Син мине оныт...

Дөньяда Мәхәббәт яши. Шушы гади генә сүзләр үз эченә күпме кешенең яз­мышын, тормышын, кайгы­сын һәм шатлыгын сыйдыра. Теләсә, хан итә, теләсә, кол итә. Мин дә мәхәббәт колы­на әверелдем бугай.
Бу язмам үземә гомергә дә яр була алмаслык кешегә атап языла. Бәлки ул моны укыр, ни кичергәннәремне аңлар. Бәлки журнал укучы­лар арасында мондый яз­мышлы кешеләр булгандыр, миңа киңәшләрен бирерләр. Андый киңәшләргә бик мох­таҗ мин бүген.
Бер-беребезне күптән белсәк тә (без авылдашлар), аралашканыбыз юк иде. Моннан ике ел элек кисеште безнең сукмаклар. Унынчы класстан соң, җәй көне акча эшләп алу нияте белән, кол­
хозыбызга эшкә кердем. Миңа уналты яшь. Ул шунда ук шофер булып эшли, өйләнгән, баласы бар. Акыл­лы, ягымлы, чибәр, сөйкем­ле, уңган... Башта игътибар итмәсәм дә, әкренләп мин аның шушы матур сыйфатла­рын ача башладым. Ул да миңа игътибар итә кебек. “Әй, үтәр лә, бала-чага гына бит әле мин”, дип, күңелдә күтәрелә башлаган дулкын­ны басарга тырыштым. Ләкин көннән-көн ныграк га­шыйк була баруымны аңла­дым. Мин ярата идем. Аны! Өйләнгән кешене! Җәйләр үтте. Көн саен күрешүләр дә бетте. Ул — эштә, мин — мәктәптә. Сирәк-мирәк юл­лар кисешә, кайвакыт хаты­ны белән клубка чыгалар. Күрешкәндә исәнләшә, сөйләшә, күрешмәгәндә өйләнмәгән дуслары аша сәламнәр әйтә. Ә мин... Үзем яратам, үзем: “Бу бала- чаганы котыртыйм, дип уй­лыйдыр”, — дип, күңелемне сүндерергә тырышам.
Мәктәпне тәмамлап, Ка­занга киттем, укырга кер­дем. Яңа тормыш башланды, күңелдәге хисләр генә шул ук. Яңадан берничә кат оч­раштык без. Хатыныннан ка­чып минем янга килгәләде ул. Машинада берәр кая (авыл читенә) барып утыра­быз. Шашынып үбү-кочулар да булды, шуннан узмадык. Йөрәгем күкрәк читлеген ва­тып чыгардай талпына, тү­бәм күктә! Бу хисләрне язып, аңлатып бетерә торган тү­гел. Ул Аны сагынып елаулар! И-и, ул сирәк яшерен очра­шулар... Ел буена өч тапкыр гына очраштык. Бер-бере­бездән аерыла алмыйбыз, ае­рыласы килми. Тик беләм, аңлыйм, Аны өендә көтәләр...
Мин бу газаплардан, бу бәргәләнүләремнән ары­нырга телим. Үзен күргәндә күзләренә туры карап әйтә алмаган һәм мәңге дә әйтә алмаячак сүзләрне журнал ашаҗиткерәм.
Бәгърем! Ничә айлар ин­де минем уйларымда син генә, күңелем синең янда. Беләм, син көннәреңне дә, төннәреңне дә яраткан ке­шең белән үткәрәсең, мине уйламыйсыңдыр да. Ә мин сине уйламый бер көн, бер минут та тора алмыйм. Кая барсам да, нишләсәм дә күз алдымда — син. Мөмкин булса, бөтен барлыгым белән синеке, бары синеке генә булыр идем. Юк шул, бу тик төш кенә.
Сөеклем минем! Ике ел буе тилмергәннән соң инде минем көчем калмады. Баш­ка болай дәвам итә алмый. Ярамый! Мин Ходайдан кур­кам, кеше рәнҗешеннән кур­кам. Синең гаиләң, балаң барлыгын белә торып, яңадан очрашулар эзләү — гөнаһ. Кеше тормышын җимереп, бәхетле булып булмый. Яратсам да, синең өчен җанымны бирергә әзер булсам да, онытырга тыры­шырмын. Очрашмый торгач, бәлки, акрынлап... оныты­лырсың да... диясем килә. Тик бу сүзләргә үзем дә ышанмыйм шул мин. Ни генә булса да, син — минем йөрәгемнең иң кадерле, беркем кагыла алмаслык түрендә. Ә мине син оныт, бу дөньяда бөтенләй юк дип сана.

Хуш! Сине сагынып, өз­гәләнеп, бу юлларны язучы “Бәгърең”.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (4)
Cимвол калды:
  • 7 гыйнвар 2021 - 16:53
    Без имени
    Җенси теләк бик тә көчле нәрсә шул ул. Ул этәрә мондый "мәхәббәткә".
  • 30 декабрь 2020 - 08:05
    Без имени
    Азгынлыкның башы шул буладыр. Күз зинасыннан сакланыгыз дигән бит. Сезнеке инде күз зинасыннан узып бара.
  • 4 октябрь 2019 - 17:02
    Без имени
    кунелле экият .шушындый хикэя язган автор булдыксыз .
  • 23 июль 2019 - 07:23
    Без имени
    Тормышчан
Хәзер укыйлар
  • Юлдаш Бүген – 2 гыйнвар. Алиянең генә туган шәһәрен инде өч ел күргәне юк. Күңел ярасы өч ел буе төзәлмәде... Төне буе елап чыкканнан соң кисәк кенә җыенды да, өч ел элек Мәскәүгә чыгып китте ул...
    6851
    1
    65
  • Яңа ел төне сере – Сәлам! Тагын бер ел үтеп китте. Очрашу төне җитте...  Телефон экранында көтелгән һәм таныш сүзләрне күрүгә Ләйлә  елмаеп куйды. Онытмаган! Быел да үзе беренче яза... Яңа ел төнен каршы алганда нәкъ төнге өчтә... Менә инде унынчы ел шулай...
    8116
    2
    61
  • Ефәк яулык – Апам, менә сиңа тапшырырга куштылар, амәнәт диделәр. – Амәнәт? Марат үтә дә зәвыклы төргәкне Илсөягә сузды.
    6125
    2
    57
  • Тапкыр малай Әнисе тиз генә кайтмады. Ул, гомумән, кайтмады. Хәбәре дә юк, үзе дә. «Суга төшкәндәй югалды», – дип пошынып, елап-сыктап йөрде Фатиха апа. Әтисен госпитальдән кабат фронтка җибәргәннәр. «Хәдичә килеп җитә алмады», – дигән ул хатында. Ризык төягән Хәдичә, мөгаен, ач гидайлар кулыннан кичкәндер дигән уйда тукталдылар. 
    5241
    2
    53
  • Хат язучы Көтелмәгән хат Айдарның бөтен күңелен актарып ташлады. Кайтасы көнен минутлап санап көтә солдат. 
    4056
    0
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 21 гыйнвар 2022 - 10:12
    Без имени
    Куп язалар инде берсенен ире ташлаган да башка хатынга киткан. я инде егет жебеган анисе сузе белан яши. гел ирлардан зарлану да зарлану. Бу язма ичмасам балачакны, яшь чакны иска алдырды. кызык итеп, матур итеп язылган. авторга рахмат. Ату гел ир-егетларне гаеплау турында язылганнар туйдырган иде.
    Бутый, итек һәм... итек кенә дә түгел
  • 21 гыйнвар 2022 - 12:29
    Без имени
    Бу хәлгз тарыган кешеләргә холай түземлек бирсен.Зур рәхмәт авторга.
    Кулга-кул тотынса...
  • 20 гыйнвар 2022 - 15:40
    Без имени
    Э ник хатыны больниста улде?! Ан,ламадым...
    "Алтын таулар вәгъдә итмим..."
  • 20 гыйнвар 2022 - 12:00
    Без имени
    Бешергэнем бар, тэмле була!
    Лимон бәлеше
  • 21 гыйнвар 2022 - 06:35
    Без имени
    Бик матур хикая
    Туй балдагы
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда