Бу җыр иң кадерле кешеләребезгә – әниләргә, әтиләргә багышланган. Күз алдында һаман бер картина: туган йорттан, әти-әни яныннан ерак юлга чыгарга әзерләнәбез. Инде җыеласы – җыелган, юл догалары укылган... Күңел каядыр ашкына!.. Саубуллашабыз да хәзер... Тик менә әти белән әни генә моңсулар. Әнинең күзләре яшьләрен яшерә. Әтинең тавышы калтырап чыга... Безгә китәргә кирәген дә аңлыйлар, җибәрәселәре дә килми... Их, әнинең шул күзләре!.. Никадәр сагыну, ярату аларда! Их, әтинең шул сүзләре!.. Никадәр җылылык, кайгырту аларда!
