Гомерем усал кайнана, исерек ир белән үтте 11

(Дәвамы. Башы: 

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/iserek-ir-usal-kaynana-beln-gomerem-uzdy

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/iserek-ir-usal-kaynana-beln-gomerem-uzdy-2

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/iserek-ir-usal-kaynana-beln-gomerem-uzdy-3

 

 http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-4

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-5

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-6

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-7

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-8

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-9

http://syuyumbike.ru/news/otkrovenie/gomerem-usal-kaynana-iserek-ir-beln-tte-10)

    

   Көн артыннан көн, ай артыннан ай узды. Икенче балама көмәнле вакытымда без, кайнана белән кайната яшәгән йорттан башка чыгып, үз йортыбыз белән яши башлаган идек. Йортны нарат бүрәнәләрдән өч бүлмәле итеп җиткердек. Әтием авылда данлыклы балта остасы булганын язган идем инде, йортны күтәрүдә алдан башлап йөүчеләрдән булды ул. Аллага шөкер, ярты ел эчендә җиткереп тә кердек. Ирем акча тәкъдим итсә дә, әтием баш тартты, бер тиен дә алмады. «Ниһаять, кызым бу явызлардан котыла, бәхете ачылыр», – дип өметләнгәндер,  мәрхүмкәем. Ярый әле алмаган, кайнанам белән кайнатам адым саен искә төшереп, күземне ачырмаган булырлар иде. Курчак өе кебек матур булып өлгерде йортыбыз. Шатланып туя алмадым, әти-әнием миннән дә ныграк сөенгәндер. Йортның  капкасын да әтием үз куллары белән эшләп бирде. Ничә ел узды, капка һаман матурлыгын югалтмаган. Мин аның буявын яз җитү белән яңартып торам, сап-сары төскә буйыйм. Капкабыз кояш шикелле, урамның башыннан  көлеп, үзенә чакырып тора. Узорлап, лалә чәчәкләре төшереп, агачтан бизәп эшләде аны әтием. Йортыбызның тәрәз кашагаларына агач формалардан парлы күгәрченнәр төшереп бирде. Урамнан үткән-сүткән кешеләр безнең йорт каршыннан узганда, туктап, тәрәз кашагаларына карап тел шартлатып китә. Мин үзем гомер буе гөлләр үстерергә яраттым. Яңа йортта яши башлагач та тәрәз төпләренә яран гөлләре утыртылган  чүлмәкләр тезеп чыктым. Агач йортның һавасы да шифалы бит аның, ярты ел эчендә тернәкләнеп китеп, шау чәчәккә күмелделәр. Алар төрле төстә: кып-кызыллары, алсу, шәмәхә төстәгеләре бар. 
   Зурдан кубып өй туе уздырдык. Совет заманаларында яңа йортка күчкәч, туганнарны җыеп мәҗлес уздыру гадәте бар иде. Хәзер исә күбрәк шәригать кушканча, яңа өйгә хәзрәт яисә остабикә чакырып, Коръән ашы итеп үткәрәләр. Мондый мәҗлесләрдә өй нигезенә дога укыла, сәдака өләшенә: нигез тыныч булсын, яңа йортка бәрәкәт иңсен, хуҗалар бәхеттә, тынычлыкта яшәсен дигән нияттә башкарыла бу гамәл. Хәзерге вакытта халык арасында тагын бер гадәт калыкты: хәзрәт йорт бүлмәсе саен кулларын ике колагына куеп кычкырып азан әйтә. Янәсе, азан тавышыннан йортка ияләшкән  җен-пәриләр чыгып кача. Элек халык җен-пәриләргә, сихер-өшкерүләргә ышанмый иде:  якты коммунизм төзибез дип хыялланып гомер кичерә идек бит.  Өй туйлары тоташ шайтан туе булган икән: тост әйтә-әйтә шәраб эчәләр, урамга чыгып, гармун тартып, тирләре маңгайдан су булып акканчы бииләр... Корсакларына тутырган бәлешләрне кузгатырга кирәк бит. Мондый өй туйлары төнге берләргә хәтле дәвам итә иде. Соңыннан хәмер эчеп исергән ирләр чайкала-чайкала өйләренә кузгала, артларыннан хатыннары атлый. Әлбәттә инде, килгән кунаклар яңа өйне котлап бүләген дә калдырып китә:  кем мендәр тышы, кем одеял, кем акча. Без уздырган өй туенда бүләкләр шактый җыелды: берничә чәй сервизы, хрусталь рюмкалар, чеканка-картиналар (хәтерлисездер, калайга чүкеп ясалган чеканкалар кибеттә тулып ята иде).  Иремнең шәһәрдә яшәгән апалары дөя йоныннан яшел одеял калдырып киттеләр. Әтием белән әнием, өй туен котлап, шактый гына күләмдә акча алып килгәннәр. «Залыгызга яңа диван алып куярсыз», – диде әни. Кайнанам белән кайнатам ике баш сарык, ун тавык бүләк итте. 
    Сез инде: «Аллага шөкер, Раушания өчен бәхетле тормыш башланган», –  дип әйтеп куйгансыздыр. Үзем дә нәкъ шулай уйлаган идем, хәтта куанычымнан күрше әбигә сәдака да керттем. Ләкин иртә шатланганмын. Кадерле кайнанам мине тынычлыкта калдырырга уйламады, таң атмас борын: «Аерылып чыккач, рәхәткә тиенермен дип уйладыңмы?» – дия-дия килеп керә торган булды. Көнгә ике-өч тапкыр килә, бусагадан атлап керүгә, кухняга уза. Суыткычның ишеген ачып карый, кәстрүл капкачын ачып исни дә йөзен җыера: «Фу, нинди боламык пешердең тагын?» – ди. 
   Кайнанам яңа мебель алуыбызга да каршы килде. Миңа әйтми-нитми генә өйләрендәге әллә кайчангы шкафны, ватыла башлаган иске агач караватны, йоннары тетелеп беткән паласны алып килгәннәр. Хәтта  килен булып төшкәч элгән тәрәзә челтәрләремне дә онытмаганнар.  Әти-әнием яңа йортны котлап калдырган акчага залга яңа диван алырга ниятләгән идем.  Моны ишеткәч, кайнанам пыр тузды: «Без күптәннән өйдәге мебельләрне алыштырырга ниятлибез. Сезгә иске диванны биреп, яңаны алырга уйлап торабыз. Балалар үскәндә искесе дә ярап торыр!..» – дип, үз сүзен әйтте. Шулай итеп, мин хыялланган диван яңа йортка кайтмый калды, өй түренә алар өендәге иске диван кунаклады. 
   Кайнанам белән кайнатам улларының аерым тормыш ала башлаганын кабул итә алмадылар. Ирем эштән кайткач та, аталарының эшен эшләргә дип чыгып китә торган булды. Ә безнең эш торып торса да ярый: бакча да иң соңыннан сукалана, мал карау да тулысы белән минем җилкәгә күчте. Хатынның бу очракта ничек ачуы килмәсен? Иремнең холкын үзегез беләсез, каршы әйтсәң, «синең эшең түгел», дип, бер генә кычкыра, сугып та җибәрергә күп сорамас.
  Ләкин  мин барыбер бәхетле идем. Ирем тавыш чыгарып торса да, үз йортым, үз түшәгем, үз көем. Тора-бара кайнанам чәпчүләренә дә игътибар итми башладым. Күзенә карап торам да: «Ярар, әни, дөрес әйтәсең», –  дим дә, үземчә эшли бирәм. Мин үземне тимер богаудан котылган сарык итеп хис итә башладым бугай. 
  Ләкин җан тынычлыгым гына озакка бармады. Көннәрдән бер көнне сорамый-нитми ишектән кайнанамның кодачасы – гайбәтче саескан Сәрия килеп кермәсенме. Аның утлы күмердәй ялтырап торган  күзләрен күргәч йөрәгем нидер сизенгәндәй сызып куйды башымнан: «Нишләп йөри инде бу саескан»,– дигән уй узды. Нервланып киттем бугай, корсагымдагы балам тибенә башлавын сиздем. 
   Сәрия апа бизәнергә бик ярата: кашларын кап-карага буйый, иреннәренә кып-кызыл помада сөртә. Нәкъ саескан инде: колагында түгәрәк алкалар, түшенә нәрсә генә такмаган: арзан ташлардан эшләнгән муенсасы кояшта елык-елык итә – затлы бриллиантлар бер читтә торсын. Сәрия апа үзе дә саесканга охшаган: кап-кара күзле, кара чәчле, кылыч борынлы, иякләре салынып төшкән. Бу апа гайбәт җыймыйча яши алмый бугай. Авыл буенча сүз җыя да, ишеткән хәбәрләрне очраган кешеләргә сөйләп тик йөри. Кайсыбер авылдашлар Сәрия апа белән аралашмаска тырышалар, аны күргәч тизрәк капкаларын ябып, эчтән бикләп куючылар да бар. Бикле капканы ярты сәгатьләп шакып тора, тиз генә борылып китми ул, дип тә сөйлиләр.
    Мин аптырап басып торган арада, чакырмаган кунагым җәһәт кенә кухняга узды, чакырганны да көтмичә чәй өстәле янына килеп утырды. Кабалана-кабалана кадакта эленеп торган чүмечне алып, кисмәктән чәйнеккә чишмә суы сала башладым. Шырпы сызып, газ плитәсен кабызып җибәрдем. Үзем дулкынлануымны сиздермәскә тырышып:
  – Ничек хәлләрең, Сәрия апа, көтмәгәндә безгә керергә уйлагансың. Авылда нинди хәлләр бар? – дип сорадым.  
– Минем хәлләр, Раушания, Аллага шөкер, авылда яшәп пычракка батып ятабыз, – дип җавап бирде Сәрия апа. – Әйдә, нинди тәмле әйберләр пешердең, чыгар! Авызым кипте, чәең кайчан кайнап чыга?
   Сәрия апа авыл хәбәрләрен сөйләгән арада суыткычтан ак май салынган савытны чыгардым. Карлыган вареньесы салынган савытны алып өстәлгә куйдым. Иртән торып тары коймагы пешергән идем.  Кунакка коймак бик тәмле тоелды бугай, төкерекләрен чәчә-чәчә бер-бер артлы биш коймакны ялт иттерде. 
   Ул арада газ плитәсе өстендә чәйнек кайнап чыкты. Мин касәләргә чәй агыздым. 
  – Раушания, карап-карап торам да, дөньяда ни булганын да белми ятасың. Шулхәтле ваемсыз булырсың икән! – дип, сүзен дәвам итте саескан Сәрия. – Ирең гулять итә бит, шуны сиңа җиткерергә кердем. 
Бу сүзләр миңа аяз көнне яшен суккандай тәэсир итте. Кайнар чәй тулы чынаягым кулымнан төшеп китеп идәнгә тәгәрәде. Пыяла чынаяк икегә ярылды бугай, күз алларым караңгыланып киткәнен генә тойдым. Сәрия апаның такылдавы такылдау!
 – Иреңнең машинасында Чаллыдан аерылып кайткан Рәйсәне күргәннәр. Ул хатынны ире, гулять итүенә түзә алмыйча, өеннән куып чыгарган бит. Ярты ел буе беркайда эшләмичә анасы җилкәсен кимереп  ята, ди. Кичләрен бизәнеп-ясанып чыгып китә икән. Иреңне шәпләп кулга төшергән. Бер атна элек кич белән урман полосасы янында иреңнең машинасын күргәннәр. Түбән оч Хөрия ире белән ат җигеп узып барганда үз күзләре белән күргән: икесе дә чишенеп беткәннәр ди,  дөньяларын онытып, үбешеп торганнар... 
  Мин Сәрия апаның  башка сүзләрен аңлый алмадым. Хатынның сурәте биш төрлегә бүленде, өйдәге җиһазлар урыннарыннан кузгалып әйләнә башлады. «Үлә бу, үлә, ярдәм итегез!» – дип кычкырган саескан Сәриянең карлыккан тавышы гына ерактан ишетелгәндәй булды. Башка берни хәтерләмим, аңымны югалтып идәнгә ауганмын.   
   
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (17)
Cимвол калды:
  • 1 ноябрь 2022 - 23:46
    Без имени
    Дэвамы кайчан булыр икэн
  • 3 октябрь 2022 - 22:11
    Без имени
    Фикеремне калдырган идем, нигэдер бик озак тикшерэлэр))). Дэвамын котэм. Зур рэхмэт Авторга! Татарча рэхэтлэнеп укыдым. Раушанияны жэллэдем. Нигэ ул шул хэтлем .... юаш булды икэн?!
  • 3 октябрь 2022 - 17:55
    Без имени
    Дэвамын котэм, кадерле Автор!
  • 3 октябрь 2022 - 17:54
    Без имени
    Минем энкэем дэ шулай яшэгэн. Балага узгач(мин,а), энисе(минем эбием) кышкы буранга карамыйча, 100 километр ераклыгына карамыйча, ат ж,игеп чанага, узенен, кызын туган оенэ алып кайткан. Э минем "этием", 42 яшендэ исерек килеш кышкы суыкта, алачыкта тун,ып улгэн, "хатыны"(бергэ яшэгэн бичэсе) "исерек син"дип оенэ кертмэгэч....
  • 29 сентябрь 2022 - 20:53
    Без имени
    ФӘгыйләүүүүү, сез кая?) дәвамын көтәбез бит, һаман язмыйсыз. Языгыз инде, тизрәк укыйсы килә биииииит!!!!?
  • 26 сентябрь 2022 - 08:11
    Без имени
    БИК яхшы эсэр дэвамын белэсем килэ
  • 26 сентябрь 2022 - 06:22
    Без имени
    Бик гыйрәтле хикәя! Дәвамы бармы икән ?!?!
  • 25 сентябрь 2022 - 19:45
    Без имени
    Язуыгызга караганда, узегез сабыр кебек, бер гайбэтче сузенэ ышанып, аң югалтып... Ышануы кыен. Яңа өйгэ кырык мир аунаган мебель тагын
  • 25 сентябрь 2022 - 14:40
    Без имени
    БИК ОЗЫНГА КИТТЕ КЫЗЫГЫ БЕТТЕ
  • 23 сентябрь 2022 - 21:31
    Без имени
    Ботен юньсез , юлэр хатыннардан жыелма герой ахры .) Бер кешедэ шул тиклем жебегэнлек булырга момкин тугелдер ул .
  • 23 сентябрь 2022 - 18:07
    Без имени
    Автор "ыштанга ябышып " узен генэ мэсхэрэлэу тугел, балаларнын да жэллэмэгэн. Балалары кимсетелеп, комплексы булып ускэннэрдер. Авторы жэллэмим, отвращение.
  • 23 сентябрь 2022 - 11:17
    Без имени
    шулай мыскыл итәләр шул үзләреннән артык уңган, булган киленне. Мине кайната белән кайнана малайлары үлгәнче, малайларыннан мыскыллатып тордылар. Малайларын аракы эчереп миңа каршы котырталар иде. Нормальный кеше малаен аракы эчәргә өйрәтми бит инде?! Малайлары эчеп кайтып тавыш чыгара иде, мин тормышны тартып яшәдем. Мин аллага шөкер, намазлы булып гомеремне дәвам итәм, малайлары үлде. Мин котылдым аллага шөкер, алар баласыз калды.
  • 23 сентябрь 2022 - 03:35
    Без имени
    Ати анисе бирган акчагада хужа булмый а, биграк инде. Ул хадаре йыуаш булып ни. Ати анисе, акча бирган е, лучше диваны узларе алып бирсен нар иде дип та уйлап куйдым. Ул бианай оялмыйча шул акчаны алып, узена Яна диван алган что-ли? Ансын анламадым.
  • 22 сентябрь 2022 - 22:32
    Без имени
    Фагыйлэ остэп тэ жибэрэ ахры, купертеп арттырып жибэргэн урыннары бар.
  • 22 сентябрь 2022 - 20:56
    Без имени
    Ненормальная, за себя не может постоять
  • 22 сентябрь 2022 - 15:28
    Без имени
    Әниләре диван бүләк итсәләр, әйбәт булган булыр иде
  • 22 сентябрь 2022 - 09:59
    Без имени
    Нинди жунсез хатын сон син,уз эти эниен булэк иткэн акчага бианайга диван алырга,шул тикле ,даже кем дип эйтергэ дэ белмим,буйсынумы бу,кит укыйсым ла килми башлады,эгэр чынбарлыкта булган хэл булса
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7253
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4488
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4964
    0
    39
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2961
    4
    37
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9689
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда