​Мәхәббәт тозагы


“Тавык төшенә тары керә” ди халык. Финанс-экономика институты студенты Рәсим төшендә үзен банк директоры итеп күреп ятканда гына ишек шакыдылар. “Их, нечкә билле чибәркәй – сәркатиб кабинетка килеп кергәч кенә уяттылар”, – дип сөйләнә-сөйләнә ишек ачырга юнәлде. Ә ишек артында… Әле генә төшендә күргән сәркатиб кыз басып тора иде. Бәхет өчен ишек һәрвакыт ачык дигәннәре шушы буладыр ул! Бер уйламаган-көтмәгән җирдән күк капусыдай балкып ачылуын әйт әле! Җитмәсә, бүлмәдәш егетләре барысы да дәрескә киткән, Рәсим ялгызы гына. «Романтика!» – дигәнен сизми дә калды ул. Кыз: «Романтика түгел, Рәмилә мин!» – дип елмайды.

Ярабби! Озын чем-кара толымнар, күк төсе сирпелеп торган зәп-зәңгәр күзләр! Бәлки, аның каршында әкият кызы басып торадыр? Гаҗәпләнү, сөенү, аптырау, каушау һәм тагын әллә нинди биһисап халәтләрне сыйдырган җан: “Рәсим булыр абзагыз”, – дип көч-хәл белән генә эндәшә алды.

– Гафу итегез, миңа ачкыч калдырырга тиешләр иде.

Әйе шул! Бүлмәдәш егете кисәткән иде бу хакта. Ачкычның тумбочка тартмасында ятканын белсә дә, эзләгән кеше булып кыйланды, чөнки Рәмилә турында энәсеннән җебенә кадәр беләсе килү теләге иң югары ноктасына менеп җитте. «Сыйларга сыең булмаса, сыйпарга телең булсын», – дия торган иде бабасы. «Әйдәгез, түрдән узыгыз, ишек төбендә басып тормагыз, юлдан алҗыгансыздыр», – дип, кармак-ятьмәләрен җайлап кына көйли башлады. «Юк-юк, – дип кырт кисте кыз, юл сумкасын бер кулыннан икенчесенә күчереп, – вакытым тар, бер сәгатьтән лекциялар башлана, миңа институтка да барып өлгерергә кирәк».

– Сез студентка мени?

– Әйе, сез укыган институтта быел читтән торып укырга кердем, беренче сессиям. Харис бүлмә алып куйдым, ачкычын кереп алырсың дигән иде.

Рәсим ачкычны “табып”, Рәмиләгә сузды. Тик аның “әкият кызы”ннан һичкенә дә аерыласы килми иде. Кирәк чагында, теле дә тилчә чаккан кебек, сүзләре дә башка килми, каһәрең!

– Сез шундый яшь күренәсез, мәктәп укучысы кебек кенә.

– Рәхмәт, комплиментыгыз өчен! Мин көллият тәмамлап, быел эш башладым инде. Ярый, сау булыгыз, ачкыч өчен рәхмәт!

Кыз ишек тоткасына үрелде. Ләкин Рәсим җиңел генә «позициясен» бирәсе килмичә, «һөҗүмен» дәвам итте.

– Сер булмаса, кайда эшлисез?

– Банкта.

– Банкта?

Тик егетнең соравы, ябылган ишеккә бәрелеп, кире үзенә кайтты – кызның коридор буйлап ашыгып атлаган аяк тавышлары гына ишетелеп калды.

Төшенең чишелеше туп-туры Рәмиләгә барып тоташканына Рәсимнең тамчы да шиге калмады. Юкка гына төшкә банк кермәгән, димәк... Берничә кызның берьюлы башын әйләндереп йөрергә күнеккән егет чираттагы мәхәббәт тозагына җим куярга әзерләнде. Кәефе күтәрелеп, яраткан җырын көйләде.

“Әсиләсе, Вәсиләсе, Нәсимәсе, Кәримәсе –

Барчагызга сау бул, «гуд бай» диясе!”

“Ну Харис, ну малай! Чибәр сеңлесе барлыгы турында ник бер авыз сүз әйтсен, ичмасам! Тукта, тукта, ә егете-фәлән булса? Булса, стена түгел, күчәр!”

Икенче пар лекцияга очып диярдәй килеп җитте ул. Тик амур угы йөрәгенә ару гына кадалган иде – укытучының сөйләгәне бер колагыннан керде, икенчесеннән чыкты. Күз алдында бары тик Рәмилә! Хыялындагы гөл, лекция өчен бирелгән академик ике сәгать эчендә, чәчкә атып, җимешләрен бирер дәрәҗәгә җитте. Ул шулкадәр татлы уйларга бирелде ки – звонок тавышын да, янында басып торган Харисның дәшкәнен дә ишетмәде.

“Ачкычны кереп алдылармы?” – дип кабатлап сорарга мәҗбүр булды бүлмәдәш егете. Рәсимнең авызы бияләй кадәр җәелеп китте.

– Юк, ачкычны бирмәдем, Сеңелкәшеңне үзебезнең бүлмәдә бикләп калдырдым.

– Йә, шаяртма, тапшырдыңмы?

–Тапшырдым инде, тапшырдым.. Шушындый сылу сеңлең була торып, белгертмисең дә, сер сандыгы! Кич очрашырга да сөйләштек әле үзе белән…

– Очрашырга? Рәмилә ризалаштымы? Кит, булмас!

Рәсим үз ялганына үзе куанып: “Нишләп булмасын. Мин кызлар каратмаслык егетме әллә?” – дип җаваплады.

– Каратырлык, каратырлык Рәсим, сүз дә юк. Кызларны син дә яратасың, алар да сине ярата. Тик Әсиләсен, Вәсиләсен, Нәсимәсен, Кәримәсен кая куярсың? Шуның өстенә, Рәмилә кияүдә. Өченче артык булмасмы?

Рәсимнең җәелгән авызы бөрмәле капчыкныкы кебек булды.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (5)
Cимвол калды:
  • 1 апрель 2020 - 01:30
    Без имени
    Бик матур язылган Чынында , мин Люция ханымнын, иж,ат ж,имешлэрен укымыйм , э кино кебек карыйм Хэр ж,омлэсе куз алдына . кинокадр булып куренэ Шулкадэр матур , гади , хэм дэ инде укудан аерылып булмый . Э укып , карап бетергэч , нэумизлэнеп . " бетте мени " диеп ахырын карыйм Эйе . хэрнэсэнен, азагы була . Ун,ышлар телим Сезгэ , Люция ханым !!!! ( компьютерга татар хэрефлэре куя алмыйм , гафу итэрсез ) Нэфисэ . Чилэбе .
  • 28 июль 2021 - 08:06
    Без имени
    Шундый серле эчтэлекле !!! Дэвамы булсын иде .... Рэхмэт , Люция ханым . Искиткеч кун,елле хикэя язган очен . Ун,ышлар телим .
  • 28 июль 2021 - 08:06
    Без имени
    Хикәяләремә матур комментарийлар калдырырга яраткан Нәфисә ханымга чиксез рәхмәтләремне юллыйм!
  • 28 июль 2021 - 08:06
    Без имени
    Ну " очлап" та куйгансыз инде...
  • 28 июль 2021 - 08:06
    Без имени
    Рәмзия, рәхмәт фикер калдырганыгыз өчен!
Хәзер укыйлар
  • Үги әнкәйнең җылы йөрәге «...Үги ананың бик әйбәтләре була. Гадәттә, алар турында гел яман сөйлиләр, ләкин алар турында юньле сүзне күбрәк сөйләргә кирәк. Чит канга ана булырга тырыша бит ул. Мәҗбүри яратып булмый бит. Ә ул рольгә кереп «уйнарга» тиеш. Бала исә рольгә керми, «уйнамый». Ике артистның берсе уйнап, икенчесе уйнамаса, спектакль туа алмый. Үги аналы гаиләдә әнә шуңа күрә җылы, уңай тормыш коруы бик кыен. Үги аналарны кызганырга, ихтирам итәргә кирәк...» Мөхәммәт Мәһдиев «Мәңгелек яз» әсәрендә үги әниләр турында әнә шундый уйлануларын язып калдырган. Үги тормышны үз башына төшкәннәр генә аңлыйдыр, мөгаен. Үги ананың да, үги баланың да үз хәле... Әмма гомер уртасына җиткән ир балачагын искә алганда «Үги әниләргә һәйкәл куярга кирәк», – ди икән, димәк, барлык үги әниләр дә, халык телендәге кебек, явыз түгелләр. Чит балаларны карап үстерә икән, димәк, алар олы йөрәкле... Үги әни белән үскән Татарстанның халык артисты Җәвит ШАКИРОВ үзе сөйләсен әле...
    8767
    10
    104
  • Бәхетле булырга хакым бар!  Мин кияүгә 25 яшемдә чыктым. Яратып чыктым...
    8857
    8
    70
  • Өч кенә көнгә... – Кирәкми. Кешечә түгел бу. Шалтыратмагыз. Өметләнеп көткәнче, алдан ук барысын да аңласын. Башка бер сүз дә әйтмичә, нянечка балалар янына кереп китте. Ишек тавышы йөрәкне сызып үткән кебек булды. Бар да тынып калды. 
    4544
    4
    51
  • Сөеп, сөелеп яшисем килә-2 «Таһирә өстеннән жалу язганнар» дигән хәбәр авылда таралганга да бер айга якын вакыт үтте. Тегеләй дә, болай да дип тикшергәннән соң: «Фактлар ачыкланмады», дигән.
    5793
    2
    26
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 23 июль 2021 - 18:22
    Без имени
    Мене шулай кысылып купме бала бехетсез шул.Узебезнен баштан утте
    Кемнәрдән бәйләтим яраны?
  • 25 июль 2021 - 19:20
    Без имени
    Ай, рәхмәт яугырлары!!!!! бик тә нык сөендем бала өчен! Нянечкага рәхмәт!!! Йөрәкләренә, бәгырьләренә үтә торган итеп аңлатып әйтә белгәне өчен! Аллаһы Тәгалә аның аша, ир белән хатынга туры юл күрсәткән, гомерлек үкенечкә юл куймаган.
    Өч кенә көнгә...
  • 24 июль 2021 - 15:57
    Без имени
    Уф.... Йорэккэемне....
    Өч кенә көнгә...
  • 26 июль 2021 - 14:07
    Без имени
    Нәкъ шулай . Тик партнер бер генә булырга тиеш , югыйсә , хатын - кыз үзенең тәнендәге җепселләрен башкаларга таратып , үзе авыру булып калачак .
    ​Назлану өчен алты медицина сәбәбе
  • 22 июль 2021 - 16:52
    Без имени
    Мондый язмаларны еламыйча укый алмыйм,чонки минем бабамда узган ул концлагерларны,9май житсэ бакча артына чыгып жылый иде, соныннан Аны оправдали, ещё орден бирделэр,Бер солдаты коткарган очен,рэхмэт Ана,онытмаган...
    Ева-Мөслимә
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан