– Ничек уйлыйсың, татар телен өйрәнү авыр булырмы? – дип сорау бирде ул ясалма фәһемгә. Чынлыкта Антон татар телен өйрәнү белән генә чикләнергә җыенмый иде. Ул бар булмышы белән башка тормыш башларга теләде. Әгәр ул татарча сөйләшергә, авазларны дөрес әйтергә өйрәнсә, бу милләт кешесе икәненә беркем дә шикләнмәячәк, ә үткән тормышы исә мәңгегә онытылачак... Әтисеннән бер шалтырату көтеп тилмереп үткән балачагы да эреп югалачак. Ул чагында әтисе белән бернинди бәйләнеш тә булмаячак! Аның турында бернәрсә дә искә төшермәячәк!
