Блоги
Балалардан башка – балалар турында
Күптән түгел «Балалар дөньясы: рухи кыйммәтләрне яклау һәм үстерү» дигән темага түгәрәк өстәлдә катнашырга туры килде. Халыкара балаларны яклау көне уңаеннан Татарстан Фәннәр Академиясе оештырды аны. Сүз дә юк – бик кирәкле, мөһим чара иде бу. Тик күңелдә, күпмедер дәрәҗәдә, канәгатьсезлек тойгысы да уятып калдырды ул. Әллә уртак борчулар, уртак мәнфәгатьләр дә безне чынлап торып берләштерә алмыймы соң инде?
Чыгыш ясаучыларның яшьрәкләре өлкәннәрне искечә фикер йөртүдә, яңа формалар эзләмәүдә гаепләде. Өлкәннәр исә үз чиратларында, яшьләрнең формага артык зур игътибар биреп, эчтәлек турында онытуын искәртте. Татар театрларының репертуарына анализ ясаучылар бүген язучыларның балалар өчен язмавына басым ясады. Ә балалар... Хәер, сүзнең нәкъ менә алар турында баруы бу минутта онытылып та бармады микән инде.
Ә бәлки балаларның үзләрен дә чакырырга кирәк булгандыр мондый очрашуларга? 15-16 яшьлекләрен, үз фикерен җиткерерлекләрен? Балалар матбугатында эшләүче кеше буларак әйтәм – бар бит андыйлар. Һәм аз да түгел. Югыйсә, балаларның үзләрен тыңламыйча гына: «Аларга нәрсә кирәк икән соң, балалар матбугатына, телевидениесенә, әдәбиятына нәрсә җитми микән?» – дип баш ватуларның да, «Бер буынны югалтабыз», – дип ах-вах итүләрнең дә файдасы булмаска мөмкин бит.
-
Проза
Кысыр
Ә бала булмады да булмады. Саниягә «баласыз» мөһере басылды. Елдан-ел холыксызлана, тотнаксызлана барган ире, эчкән йә талашкан саен, кеше-мазарга карап тормастан: «Кысыр!» – дип кычкырды. Шушы бер сүз белән хатынының авызын ябып, изеп ташлый иде...
-
Күңелеңә җыйма
Әлфис җыры
Әлфис баянын алып, көен дә уйнап карады. Үзенең күзләрендә яшь... «Рәхмәт, егетләр! Мин әле аны яттан өйрәнеп бетерим», – дип, безне озатып калды...
-
Күңелеңә җыйма
Кызым, мине аңла инде!
Халыкта «ирен биргән, җанын биргән», диләр бит. Әллә соң... Тәрәзәне ачасың да... 8 нче каттан аска ташланасың... Бер мизгел, тынлык.. Газапланулар юкка чыга, бар да бетә...
-
Күңелеңә җыйма
Ирегезнең кызын үстердем
Талиянең иренең кырыгы гына узган иде. Беркөнне алар ишеген бер чибәр генә ханым шакыды. – Хәерле көн! – дип елмайды ул кызыл иреннәре белән. – Сез бит Рәис Галиевичның тол хатыны?
-
Арабыздан беребез
Унбишенче каттан бер караш
– Таксига утырып бераз баруга, алар барысы да диярлек миңа: «Гафу итегез, ә сезгә бер сорау бирергә мөмкинме?» – диләр. «Сорагыз, сора! Минем өчен ул хәзер: «Хәлегез ничек?» – дигән сорау кебек», – дим. Көлешәбез аннары... Кая гына барсаң да, кем белән генә танышсаң да, гадәттә, сүз шушыннан башлана бит. Элегрәк бу сорауга җавап бирү ошамый иде миңа, ә хәзер аңа бик тыныч карыйм...
Комментарий юк