​Бөекләр тормышыннан



Александр ИНОВЕРЦОВ туплады 

 

*** 

Исаак Ньютонга, фәндәге казанышлары өчен, лорд исеме тапшырыла һәм ул озак еллар буе лордлар палатасы утырышларында катнашырга мәҗбүр була. Галимгә анда бик күңелсез икәнлеге йөзенә язылган була – ул аны яшерми дә. Гадәттә ул утырышларда бернинди сүзгә катышмый. Шуңа да бер утырышта кинәт аның сүз соравы барысын да уятып җибәрә. Гаҗәпләнеп аңа текәләләр. 

– Җәмәгать, – ди ул, үзенә баккан күзләргә карап бик тантаналы тавыш белән: – Әгәр сез каршы килмәсәгез, мин тәрәзәне ябуларын сорар идем. Бик нык җил өрә, салкын тидерермен дип куркам.  

Шулай ди дә, Ньютон вәкарь белән генә кире урынына утыра. Лордлар палатасында шушыннан кала ул беркайчан бернинди сүз әйтми.  

 

*** 

Мәҗлесләрнең берсендә язучы Марк Твен бер ханым белән сөйләшеп китә. Язучының кәефе шәп чак була һәм ул бу ханымга:  

– Сез искиткеч! – ди.  

Әмма әңгәмәдәше шактый төксе кеше булып чыга: 

– Кызганычка каршы, мин сезгә шундый ук комплимент белән җавап бирә алмыйм, – ди.  

Твен, кычкырып көлә дә: 

– Ә сез нәкъ минем кебек эшләгез – ялганлагыз! – ди. 

 

*** 

1917 ел. Беренче бөтендөнья сугышы бара. Рус композиторы һәм дирижеры Иван Федорович Стравинский Рим һәм Неаполь шәһәрләренә бара. Сәфәре вакытында ул Пабло Пикассо белән таныша, алар шактый дуслашып китәләр.  

Кире Швейцариягә кайтканда Стравинскийны таможня хезмәткәрләре туктата. Музыкант багажындагы бер документ алар карашынча сәеррәк тоела. 

– Бу нинди рәсем? – дип сорый  таможня хезмәткәре бик җитди тавыш белән кулына тоткан кәгазьдәге квадратлар, почмакларны карап. 

–Пикассо минем портретымны ясады... 

– Дөресен әйтмисез! План бит бу! 

– Әйе, план. Әмма минем йөземнең планы. Шул гына...  

Таможня хезмәткәрләре үз сүзләреннән кире кайтмыйлар: план бу! Бик мөһим бинаның планы! Һәм рәсемне алып калалар.  

 

*** 

Әдипләр йортында шагыйрь Михаил Светлов янына бер танышы – үзе кебек үк шагыйрь килә. Кәефе юклыгы бөтен йөзенә чыккан. 

– Ни булды, нәрсә өчен бу кадәр борчыласың? – дип сорый аннан шунда ук Светлов. 

– Менә хатын белән аерылышабыз әле, – дип күңелсез генә җавап бирә танышы. – Никадәр генә язсам, басылсам да, аңа һаман да гонорар җитми... Ә язган шигырьләремнең бер юлын да укып караганы юк үзенең! 

– Аңлыйм хәлеңне, – дип авыр сулап куя Светлов. – Синең белән минем кебек шагыйрьләргә гонорар түгел, ак болытлар санаучы хатыннар кирәк шул... 

 

*** 

Бернард Шоуның әле студент чагы. Ул имтихан бирергә килә. Аның бик озак уйланып, авызына  су кабып утыруын күреп, профессор түзми: 

– Беләсезме, яшь дустым, – ди, – имтихан ул – театр кебек. Сез – актер, мин – тамашачы. Йә, ник һаман дә дәшмисез? Тыңлыйм... 

– Килешәм, килешәм, профессор! – дип җавап бирә булачак Нобель премиясе лауреаты. – Алай булгач, минем курсташым Джимины да чакырырга кирәк. 

– Ә аның монда нигә кирәге бар соң? – дип гаҗәпләнә профессор. 

– Миңа бит суфлер кирәк!  

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10340
    5
    129
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6121
    1
    83
  • 7272
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8306
    1
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 20 сентябрь 2020 - 07:43
    Без имени
    Бернәнсәдә аңлашылмады, дәвамы ничек?
    Яңгыр 
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...