Проза
Тәмамланмаган әкият
Кунакны озата чыгып, картәнисенең итәгенә сыенып капка төбендә торып калганда да, арба очында утырган әнисенең авызыннан «Әйдә» дигән бер генә сүзне көтә. Бу сүз әйтелсә, аның бит бөтен нәрсәсе әзер, «ә» дигәнче җыенып артларыннан йөгерә ала. Әмма тилмереп теләгән сүз әйтелми...