Ул үлгән булса да, миңа болай авыр булмас иде. Ә ул, бер сүз әйтми-нитми, кич өйгә кайтмады. Юкка чыкты. Баксаң, икенче хатын белән яши башлаган. Мин кеше фатирында, бурычлар белән, шушы хыянәт ачысыннан суларга онытып, авызыма бер тамчы су каба алмас, сөйләшә, елый алмас хәлгә җитеп югалып калдым. Ничә көн шулай ятканмындыр...