журналист, «Сөембикә» журналының баш мөхәррир урынбасары
Поделиться:
Яраткан шагыйребез Рәсүл Гамзатовның туган җире Дагстан соңгы вакытта авыр көннәр кичерә.
– Миндә депрессия әле... Еш кабатлыйбыз без бу сүзләрне. Кәеф булмаган саен...
Беренче мәхәббәт бер кешенең дә тормышында эзсез генә узмыйдыр ул. Иң тәүге, иң ихлас, иң самими, иң чиста хисләр бит...
Без – хатын-кызлар өчен нигәдер гел беренче урында сүз тора. Барыбыз да шундыйдыр дип әйтә алмыйм, әмма күпләребезгә хас сыйфат бу.
Бөтенебездә дә шулай булганы бардыр: кайчак кечкенә генә бер проблема бөтен җан тынычлыгын ала. Син ятсаң да, торсаң да бары шул хакта гына уйлыйсың. Бернәрсәнең яме, кызыгы калмый. Эчкән чәеңнең дә, ашаган ашыңның да тәмен тоймыйсың...
Әйдәгез, бер мизгелгә яңа гына әти-әни булган – кадерледән- кадерле кечкенә төенчегегезне кулга алган чакларыгызга кайтыгыз әле.
Бала – ничә яшьтә булса да, әни өчен барыбер бала булып кала инде ул. Монысы – бәхәссез. Әмма ике араны бәйләп торган күзгә күренмәс җепләрне бер көн килеп чишәргә – газизеңне зур тормыш юлына озатырга кирәк. Бу хәл кайчан булырга тиеш – аны һәр ана үзе генә хәл итәдер. Кемнекедер ул җепләр иртәрәк өзелә, кемнәрнекедер хәтта ахыргача өзелеп тә бетми. Әмма бу хәл берәүдә дә җиңел генә узмый бугай.
Бу танышымның ире берничә ел элек аңа хыянәт иткән иде. Хәзер аның читтә улы үсә... Аңлашыла инде – шактый авыр көннәр кичерделәр. Ире ул чакта сөяркәсен түгел, ә яшьтән яратып өйләнгән хатынын сайлады – гаиләдән китмәде. Инде күптән барысы да артта кебек.
«Минем соңгы урыным кайда булыр икән?» дип уйланмаган кеше юктыр инде ул. Китәргә ашыкмасаң да – якты дөньядан кем туйган?! – кайчакларда башка керә бит.
Берәүнең дә тормышы сынауларсыз гына узмый. Юк андыйлар җир йөзендә! Дөрес, кемнеңдер өлешенә сынауларның зурраклары, авырраклары килә. Нигә үлчәү тәлинкәләре бар кешенең дә бертөсле түгел икәнен бер Ходай үзе генә белә. Сынаулар безне үзгәртер өчен – көчлерәк, зирәгрәк, акыллырак итәр өчен бирелә.
Һәркайсыбызның телефонында гаилә чатлары бар хәзер. Замана модасы инде.
Кем кемгә беренче булып күңелен ачарга, якын итүен, яратуын белгертергә тиеш: егетме, әллә кызмы? Мәңгелек сорау бугай инде бу.
1998 елның сентябре. Минем олы улым белән декрет ялында утырып, яңа эшкә чыккан чагым. «Сөембикә» журналының ноябрь санын планлаштырабыз. Салисә апа Гәрәеваның юбилее икән – 60 яше тула. «Аны журналда ничек бирик икән?» - дип сөйләшәбез.
Узып баручы елны тәмамларга санаулы көннәр, юк, инде санаулы сәгатьләр генә калып бара. Сизелми дә гомернең тагын бер елы тарихка күчәчәк...
21 декабрь Казан тарихына кереп калыр инде. Шомлы иртә булып.
