Тәрәзә каршында басып торам.Кулымда – яртысы эчелгән салкын кофе. Тышта март иртәсе, кояш нурлары пыяла аша минем йөземне иркәли, ләкин эчемдә – туңган боз катламы. Көзгегә карарга куркам, чөнки аннан миңа 35 яшьлек уңышлы хатын-кыз түгел, ә гомерлек төрмәгә хөкүм ителгән тоткын карый кебек. Нишләргә?