Яраткан кешең белән куышта яши алыр идеңме?

Биш ел элек мин күрше шәһәрдә яшәүче бер егет белән таныштым. Танышулар, кавышулар мизгел саен булып торган бу җиһанда, әлбәттә, зур вакыйга түгел иде ул. Башкалар өчен, дим. Ә мин... Мин, барлык гашыйклар кебек үк, бәхетемнән күктә, болытларда йөздем. Иңнәремә канатлар куйган бу сөенеч миннән бер дә китмәс төсле иде. Аның нинди гаиләдә үсүе, төскә-биткә әлләни булмавы (минем өчен дөньяда аңардан да чибәр ир-ат юк!), туган көнемә чәчәксез, буш кул белән килүе — болар берсе дә мөһим түгел иде. Янымда гына булсын. Минем белән генә булсын!
Ул көннәрне искә төшергән саен хатирәләргә чумам.
...Җылы җәйге кич. Урамнар буйлап җитәкләшеп йөри торгач, аякларым арып, җирне тәмам тоймас булды. Калган юлны ул мине өйгә кадәр кулларында күтәреп кайтты. Аның көчле кулларын, җылы тәнен тоям да бөтен барлыгым белән аңа сыенам.
...Коеп яңгыр ява, яшен яшьни. Без, кулга-кул тотынышып, сыеныр урын эзләп йөгерәбез. Түбә астына кереп баскач, бер-беребезгә карадык та кычкырып көлеп җибәрдек — икебез дә суга төшкән песи балаларына охшаганбыз. Кинәт өшеп китәм һәм җылы эзләп аның кочагына елышам.
...Яз. Ул мине машина белән озата килә. Безгә шундый рәхәт, шундый күңелле. Төн караңгылыгын ерып, икәү кычкырып җырлый башлыйбыз. Берне, икене, өчне...
Һәм кинәт боларның барысы да юкка чыкты. Беренче мәлдә нәрсә булганын да аңламадым, хәтта уйлый да алмадым. Башымда гел бер җөмлә буталды: “Бөтен нәрсәнең дә соңы була икән, ахыры...” Җир әйләнүдән туктады, дөресрәге, ул минем күз яшьләремә күмелеп калды. Мәхәббәтне каргап үкседем дә үкседем шул.
Тик яшәргә кирәк иде. “Горурлыгыңны җуйма, Эльвира”, — дидем үз-үземә. Мине урам этләренә кадәр таныган шәһәребездә башка кала алмый идем, Казанга күчендем. Балачак хыялымны чынга ашырырга да, ниһаять, җай чыкты — университетка укырга кердем. Студент тормышы мине үз эченә бөтереп алды. Әллә никадәр дус кызлар таптым, әдәби китаплар укып кинәндем. Әмма күңелгә барыбер нидер җитми. Яратуга, назга сусавымны үзем аңлыйм да... Тик берәр егет белән очраштыммы, үзгәрәм дә куям. Кая ул җаныма якын җибәрү?! Мин аларның үземә кыйммәтле бүләк биргәне, ресторанга чакыра алганы белән генә сөйләшәм. Ә бу юлга бер бассаң, ан- дыйлар сукмагыңа чыгып кына торалар икән. Мондый тормышка күнеп киткәнемне сизми дә калдым. Яхшы машина, затлы кием-салым, бизәнү әйберләре, матурлык салоннары — берзаман тормышымны болардан башка күз алдына да китерми башладым. Рәхәт бит, мин берәүгә дә бәйләнмәгән, бирәләр икән — алам, бирмиләр икән — икенчесен табам. Ялгызым гына калган чакларда йөрәк сыкрап-сыкрап әрни, билгеле. “Син нишлисең, Эльвира, берәү өчен ни дип бөтен дөньядан, һәммә ир-аттан үч аласың?” — дип, үземне битәрлим. Ә аннан... күңелдәге нәфрәт тагын барысын да оныттыра. Ул чакта миңа: “Яраткан кешең янәшәсендә куыш та җәннәт кебек тоела”, — дисәләр, кычкырып көләр генә идем. Сез нәрсә, акчасыз, байлыксыз җирдә дә җәннәт була ала димәкчеме әллә?! Юк, мең кат юк! Күңелемә сагышлы хатирә булып урнашкан беренче мәхәббәтем әллә юкка атасы малында колачлап йөзгән кыз янына китте дисезме? Әллә белмимме, ул бит аның янәшәсендә барлыкта, муллыкта яшәрмен дип өметләнгән иде. Әмма бөтен нәрсә дә һәрвакыт
без уйлаганча гына барып чыкмый. Пырдымсыз кызый, яңа уенчыктан бик тиз ялык­кан сабый бала сыман, аңардан озакламый туйды, берни әйтмичә, аңлатмыйча, үз яныннан куып та җибәрде.
...Берсендә төнге клубта үземнән шактый өлкән яшьтәге бер ир-ат миңа сүз какты. Сөйләшеп киттек. Гадәттәгечә, юк-бар турында. Ачылмаска, үзем хакында артыгын сөйләмәскә мин инде күптән өйрәнгән идем. Өстәвенә, яңа танышым татар да, рус та түгел, ә төрек булып чыкты. Хәер, мин анысына әлләни игътибар да итмәдем, кешеләрне моңарчы да милләтләргә бүлеп караганым юк иде. Бигрәк тә ир-атны. Төрек булмый, әллә кем булса да, аларның уенда бер генә нәрсә бит. Хатын-кызга карата, дип әйтүем. Әмма бу кич, ни гаҗәп, башкаларны кабатламады. Кирам миңа хәтта кулы белән дә кагылмады. Без сөйләштек тә сөйләштек. Дөресрәге, ул сөйләде, мин тыңладым. Кирам миңа ихлас, самими, шул ук вакытта бик акыллы кеше булып тоелды. Аның башка тәрбия алуы, безнекеннән үзгә гореф-гадәтләр арасында үсүе сизелеп, күренеп тора.
Шунда ук эреп төшмәдем, әлбәттә, гашыйк та булмадым. Икенче көнне, үзем аның белән очрашуга барам, үзем уйлыйм: “Кичә үк әйтергә яхшысынмады, бүген, һичшиксез, аулакка чакырачак”, — дим. Үземчә ничек усалрак итеп җавап бирергә, аны ничегрәк итеп түбәнсетергә дип планнар корам. Әмма ялгышканмын Бишенче очрашуыбызда да егерменчесендә дә, хәтта өч йөзенче күрешүебездә дө Кирам мине түбәнсетерлек тәкъдим ясамады. Аны якынрак белгән саен, ир-ат ның бөтенесе бер иш дип аларны күралмавым әкренләп булса да кими төште Һәрберсен акча янчыгы гы на итеп санау да онытыла башлады. Алай дисәм... Ки рам һич тә акчасыз кеше
түгел. Кыйммәтле бүләкләрне ул да алып бирә миңа. Рестораннарга да еш кына алып керә. Үземә күзе төшкән ир-аттан боларны тартып алу әле кайчан гына минем төп максатым иде. Хәзер бар да башкача. Кирам бу хөрмәтне, бу кадерне миңа күрсәтә алганына сөе- * Аның сөенгәненә мин сөенәм. Мин аны яратам бугай...
Бу хакта хыяллана да ал- маган идем бит мин! Мәхәббәт белән байлык бергә йөрергә мөмкиннәр дип, уема да кертмәгән идем. Кайчак барган җиремнән туктап калам: бу төш түгелме, дим.
Аздан гына меңнәр ялгышын кабатламадым лабаса. Кирамны очратканга кадәр, ир-атны кесәсенең калынлыгына гына карап сайлап, яратмыйча берәрсенә кияүгә чыксам, мине ни көткән булыр иде икән? Әйе, җаным теләгәнне киеп, ашап, иртәгәсе көн өчен кайгырмый яшәр идем. Әмма яратмаган кешең белән һәр кичне бер түшәккә ятулар, алай гына да түгел, аның белән үткәргән һәр көнең, һәр иртәң газапка әйләнсә, байлык, муллык күзгә күренер идеме соң? “Мин нигә болай яшим? Бу тормыш миңа кирәкме?” дип, үз-үзеңә сорау бирер идең дә, күңелеңдә туган җавапның ниндилеген күреп өнсез калыр идең. Ике җанның бер-берсенә тартылуын, алар арасында туган саф, чиста, якты хисләрне акчага сатып алып буламыни?!
Язганнарымны укып чыккач, “ул төрек егете хәерче булса, син аңа борылып та карамас идең, кызый”, дип әйтүчеләрегез, белеп торам, табылачак. Яшермим, бу хакта үземнең дә уйлаганым бар. Ул мине “Макдональдска да алып керә алмаса, яратыр идемме икән мин аны? Белмим. Белмим! Бу хакта уйлыйсым да килми! Мин бүген бәхетле. Минемчә, бу инде аз түгел.

Эльвира. Казан.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Юлдаш Бүген – 2 гыйнвар. Алиянең генә туган шәһәрен инде өч ел күргәне юк. Күңел ярасы өч ел буе төзәлмәде... Төне буе елап чыкканнан соң кисәк кенә җыенды да, өч ел элек Мәскәүгә чыгып китте ул...
    7918
    1
    76
  • Яңа ел төне сере – Сәлам! Тагын бер ел үтеп китте. Очрашу төне җитте...  Телефон экранында көтелгән һәм таныш сүзләрне күрүгә Ләйлә  елмаеп куйды. Онытмаган! Быел да үзе беренче яза... Яңа ел төнен каршы алганда нәкъ төнге өчтә... Менә инде унынчы ел шулай...
    8964
    2
    66
  • Тапкыр малай Әнисе тиз генә кайтмады. Ул, гомумән, кайтмады. Хәбәре дә юк, үзе дә. «Суга төшкәндәй югалды», – дип пошынып, елап-сыктап йөрде Фатиха апа. Әтисен госпитальдән кабат фронтка җибәргәннәр. «Хәдичә килеп җитә алмады», – дигән ул хатында. Ризык төягән Хәдичә, мөгаен, ач гидайлар кулыннан кичкәндер дигән уйда тукталдылар. 
    6075
    3
    58
  • Хат язучы Көтелмәгән хат Айдарның бөтен күңелен актарып ташлады. Кайтасы көнен минутлап санап көтә солдат. 
    4376
    0
    50
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 28 гыйнвар 2022 - 07:57
    Без имени
    Русчалап.Безумно люблю дигән шул була инде.Шулай тиеш диеп үскән инде ул эгоист булып.Бүген иртәгә ата анасы булмаса нишләр ул Ринат дигән әфәнде! Бер пример языйм әле.Улыбыз өйләнгәч первый взнос бирдек квартирага.Икенче ел үзебез диңгезгә киттек.Туган тиешле берәү аптырады,түләп тә беттегез мени ипотеканы диеп.Ир әйтте,15 ел мин ялда итмәсәм,ком кебек коелып бетәм бит,ярдәм иттек,хәзер инде үзләре диеп.Аллага шөкер тырышып эшләп улым киленем түләп беттерделәр 7 ел эчендэ.Универда түләп укыттык,әйдә инде дальше сами.....Икенче улыбызга да шулай ук, укыттык,ярдәм иттек квартира алганда...
    Үз сөягем үземә авыр түгел
  • 28 гыйнвар 2022 - 07:42
    Без имени
    Чишмә районы Сафар авылына кунакка кайтып йөри идем.Әңкәйнең икетуган апаларына.Шунда улы әйтте,клубка чыгабыз,минем яннан ерак китмә,бездә урлыйлар кызларны диеп.40 ел элек.Әле ничектер белмим.Башка район егетенә кияүгә чыктым.Бер белмәгән кешегә ярәшеп китүләр,ай һай авырдыр.Ә йөрегән егетенә чыкса бу инде урлау түгел,бу алдан уйланган сценарий гына.
    Минем карт әбиемне дә, әбиемне дә, әниемне дә урлаганнар
  • 26 гыйнвар 2022 - 21:41
    Без имени
    Хэзер куп инде андый гаилэлэр,балалар дип яшэуче,куплэре ипотека тули бит,чынлап та берэр башка эйбер алырга уйласалар,эти-эни узлэре ярдэм кулын суза,булыша алганнарына соенэ-соенэ.
    Үз сөягем үземә авыр түгел
  • 26 гыйнвар 2022 - 22:00
    Без имени
    Безнен аниебез гел шулай пешерер иде коймакны без торганчы мичка ягып тамле ислар боронны кытыклап уята иде . И гомерлар анида юк хазер андый мичта юк ...без исанбез
    Мич коймагы
  • 26 гыйнвар 2022 - 12:46
    Без имени
    Сез балалар кеше булсын дип яшэгэн очен алар шундый эгоистлар. Нишлэптер эчеп йоручелэрнен эти-энисе кадерле була, алар узлэре турында уйлыйлар. Ризалашыгыз, тик узегезнен кайтып керергэ урыныгыз булсын.
    Кызларым каршы булса да, кияүгә чыгаргамы?
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда