Кияүгә чыкканда ЗАГС бусагасыннан атлап кергән мизгелдә үк, күңелемдә бер кызыклы уй бөтерелде: «Язмыш безне нинди тырмага, кайчан бастырыр икән? Ничек ул тырмаларны үзебезнең бәхетебезне ныгыта торган коралга әйләндерергә?» Өйләнешкән көнне Азатымнан күземне ала алмадым – кадерлем язмыш лотереясеннән отышлы билет тартып чыгарган кеше сыман балкый иде. Аның ихлас, самими сөенече бер яктан ничектер көлке, мәзәк булып тоелса да, йөрәк тибеше туй вальсын кабатлый иде.
