"Нәрсә сөйлисең син, әни, мин Илгизне яратам, ничек итеп аңа хыянәт итим!"

Мин яшь вакытта авыр операция кичердем. Шунлыктан күп тапкырлар Төньяк Кавказга санаторийга барып йөрдем. Га­дәттә, ял йортларында яки юлда танышкан кайберәүләр яңа танышкан кешегә, башкача бу кешене күрмәячәкмен дип, гомер буе беркемгә әйтми саклаган эч серләрен сөйлиләр.

Миңа үзенең эчен бушаткан бүлмәдәшем Лилия Мәскәүдән килгән иде. Ял көнне без Лилия белән Пятигорск шәһәрен карап йөрергә чыктык. Каршыбыз­га 6-7 яшьләрендәге бала җитәкләгән бер ханым килә. Алар узып киткәч, Ли­лия кинәт кенә туктады да: “Беләсеңме, мин улымны шушы шәһәрдән алып кайттым бит”, — диде. Мин берни аңламый аңа карап торам. Ул, тулышкан булгандыр, миңа: “Әгәр теләсәң, мин сиңа үземнең тормышымны сөйлим”, — диде дә без бер паркка кереп утырдык. 

Лилия ире белән метрода таныша. “Үземә кемнең­дер  текәлеп карап торуын сизеп, әкрен генә керфек­ләремне күтәреп аңа карадым да безнең күзләр очрашты, — дип сөйләп китте ул. — Мин төшкән тукталышта ул да төште һәм янәшәмдә эндәшми генә бераз баргач, сүз башлады. Дөресен әйтим, егет миңа беренче күрүдә үк ошады. Ул да йөз чалымнарымда үз халкыбызны танып ошаткан икән. Без аның белән көн саен диярлек очрашып йөри башладык. Кичләрен, ял вакытларын бик күңелле уздырдык. Мин институтның соңгы курсында укый идем, ә Илгиз бер ел элек Мәскәү университетын тәмамлап эшли иде инде”. 
Әнә шулай бер елдан артык дуслашып йөргәч, егет яраткан кызын әнисе белән таныштырырга була. Әтиләре унбиш ел элек фаҗигале вафат булган икән. Илгиз — гаиләдә бер­дәнбер бала. Ире үлгәч, Хәдичә апа үзенең бөтен барлыгын улын тәрбияләүгә багышлаган. Булачак килен каенанасы белән танышырга барганда бик дулкынлана. Бәхеткә каршы, танышу бик матур уза. Чибәр, тыйнак, мөлаем Ли­лия Хәдичә апа күңеленә хуш килә. Лилия дә ягымлы, сабыр кыяфәтле хатынны ошата.
Яшьләр өйләнешәләр, гөрләтеп туй уздырганнан соң, Хәдичә апа янында, өч бүлмәле иркен фатирда яши башлыйлар. Гаиләдә татулык хөкем сөрә, каен­ана белән килен арасында җылы мөнәсәбәт урнаша. Хәдичә апа килененә бары тик “кызым” дип кенә эндәшә. Үз чиратында, Лилия дә каенанасын әнисе кебек якын күрә, аның хәтерен калдырмаска тырыша. Бер­ничә ел шулай матур гына уза. Әмма килен балага узарга “ашыкмый”. Моңа бигрәк тә әниләре борчыла. Бер көнне Хәдичә апа килененә табибка барып күренергә киңәш бирә. Табиб Лилияне: “Анализ­ларың бар да әйбәт, ирең тикшерелсен”, — дип кайтара. Моны ишеткәч, каенанасы уйга кала. Аннан, киленен янына утыртып: “Кызым, бу турыда Илгизгә әйтми торыйк әле, аның белми то­руы хәерлерәк, чөнки гаеп анда дип уйлыйм, — ди. — Ул кечкенә вакытта бик каты салкын тидереп, озак вакыт хастаханәдә дәваланды. Аякла­ры өшегән иде, чак кына аяксыз калмады. Күрәсең, болар эзсез узмагандыр”. Њзара киңәшкәч, каенана белән килен Илгизгә “гаеп Лилиядә” дип әйтергә булалар. Илгиз хатынына санаторийга барып дәваланырга киңәш бирә. Хәдичә апа килене белән ачыктан-ачык сөйләшергә батырчылык итми, шулай да, җаен туры китереп: “Син санаторийдан бәби алып кайтсаң, барыбыз өчен дә бик яхшы булыр иде”, — дип куя. Каенана­сының бу сүзләре башта Лилиянең аңына барып җитми әле. Берничә көннән Хәдичә апа тагын бәби турында сүз башлый. Лилия бу юлы: “Нәрсә сөйлисең син, әни, мин Илгизне яратам, ничек итеп аңа хыянәт итим!” — ди. Сабыр холык­лы каенана: “Кызым, син ашыкма, яхшылап уйла, бу бит барыбыз өчен дә зур бәхет булачак”, — дип, киленен тынычландырырга тырыша.
Шул көннән соң Лилия кайгыга бата, төннәрен 
йоклый алмый газаплана. Дөрестән дә, баласыз гаилә тулы гаилә түгел инде. Әмма ул бит ирен өзелеп ярата, ничек итеп аңа хыянәт итә алсын, ди?
Илгиз хатынына санаторийга юллама алып кайтып бирә. Пятигорск санато­риендагы санаулы көннәр бик тиз уза. Лилия Хәдичә апаның “йөкләмәсен” үтәргә ашыкмый. Китәргә өч-дүрт көн генә вакыт кала, дуслары белән бию мәйданына бара ул. Аны урта яшьләрдәге чибәр генә кеше биергә чакыра. Алар кич буе бергә бииләр һәм соңыннан бу кешенең бүлмәсенә кайталар...
Лилия иртәгесен үк, бүлмәдәшләрен аптырашта калдырып, өенә кайтып китә. Аны шатланып каршы алсалар да, хатын үзен гаепле хис итә. Аның хәлен яхшы аңлаган каен­анасы берни дә сорашмый, үзе эченнән генә шатлана.
Төп-төгәл тугыз айдан Лилия ир бала таба. Төсе-бите белән Лилиясенә охшаган улын күреп, Ил­гизнең шатлыгы эченә сый­мый. Хәдичә апа да сөенеченнән нишләргә белми. Ул бик теләп оныгын үстерешергә, тәрбияләргә булыша.
Мин Лилиядән, уенын-чынын бергә кушып: “Бу юлы кыз алып кайтырга кил­мәгәнсеңдер бит?” — дип сорадым. Лилия: “Теге вакыттагы хыянәтемне дә бик озак оныта алмадым, бары тик йөрәк бәгърем — улым гына оныттырды. Бу юлы дәваланырга килдем”, — диде.

Гөлсинә СӘЛАХОВА.   

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 29 июль 2020 - 20:33
    Без имени
    Нинди генэ хэллэр булмый бу тынгысыз,матур доньяда!Телэгем шул тормышка чыккан барлык хатын-кызларгада ана булу бэхетен телим🙏🙏🙏
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    8426
    1
    113
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    7353
    1
    108
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    5452
    4
    78
  • Гомернең ике яры Бездә бүген – дебют! Гөлнур Сафиуллинаның дебюты! Ниһаять!.. Аның хикәяләр яза башлавын бик көткән идек без. Хәер, Гөлнурның журналист язмалары ук чын хикәя итеп кабул ителә: йә елмаеп, йә күз яшьләрен тыярга тырышып укыйсың... Ә геройлары үзенә охшаган: тыйнак, акыллы, сизгер күңелле, серле... Кечкенә генә бер сүзе, карашы, хәрәкәте белән дөньяларны үзгәртә, гап-гади тормышны ямьгә төрә белгән... Менә шулай! Хикәяләрендә – фәлсәфә, хисләр, сизгер хатын-кыз йөрәге, тагын әллә ниләр – кыскасы, өр-яңа халәт!
    4560
    6
    49
  • Карындашым – көндәшем  Язын чәчәк аткан алмагачның чәчәкләре ап-ак, бик матур. Ләкин нигә соң алмаларының тәме бертөрле түгел? Берсе баллы, ә икенчесе, карар күзгә матур булса да, эчендә – корт. 
    7978
    2
    48
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 5 март 2021 - 19:29
    Без имени
    Балага 40 конда юк,азырак саклау карактер ул
    Гүзәл Уразова сабые белән хастаханәдә
  • 5 март 2021 - 20:03
    Без имени
    Куз тиядер тугач та фотасын куя башлыйлар бит 40 консез чит кешегэ курсэтмилэр иде бит элек
    Гүзәл Уразова сабые белән хастаханәдә
  • 5 март 2021 - 21:25
    Без имени
    Нинди генә җуләрлекләр эшләми адәм баласы.
    Җиңгәм: «Чибәр ирләр уртак булалар», – диде...
  • 5 март 2021 - 10:20
    Без имени
    Минем кызым да кияүнең беренче хатыны 2 яшьтә ташлап киткәнбаласын тәрбияли (икенче баласын икенче иренә ташлап китте). Ташлап китсә дә интернет челтәрендәге сайтларда "Минем өчен иң кадерле кешеләрем -улларым. Алар өчен генә яшим",-дип яза. Ә үзе бер ирдән икенче иргә йөри. Менә шундый тормыш.
    Әллә?!
  • 5 март 2021 - 11:13
    Без имени
    Мокшы икенче торле эйткэндэ мордва буламы?
    Мокшыларда туйда булдык
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...