«Мин китәм». «Аерылышыйк». «Мин сине бүтән яратмыйм...» Яраткан кешеңнән ишетелгән бу сүзләр аяк астындагы җир убылуга тиң. Бер мизгелдә гадәти тормышның төсе үзгәрә: күңелне бушлык били, киләчәк турында уйлау да авырлаша. Башта – шок, аннары сагыну, ә бераздан үз-үзеңнән мең кат сорау алу башлана: мин кайда ялгыштым?
