Авылда дәү әниләре булмаган балалар җәйләрен ничек уздыра икән? Шау-шулы шәһәрдә, дүрт стена арасында бик күңелсездер бит аларга? Әти-әниләре эшкә киткәч, иртәләрен иркәләп уятучы да юктыр. Ярты көн инештә су коенып, арып-талып, ачыгып кайтып кергәч, кар базыннан салкын катык алып менеп, «әйбәтләп ашагыз», дип, мичтә пешкән күмәч кисеп бирүчеләре дә булмыйдыр. Дәү әнисез, авылсыз үскән балаларны чын күңелемнән кызганам мин. Ул биргән җылыны, ә иң мөһиме – тәрбияне (!) бер генә әни дә, бер генә әти дә бирә алмый торгандыр.
