Мин сине көтәм...

Соңгы тапкыр кайчан елмайганымны да хәтерләмим инде. Синең белән аерылышканнан бирле бугай. Иртән торганда кайнар күз яшьләремнән мендәрем чыланган була. Ә бит барысы да уйнап кына башланды.

Өйгә кайтырга соңга калдым. Автобуслар йөрми башлаган. Батырлыгымны җыеп, тыз-быз үтеп китүче машиналарга кул күтәрәм. Шулчак син килеп туктадың. Кайтып җиткәч тә, түләргә дип сумкамдагы соңгы йөзлеккә үрелдем. Кулларың туктатты. “Миңа синнән акча кирәкми, тыңла әле...”

Карашыңны читкә төбәп, үзеңнең ниләр кичергәнлегеңне сөйли башладың. Өеңә кайткан вакытта яшь кенә бер егеткә бәйләнеп торучы исерекләрне кыйнагансың. Шул арада хокук сакчылары килеп чыкканнар да сине алып киткәннәр. Бер исерекнең туганы “зур” кеше булган, алты ай кояш нурын күрмәгәнсең. Аннан чыккач, синең белән беркемнең дә сөйләшәсе килмәве, туганнарыңның сине кешегә санамаулары... Бу турыда сөйләгәндә күзләреңнең чыланганлыгы ай яктысында да күренә иде. Зөлфия белән дә шул чакларда танышкансың. Ягымлы итеп, елмаеп эндәшүе тәмам әсир иткән үзеңне, инде ике кат кияүдә булуына да игътибар итмәгәнсең, өйләнешергә булгансыз. Зөлфиянең бары тик әбиеңнән калган фатир өчен генә “тырышканлыгын” алдан аңлаган булсаңмы... Тиздән кызыгыз дөньяга килгән. Исемен дә үзең куштыргансың: Камилә... Бик нык яраткансың шул кызыңны. Ә бит ул синеке булмаган. Бу турыда ишеткәч тә, озак аңыңа килә алмый, юанычны шешә төбеннән эзли башлагансың. Хатының, әйберләрен җыеп, әти-әнисе янына кайтып киткән. Камиләңне югалту сиңа тагын да авыррак булган, үз балаң булмаса да, алимент түлисең икән.

Шушы җиргә җиттең дә туктап калдың. Минем исемне дә сорамагансың икән ич әле. Таныштык. Телефон номерларымны язып алдың. “Әйдә, минем дустым бул”, — дидең. Ризалаштым. Ул вакытта сиңа үлеп гашыйк булырмын дип уйламаган идем шул. Тора-бара бер-беребездән башка тора алмый башладык. Нәни генә сөенеч булса да, миңа шылтыратып уртаклашасың, мин дә синең тавышыңны ишетергә зар-интизар булып көннәр үткәрәм.

Минем туган көнем иде. Кып-кызыл розалар тотып килеп кердең. Барлык танышларым да сине сөйкемле, әйбәткә охшаган, диделәр. Мин күкнең җиденче катында идем. Ул кичне сине бер дә җибәрәсем килмәде. Хуҗабикәмнең дә өйдә юк чагы иде. Карышып кына булса да, кунарга калдың. Назлы сүзләр белән әсирләнгән, кайнар иреннәрнең әледән-әле бер-берсенә тиеп китүләре белән саташкан төннең ничек үтеп киткәнен сизми дә калдык. Керфеккә керфек какмаган килеш һаман да сөйләшәбез, үбешәбез...
— Яратам сине, бул минеке, — дидең.
— Мин синеке, — дидем.

Юк, уеңда миңа карата  бернинди дә мәкер юк иде синең. Ашыгып “үзеңнеке итәргә” дә тырышмадың.
Әти-әнием дә сине ошатты. Бигрәк тә абыем үз итте. Миңа сөйләгән серләреңне аңа да сөйләргә өлгергәнсең. Бу турыда ишеткәч, кәефем кырылды. “Кайгырма инде шулкадәр, ул бит миңа туганым кебек, мин аңа ышанам”, —дидең.

Кайгырырга урын булган икән шул. Синең миңа өйләнү теләгеңне белгәч, абыем барысы турында да әти-әниләргә кайтып сөйләде. Ә алар исә аңларга теләмәделәр. “Бүгеннән егетеңнең эзе дә булмасын. Кызыбызны төрмәдә утырып чыккан, хатын аерган кешегә бирер өчен үстермәдек”, — диделәр.

Җир убылгандай булды. Яшәвемнең мәгънәсе юк. Бу турыда ишеткәч, син бөтенләй югалдың. Күршеләреңнең сине бер дә күргәннәре юк икән. Ә мин елыйм да елыйм. Кеше хаталанмыйча гына яши аламыни соң? Аны бер дә гафу итәргә ярамыймы икән? Бер тапкыр гөнаһланганны гомере буе шул гамәле өчен битәрләп яшәү дөресме? Туганнарыма гел шушы сорауларны бирәм. Ләкин уңай җавап ишетелми...

Кесә телефоның инде күптән дәшми. Урамда узган-барган машиналарның номерын синеке белән чагыштырам. Таныш саннар күренми. “Мин бит синең яклы, мин сине аңлыйм, бары тик сине генә яратам,” — дип әйтәсем килә үзеңә. Бәлки бу юлларны укыганда син мине танырсың. Танырсың да килерсең. Мин сине көтәм. Мәхәббәтебез өчен туганнарга каршы барырга туры килсә дә, мин синең белән булырга риза. Мин сине көтәм...
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    7443
    1
    105
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    5575
    1
    91
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    4718
    4
    76
  • Салават Илсөянең гомерен коткарып калган Җырчы Илсөя Бәдретдинова Салаватка: «Минем гомеремне коткарып калучым», – ди. Болай әйтүенең сәбәбе белән кызыксындык. 
    12897
    4
    65
  • Гомернең ике яры Бездә бүген – дебют! Гөлнур Сафиуллинаның дебюты! Ниһаять!.. Аның хикәяләр яза башлавын бик көткән идек без. Хәер, Гөлнурның журналист язмалары ук чын хикәя итеп кабул ителә: йә елмаеп, йә күз яшьләрен тыярга тырышып укыйсың... Ә геройлары үзенә охшаган: тыйнак, акыллы, сизгер күңелле, серле... Кечкенә генә бер сүзе, карашы, хәрәкәте белән дөньяларны үзгәртә, гап-гади тормышны ямьгә төрә белгән... Менә шулай! Хикәяләрендә – фәлсәфә, хисләр, сизгер хатын-кыз йөрәге, тагын әллә ниләр – кыскасы, өр-яңа халәт!
    3909
    5
    45
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 февраль 2021 - 18:08
    Без имени
    Урыска кияъгщ чыкмаган инде ул , чыкса . ьщллщп тормас иде . Щнисе хат язган бит , алып кайтма авылга диеп . Димщк , рус егетенщ чыкмыйча , икенче берщъгщ , яратмаган кешесенщ чыккан кияъгщ дщ . Яратмаган кешесе булгач . улында яратмый инде , оныгында . Щ язылышы , чыннан да , килделе - киттеле . икенче тцрлерщк . матур итеп язарга була иде .
    Язмыш җиле
  • 25 февраль 2021 - 19:23
    Без имени
    Мило
    «Әни, син мине әллә Парижда дип беләсеңме?!»
  • 25 февраль 2021 - 05:31
    Без имени
    Бик матур язылган. Нэжибэ апа шул. Э карт бик кызганыч. Ник балалары шулай михербансыз булган?!. Анлашылмый. Кузгэ яшьлэр килдеее.
     Тукталыш
  • 24 февраль 2021 - 11:47
    Без имени
    Еладым….
    Вәгъдә йөзеге
  • 24 февраль 2021 - 11:48
    Без имени
    Хэзер шарлатаннар куп, элек настоящийлар булган
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...