Иремне югалта яздым... 

           Туган көн бүләген кызым бу юлы вакытыннан алдарак бирде, түзмәде, ахрысы... Кечкенә генә тартмадагы бу бүләкне чыгарсам, ялык-йолык килеп торган сенсорлы  телефон... Миңа да шундый телефонга күчәргә кирәктер инде дигән уемны кычкырып әйтмәсәм дә, уемда юк түгел иде. Никтер, гел вәгъдә җитмәде – йә акча, йә башка сәбәп дигән кебек, кнопкалы телефон да бик уңайлы югыйсә. Ә шулай да телефон кеше арасында шалтыраса, сөйләшергә инде уңайсызлана идем. Ирем дә үзенә яңасын алганда мине үгетләп караса да, бирешмәдем, гел кичектереп килдем. Һәм менә телефоным кулымда. Симкасын да алган, номеры да минем туган ел белән бетә... Кызым күңелемне күргән, кыскасы. 

– Әйдә, өйрәт инде хәзер, – дим кызыма рәхмәтле караш ташлап. 

Алай бернинди дә кыенлыгы булмады үзе. Уңайлы икәнлегенә тиз төшендем. И шаяртып кына иремә ватсаптан язып та җибәрдем. Бер хатын-кыз булып... Имеш, очрашасым килә дип... Каян килде ул минем башыма? Һич уйламастан... шаяртып кына... 

Үзем дә курка калдым... Яңа телефонны да күрсәтү юк хәзер. Нәрсә булыр икән? Ниләр белән бетәр бу шаяруым? Телефон да сөендерми... Күңелемне куырып тора... 

Ирем дә мыштым гына йөри... берни дәшми... Мин дә тынымны чыгармыйм... 

Икенче көннең иртәсе әллә нинди авыр тынлык белән башланды. Мин дә сәер, ирем дә әллә ничек кенә шунда... Ашап-эчеп, артык сүз сөйләшмичә генә эшкә киттек. Эчемдә әллә нинди шом, әллә нинди ярсу, кемгәдер әллә нинди үпкә-рәнҗеш... давыл, кыскасы... Булмаган, үзем уйлап чыгарган бу хатыннан көнләшү хәтта... 

Өйләгә кадәр вакыт шулай борчылып-үрсәләнеп үтте. 

Берзаман телефоным шалтырады. Карасам, ирем номеры килеп чыкты... Үзе. Әһә, минәйтәм, шалтыратасыңмы? Очрашырга телисеңме? Башымнан аңа карата әллә нинди нәфрәт, ачу кайнап узды. Нишлим? Җавап бирергәме? Дәшмәскәме? Уенны ахырына кадәр дәвам итәргәме? Берничә секунд эчендә туган сораулар бу. 

Үзем дә сизмәстән дәштем. Уйныйм икән, уйныйм инде хәзер дип, тавышымны үзгәрттем. Кырык елга якын яшәгән хатынын танымаганга үртәлдем, әлбәттә. 

Мин аңышканчы ирем таныш булмаган – мин булып уйнаган хатынга итагатьле итеп тормышын бозмаска, аны уңайсыз хәлгә калдырмаска дип үтенде. 

Уф... Хисләр белән шулай уйныйлармыни инде? Әллә мин иремә ышанмый идемме?  Нигә кирәк булды бу уен? Миңа бик оят булып китте. Җаным да, тәнем дә мәлҗерәгән хәлдә иде. Уеннан уймак чыгара яздым бит. 

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (5)
Cимвол калды:
  • 20 ноябрь 2020 - 15:44
    Без имени
    Ирең шалтыраткач "Мин бит бу, яшьлекне искә төшереп аласым килде" дисең дә бетте бит инде. Шаяруның ни гөнаһы бар?!
  • 20 ноябрь 2020 - 07:41
    Без имени
    Таныган тавышынны, шунын очен шундый жавап биргэн. Э син ышанган сын. 60 тан остэ яшьтэсез, узенен "бабай" яшендэ икэнен истэ тоткан ул. Бер кырык яшьтэ булса, точно свиданиега чакырыр иде!...
  • 18 июль 2020 - 07:29
    Без имени
    Ник инде сез ирегезне ресторанга, романтик очрашуда чакырмадыгыз? Ирегезнең күзләре шар булган булыр иде.
  • 25 гыйнвар 2020 - 19:54
    Без имени
    Доверяй, но проверяй дип юҡҡа әйтмиләр шул. Ярый сезнең иптәшегез уйлап эш иткән, молодец
  • 24 гыйнвар 2020 - 13:04
    Без имени
    Авыртмаган башка тимер тарак дия иде безнен эби мондый чакта. Башка проблемасы булмагандыр.
Хәзер укыйлар
  • Гафу итә алмыйм сине, әни! – Апа, әни акылдан шашкан! Көзнең яңгырлы салкын бер көне иде ул. Мәктәптән туңып кайтып кына кердем, каршыма башлангыч сыйныфта укучы сеңлем Айзилә йөгереп килеп чыкты да, колагыма әнә шулай дип пышылдады.
    13617
    3
    171
  • Әллә?! Завод капкасы төбендә сезне бер карчык көтә дигән хәбәрне ишетүгә, Фәрһадның йөрәге чәнчеп алды, зиһене чуалды, күз аллары караңгыланды.
    11095
    2
    115
  • Үкенечле үткәннәр... Якшәмбе булса да, иртәдән телефон шалтырады. Башкаларның иртәнге йокысы бүленмәсен дип, атлас халатын тәненә элеп кенә җибәрде дә, телефонын алып балконга йөгерде. Телефонның теге ягында карлыккан ир кеше тавышы ишетелде:
    8303
    2
    87
  • Балагызны үзем карап торам! - 1 Кызлары туганнан бирле Аида белән Тимурның иртәсе гел бертөрле башлана хәзер. Тимур иң беренче булып уяна да, нәни кызы белән төне буе бала караваты яныннан китмәгән хатынын уятмаска тырышып, аш бүлмәсенә чыга. Иртәнге ашны ашагач, кереп битләреннән генә пәп итеп ала да эшкә китә.  Подъез ишегеннән чыгуга телефоны пипылдаганына да ияләште ир. Ул беренче  катка төшеп җиткәнче, хатыныннан уңышлы көннәр теләп смс килеп җитә. Ә ул телефонын алып «Рәхмәт!» яза. Бүгенге иртә дә нәкъ шулай башланды.
    3896
    7
    77
  • Гафу итә алмыйм сине, әни! 2 Шулай да ул ЗАГСка килгән иде. Без машинадан төшүгә яныма килде. – Син ... монда? – гаҗәпләнүемне яшерергә дә теләмәдем.
    4476
    4
    71
Реклама
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...