Йөрәкне туктата күрмә!

Әгәр сөйсәң...

Әгәр сөйсәң, канат үсә, –

Күтәрә күк-галәмгә.

Хыялый шул мәхәббәте

Фәрман бирә каләмгә:

 

Йөрәкне туктата күрмә! –

Мәңгелек янгын анда!

Сүнмәячәк җан җылысы,

Син булсаң яннарымда.

 

Акыл әйтми бу сүзләрне,

Алар йөрәктән ява.

Кан күчереп салган кебек,

Алар йөрәккә дәва.

 

Ян гына, йөрәк, ян гына! –

Җанда син – мәңгелек ут!

Ә шигърият мәңгелекне

Киләчәккә атыр ук!

 


 

Инде көтмим...

Инде көтмим, сукмагыңа

Ялгыш та карап алмыйм.

Ялгыз үткән гомеремне

Ай нурларына ялгыйм.

 

Ай нурлары, аһ, хәйләкәр, –

Төшәләр сукмагыңа.

Көтмим, нурлы сукмагыңа

Син килеп чыкма гына.

 

Ай нурлары – хыянәтче,

Сине эзләп йөриләр.

Сукмагыңа яуган сары

Яфракларны көриләр.

 

Көртләрен көри җилләре,

Хыянәтче алар да...

Ничек ачмыйсың сукмакны

Сине көтеп чалар да.

 

Чал чәчле әби инде мин,

Килсәң дә, килмәсәң дә.

Минем кебек, минем кадәр

Сөюне белмәсәң дә.

 

Җанга салынган сукмакның

Карларын көрәп тордым.

Коелган яфракларыннан

Алтын чатырлар кордым.

 

Әгәр беркөн сукмагыңны

Капласа хәтфә үлән,

Әйтәчәкләр, димәк, минем

Сиңа хисләрем сүнгән...

 


 

Биеклек тирәнлеге

Юк, көнләшмәм дигән идем,

Көнләштерә икән шул.

Эндәшмәстәй кешеләргә

Эндәштерә икән шул...

 

«Миндә иелә торган баш юк!» –

Дип, никләр һаваландым?

Инде мин бөтенләй башка, –

Мәхәббәт дәвалады.

 

Сөю тирәнлеге икән

Йөрәкнең биеклеге.

Сөю биеклеге икән

Кешенең бөеклеге!

 


 

Чакыр... барам...

Бар бездә мәхәббәт уты, –

Түгел ул очкын гына,

Бер елмаеп каравымнан

Кайсылай очтың гына...

 

Яшисе, яшисе килә,

Үлепләр, терелепләр!

Әй, бу йөрәк! әй, бу акыл! –

Җандагы кирелекләр...

 

Сусыз сан, утсыз җан сула, –

Җансыз булганмын икән.

Җирнең өстендә йөрсәм дә,

Сансыз булганмын икән.

 

Ут булмаса, су кирәкми, –

Әзер бүген сулырга...

Ә ник мәхәббәттән башка

Тере мәет булырга?!

 

Җирне бары сөйгәннәрнең

Адымы әйләндерә.

Мәхәббәтсез аяклар да,

Җаннар да бәйдә генә.

 

Ә сөю бөтен бәйләрне

Чиште яндырып кына.

Чакыр, тәмугка да барам, –

Китмә калдырып кына!

 

 

Уяну

Сөю йорты – җан гына.

Уятучы – таң гына.

 

Еш кына керә бер төш:

Син уятасың, имеш.

Чәчләремдә чаллар түгел,

Тик айдан төшкән көмеш.

 

Һәм... күзләремне ачам мин, –

Уяну бар, ә син юк...

Чаларган чәчләр дә авыр,

Керфекләргә куна чык.

 

Онытылып кайтам үткәнгә, –

Кая киткән ул үткән?

Бер мизгел, ә гомер буе

Сагышланырга җиткән...

 

Еш кына... бәлки сине дә

Иркәләп уятамдыр?

Ир булсаң да, өннәреңдә

Сагыштан елатамдыр...

 

Җаннарның кайтавазыдыр

Бәлки төш дигәннәре?

өннән күпкә югарыдыр,

Тик төшкә кергәннәре.

 

Тик уятучы – таң нуры,

Бәлки әйтерсез: азмы?

үзең генә учак ягып,

Эреткән карлар язмы?

 

Үзеңне кудым янымнан,

Төшләрдән куа алмыйм!

Галәм кадәр мәхәббәтне

Беркая куя алмыйм...

 

Чынлык белән хушлашу

Акыл белән аңлыйм инде, –

Син түгел минем парым.

Күңел сизә әллә кайда

Бердәнбер ярым барын.

 

Ул да бары мине көтә, –

Үстерә гөлләр, урман, –

Чишмәләр ача, мәхәббәт

җырлары җырлый торган.

 

Таңнарда ятагыма ук

Ак чәчәкләр ташыр ул!

Сөюеннән әнә шулай

Җиде күккә ашар ул!

 

Мин аңа кояш булырмын,

Булырмын төнен ае.

Дөньяның ул бәхетлесе,

Булыр иң олы бае...

 

Мин җырлармын чишмәләргә

Кушылып яңа җырлар.

Безнең мәхәббәт турында

Туасы яңа җыр бар...

 

Ә яңа җыр шундый булыр, –

Кар күбәләге – кышта...

Яз җылысы бөре өчен

Сизелер һәр сулышта.

 

Ул – яшел яфрак җиле дә,

Күбәләкләр моңы да...

Сөйгән-сөелгән җаннарның

Кабатланмас чыңы да...

 


Яңа ташкын

Сагыш, моң, үкенеч тулы

Күңел нишләсен ташмый!

Тау елгалары шикелле

Ярларга ташлар ташый.

 

Сагышлары – сары ташлар.

Зәңгәрсулары моңдыр.

Калганнары – үкенечләр,

Әйтеп торалар: соңдыр...

 

Соңдыр ярларга кайтырга,

Соңдыр таулар яуларга.

Күңел йомшак, соңдыр инде

Таш җырларын аңларга.

 

Сагыш, моң, үкенеч тулы

Ярлар нишләсен ташмый!

Ярын җимергән ташларны

Ташкын тауларга ташлый.

 

Яңа ташкын җанга кага,

Торам җанымны ачмый...

 

 

Яшьлек күлмәге

Күбәләк керде күңелгә, –

Канатлары леп тә леп.

Әллә ни булды йөрәккә,

Бәреп тора дөп тә дөп.

 

«Ярату!» – дип типте йөрәк,

«Алдама!» – диде акыл.

Яшькә карап йөрмәгән

Мәхәббәт гомер бакый.

 

Акылга буйсынмадылар,

Аяклар китте биеп.

Җан белән бергә ачылды

Сандыклар киерелеп.

 

Киемнәрен салып, яшьлек

Китеп барган кайларга?

Абайламыйча яшемне,

Әй, керештем сайларга...

 

Яшьлек күлмәге иңемдә, –

Күбәләк канат – җиңе.

Сөйгәннәрнең буладыр да,

Яшьлекнең булмый тиңе...

 

Күлмәгем иңемдә килеш

Утырганмын чүгәләп.

Күлмәк җиңендә талпына

Җаннан чыккан күбәләк...

 

Әй, яшьлегемнең сандыгы,

Япмаң төшкән өстеңнән.

Кермәскә яшьлек илемә

Килмәде шул көчемнән...

 

Күбәләк җан, ярсу йөрәк, –

Элеккечә алары...

Картлыкны капларга гына

Теләми күлмәк бары...


фото: https://pixabay.com/

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Ялган никах Танышуларының беренче көнендә үк, ЗАГСка барып, язылышырга гариза биреп кайткан кыз белән егет хакында Нурсөянең моңа хәтле ишеткәне булмады. Андый хәбәр колагына чалынса да, әллә юләр инде болар, дип бармагын чигә тирәсендә борудан башка берни дә кыла алмас иде кебек. Әгәр дә ки уйламаганда-көтмәгәндә ул юләр кыз үзе булып чыкмаса!..
    8153
    0
    81
  • Әти өйләнә Әни үлгәнгә инде биш ел. Әнине югалтуны бик авыр кичерде әти. Хәтта башта минем белән сөйләшми йөрде, үз эченә бикләнде. Аны безнең янга күчергә үгетләдем, әмма ул яшәгән фатирымны калдырмыйм дип каршы килде.
    7404
    2
    73
  • Балаларына сыймаган Галия әби Сәяхәт вакытында нинди генә кешеләр күрмисең дә, нинди генә тарихлар ишетмисең – үзе бер китап язарлык. Поездда язмыш тарафыннан гомернең бер аралыгына очраткан юлдашлар бер-берләренә җаннарын бушата, шатлык-кайгыларын сөйли. Бу юлы да шулай булды...
    3591
    1
    39
  • Хыялдагы ир-ат  Үсмер чакта ук  ничек тә булса бай тормышта яшәргә кирәк дип нәтиҗә ясадым. Телевизордан күрсәткән гламур тормыш кызыктыргандыр, мөгаен. Әмма кыяфәтем бай егетләр артымнан чабып йөри торганнардан түгел иде. Гомумән, күбәләк кебек бер егеттән икенче егеткә очып йөрергә дә яратмадым. Ныклы карарга килде: укыйм да, җитәкче булырга тырышам. Ул вакытта бай ир дә кирәк булмаячак. 
    4339
    1
    39
  • Укытучым Их, вакыт дигәннәре! Ник сез шулай бик тиз агасыз соң? Азга гына булса да мәктәп елларына кайтып киләсе иде лә... Миңа инде 30 яшь, 16 яшьлек  чагым әле кичә генә кебек...  
    3496
    0
    25
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 26 май 2022 - 15:03
    Без имени
    Дингэ беренче куп урлаган, карак, гонахсы зур булган кеше килэ. Улэр вакыты житкэч, исенэ тешэ, курка башлый, жавап бирэсе булса, нэрсэ дип, жавап бирермен, дип ,курка.
    Дингә кеше кайчан күбрәк килә?
  • 25 май 2022 - 22:40
    Без имени
    Сез гел балалар дип яшәгәнсез, инде үзегез өчен яшәргә вакыт. Аларның үз тормышы, вакыт узгач алар сезне аңлар дип ышанасы килә.
    Кызларым каршы булса да, кияүгә чыгаргамы?
  • 26 май 2022 - 09:29
    Без имени
    Бу ир сезне хор мэт итэ, Лилияне ярата кебек тоела, монда Лилиягэ акыллы булып, кеше тормышын бозмаска иде, Аллахы Хидэят бирсен бик авыр хэл
    «Сине дә яратам, аны да», – ди...
  • 26 май 2022 - 12:13
    Без имени
    Мина бик ошады
    Җаным жәл түгел сиңа...
  • 25 май 2022 - 12:23
    Без имени
    Мэчет юк иде диеп, язучыга бэйлэнергэ кирэкми, документ тутырмаган ла, ул! Бер ялгыз апа-эби йортында жыелып намаз укыйлар иде, анда йоруче бабайлар да байтак иде. Олылардан ишетеп белэбез Талип бабай турында. Булдырасын, Фагилэ!
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда