9 июль 2020 яңалыклары

...Алты баласын, тормыш иптәшен, үз әнисен, бианасын тәрбияләп ашаткач, әнкәй үзе дә өстәл янына килеп утыра. Чәен ул чынаякка салып эчә. Әмма авырайган күз кабаклары йомыла да, әнкәй өстәл артында утырган килеш йокымсырап китә. Кайнар чәе өстенә түгелеп, пешә күрмәсен дип котым алына. Сак кына аның кулларына кагылам: ул уянып китә, миңа карап елмая...

Сезнең игътибарга Чечен Республикасының халык язучысы Адиз Кусаевның чечен хатын-кызларының тапкырлыгын ачкан хикәясен тәкъдим итәбез.

– Безнең абый ничек шундый булды ул? Утыз ел бергә яшәгән хатыныңны бер-нәрсәсез урамга чыгарып җибәрер өчен нинди таш бәгырьле булырга кирәк бит? – дип аптырады Ләйсән. Башка туганнары җиңгәсен якларга булышырмы дип әйтеп-әйтеп карады да, аларның гаиләсендә бердәмлек юклыгына инанды. Ә Гөлнара дәшмәде. Башка берәү булса, көн-төн зарланыр, элекке ирен каргар иде.

Минем өчен бу көтелмәгән очрашу иде. Ә ул, сөйлисен күңеленнән үткәреп, көтеп алган. Юл уңае урам башындагы бер йортка сугылдык. «Дөрес барабызмы», – дип юл гына сорыйсы идем. Күңел тарткан капкага кагылдым. Нәзилә апа белән шулай таныштык. Пенсиядә икән үзе. 13 ел почтада эшләгән, аңа кадәр ярты гомер дигәндәй умартачы булган. Теле телгә йокмый, тыңлап кына торасы килә аны. Җитмәсә, «мин сине көттем» ди бит. Бер белмәгән, бер уйламаган кеше, югыйсә.

– Кызым, туктап кына тор әле, – диде ул, тавышын мөмкин кадәр йомшартып. – Бер генә сүз әйтәм. Алла хакы өчен тыңла. Язмышыңны укып бирәм, йөрәгеңдәге серләреңне ачам. Синең күңелеңдә зур борчу бар. Күзләрең әйтеп тора бит моны. Әйдә, багып кына карыйм, бәхетеңне күрсәтим…