Комплекслар җырчыларда да бар

 


Яшүсмер чакта үз-үзеңә бигрәк тәнкыйтьчел буласың бит ул. Әле борын ошамый, әле колак... Буйлары озыннар – озын дип, кыскалар – кыска дип уфтана. Күбесе уйлап чыгарылган, урынсыз уфтану бит әле аның... 

Бүген сәхнә тоткан җырчыларыбызның нинди комплекслары булды икән? Булса, ничегрәк котылганнар алар аннан? 


 

Бүген иң популяр җырчыларның берсе Алсу Фазлыева үзләренең «Инстаграм»ындагы сәхифәсенә берсеннән-берсе «шәпский» фотоларны кертеп кенә тора. Аның кайчан карасаң да алланып, балкып торган йөзенә карап, кай арада диңгезгә барып кайтканнар әле, дип сокланасың. Кышын башкалар агарып, күгәреп йөргәндә дә аны гел кояш «үпкән» булыр. Баксаң, ул кайчандыр шушы чибәрлегеннән оялып йөргән булган икән. 



 – Яшүсмер вакытта үземнең тән төсемнән бик ояла идем. Каракучкылт бит мин. Каратутлы, диләрме соң инде. Кыскасы, тән төсемне, бигрәк тә битемне агарту өчен, ул вакытта ниләр генә эшләми идем. Көндез урамга чыкмыйча, өйдә генә качып яту җаен карый идем. Имеш, урамга чыккач, кояшта битем тагын да карала. Акбурны төеп, шуны ягып караганым да булды. Мунчада бик озаклап мунчала белән ышкып юам... Мунчадан соң, чынлап та, бераз агарып киткән кебек була, и куанам. Ләкин озакка гына бармый куанычым. Ул кремнар, агарта торган әллә нәрсәләр сөртү дисеңме... 

Хәзер генә аңлыйм: «смуглая» булып та бик чибәр булып була икән бит. Хәзер инде битем карала дип бер дә исем китми. Кояшта да рәхәтләнеп йөрим, битемне агартыйм дип тә тырышмыйм. Миңа болай да бик ошый. 

 

Сәхнә зифаларны, чибәрләрне сөя. Һич югында бер-ике килога гына ябыгу, бер-ике сантиметр гына биегрәк булып күренү өчен әллә ниләр эшләрдәй буласың. Зифалык беркайчан да модадан чыкмастыр, мөгаен. Татар эстрадасының иң сылу артистларының берсе булган Дилә Нигъмәтуллина исә кайчандыр шушының аркасында оялып  йөргәндер дип уйламассың да. 



 – Мин озын буемнан ояла идем. 7-8 классларда укыганда  иде ахрысы, бер җәй эчендә кинәт кенә үсеп киттем. Физкультура дәресендә мине иң беренче итеп бастыралар. Хәтта класстагы малайлардан да озынрак идем. Тиз үсүем аркасында аякларымның сызлап интектергәнен хәтерлим әле. Төне буена аягым сызлап, елап чыга идем. «Тиз үскәнгә ул, кызым», – ди иде әни. Таяк кебек озын аякларыма карап, шундый да үртәлә идем. 

Кыскарак булып күренү өчен гел бөкрәеп йөри торгач, берзаман хәтта остеопат ярдәме кирәк булып чыкта. Бер ел катыда – идәндә йокладым. Гәүдәмне туры тоту өчен, баш өстенә китап куеп йөри идем. 

Буемнан оялуым 10 класста гына бетте. Ул елны җәй эчендә малайлар бик нык үсеп килделәр дә, мине дә узып киттеләр. Физкультурада мин инде рәтнең уртасынарак күчтем. Хәзер бу комплексымны көлеп кенә искә алам инде, ә ул вакытта шактый кыен иде шул. Ләкин кемнеңдер үртәгәне булмады мине. 

 

 

Интернетта аның фотолары астына: «Аһ, сез нинди чибәр!» дип, комментарийлар язып калдыралар. Алар хаклы, җырчы Илсөя Бәдретдинованы бүген гүзәллек конкурсына җибәр, бүген җиңеп кайта. Яндырып караган ул яшел күзләр, карлыгач канатыдай чем-кара чәчләр... тагын кемдә бар бу байлык. Баксаң, яшүсмер вакытта, ник күзләрем кара булмаган, дип аз уфтанмаган ул. Әле күз генәме соң? 



– Минем буем бәләкәй иде. Шулкадәр үртәлә идем шуңа. Башкалар арасында биегрәк күренү өчен, гел аяк очларына басып торырга тырыша идем. Югары классларда укыганда бу комплексым ничектер үзеннән-үзе юкка чыкты. Аннары... минем күзләрем яшел бит. И яратмый идем күземнең – яшел, чәчләремнең кара һәм туры булуын. Иптәш кызның чәчләре бөдрә, ә күзләре кара. Барлык чибәр кызларның да чәчләре – бөдрә, күзләре кара булырга тиештер кебек иде миңа. Ник мин дә аның кебек чибәр булмадым икән, дип бик уфтана идем. Ярар, чәчне бөдрәләтеп тә була, күзне ничек каралтасың менә? Үскәч кенә яшел күзләрнең, чем кара чәчләрнең бик сирәк кешедә генә булуын белдем. 

 

Кемдә, кемдә, ә менә Алсу Әбелхановада тышкы кыяфәтенә карата бернинди дә тәнкыйть булырга тиеш түгел кебек. Әле сәхнәгә тәүге адымнарын ясаганда ук ул затлылыгы, чибәрлеге, зәвыгы белән «аяктан еккан» иде безне.  Йөзек кашына куярлык чибәр Алсуда да кайчандыр комплекслар булгандыр дип, йә, кем әйтә ала инде? 



– Борынымнан ояла идем. Шуның аркасында хәтта кешегә туры карап та сөйләшмим, башымны иеп, борынымны яшереп кенә сөйләшә идем. Озакка барды әле бу комплекс миндә. 15-16 яшьләремдә, күпләрдән, борының матур икән, дигәнне ишетсәм дә, башта ышанмадым. «Ничек матур булсын инде? Болай гына, мине тынычландыру өчен генә әйтәләрдер», – ди идем. Аннары инде кая гына барсам да, кешеләр, сез башкаларга охшамаган, борыныгыз бик матур, ди башлагач, болай күп кеше әйтәч, дөрестән дә матурдыр инде, дигән уй керде. 

Хәзер мин борыным белән хәтта горурланам да. Миңа бик ошый ул. Ул – минем  «изюминкам», башкалардан аерып тора торган үзенчәлегем. 

 

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Үги әнкәйнең җылы йөрәге «...Үги ананың бик әйбәтләре була. Гадәттә, алар турында гел яман сөйлиләр, ләкин алар турында юньле сүзне күбрәк сөйләргә кирәк. Чит канга ана булырга тырыша бит ул. Мәҗбүри яратып булмый бит. Ә ул рольгә кереп «уйнарга» тиеш. Бала исә рольгә керми, «уйнамый». Ике артистның берсе уйнап, икенчесе уйнамаса, спектакль туа алмый. Үги аналы гаиләдә әнә шуңа күрә җылы, уңай тормыш коруы бик кыен. Үги аналарны кызганырга, ихтирам итәргә кирәк...» Мөхәммәт Мәһдиев «Мәңгелек яз» әсәрендә үги әниләр турында әнә шундый уйлануларын язып калдырган. Үги тормышны үз башына төшкәннәр генә аңлыйдыр, мөгаен. Үги ананың да, үги баланың да үз хәле... Әмма гомер уртасына җиткән ир балачагын искә алганда «Үги әниләргә һәйкәл куярга кирәк», – ди икән, димәк, барлык үги әниләр дә, халык телендәге кебек, явыз түгелләр. Чит балаларны карап үстерә икән, димәк, алар олы йөрәкле... Үги әни белән үскән Татарстанның халык артисты Җәвит ШАКИРОВ үзе сөйләсен әле...
    9460
    10
    114
  • Бәхетле булырга хакым бар!  Мин кияүгә 25 яшемдә чыктым. Яратып чыктым...
    9594
    8
    78
  • Өч кенә көнгә... – Кирәкми. Кешечә түгел бу. Шалтыратмагыз. Өметләнеп көткәнче, алдан ук барысын да аңласын. Башка бер сүз дә әйтмичә, нянечка балалар янына кереп китте. Ишек тавышы йөрәкне сызып үткән кебек булды. Бар да тынып калды. 
    5275
    4
    62
  • Көтеп алынган бәхет Әллә күзенә күренәме, сискәнеп китте Гөлгенә. Каршысында пәйда булган Гамилне күргәч, ни уйларга да белмәде, чөнки бу  очрашу көтмәгәндә, кинәт булды. Унсигез еллап гомер үтсә дә, шундук  таныды  аны: шул ук озын буй, киң җилкә, серле караш, тик куе кара чәчләренең чигә тирәләренә ак бәс яткан. Күзләрендә ниндидер сагышмы, назмы...
    4059
    0
    44
  • Сөеп, сөелеп яшисем килә-2 «Таһирә өстеннән жалу язганнар» дигән хәбәр авылда таралганга да бер айга якын вакыт үтте. Тегеләй дә, болай да дип тикшергәннән соң: «Фактлар ачыкланмады», дигән.
    6475
    2
    30
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан