​Үзеңне ишетәсеңме?

 Туган көнебездән соңгы сулышыбызгача озата барган «эчке тавыш» – интуиция безне бик күп бәлаләрдән саклый.  

Без еш кына:«Күңелем сизә, сизенәм, тоям...» дип сөйлибез. Тормышта ниндидер бер мөһим вакыйга булыр алдыннан күңел тәрәзәгә килеп бәрелгән күбәләк сыман бәргәләнә, җаныңны кая куярга белми йөрисең. Бу – безнең интуиция. Ул тавыш безгә нәрсә эшләргә, ә нәрсә эшләмәскә кирәклеген әйтә.  

«Безнең интуиция көн саен һәм көне-төне эшли. Ләкин без аны ишетәбезме? Ә бит ул безнең уңышыбыз ачкычы», – ди философия фәннәре докторы Адриана Калабрезе, күбрәк күңелеңдәгесен, эчке тавышыңны тыңларга өндәп. Чөнки ул безнең акылдан зирәгрәк. Ә димәк, аның киңәшләренә колак салу файдадан башканы бирмәс.  

Чыннан да, ишетәбезме без аны, тыңлыйбызмы аның киңәшләрен? Моннан бик күп еллар элек эшкә барырга дип автобус тукталышында торам. Автобус килде, кеше ашыга-ашыга автобуска төялде. Мин генә, ярты сәгатьләп автобус килүен көткән кеше, утырырга ашыкмыйм. Борылдым да, (аңлата алмыйм) каршыдагы кибеткә юнәлдем. Үзем эшкә ашыгам, бер кирәкмәгәнгә кереп киттем шунда. Автобус китеп барды, мин яңадан тукталышка чыгып бастым. 10-15 минутлар үткәндер, әле икенче автобус килергә дә өлгермәде,  тукталыштагы халык шаулый башлады. Нәрсә булды дисәм, әле генә киткән автобус йөк машинасы белән бәрелешкән. Шөкер, үлем-китемнәр булмаса да, күбесе хастаханәдә ятып, сәламәтлегенә зур зыян китергән иде. Әле ярый утырмаганмын дидем. Күрәсең, интуициям белгерткән. Мондый мисаллар тормышта буа буарлык. Пассажир, самолетка соңгарып, утыра алмый кала, ә ул самолет, күккә күтәрелгәч, шартлый. Шунда кайберсе уң килде ди, ә кайберсе язмыш ди. Ә берәү дә аңа эчке тавышының белгертүен, махсус соңга калдыртуын уена да китереп карамый. 

Әйе, без рациональ эш итәргә тырышабыз. Һәрвакыт үзебезгә отышлырак, файдалырак юлны сайлыйбыз. Күңел каршы килсә дә, шуны эшлибез.  

– Шундый теләмичә чыктым мин аңа, – дип сөйли яратмаган ир белән торып ятучы бер танышым. – Күңелем сизде аны. Хәзер үземне битәрлим, уйлап җиткермәгәнмен. 

– Ник аерылмыйсың? Соң түгел бит әле яңадан башларга? 

– Шундый тормышны ташлапмы? Аңгыра түгел ич мин... 

Аңгыра да түгел, бәхетле дә... Әлеге дә баягы «рациональ акыл» харап иткән ханымны. Бәхетле булганчы, бай булу яхшырак, ди бит әнә. «Теләмичә чыктым», ди. Эчке тавышы аңа киңәш биреп караган ич. Ә ул аны ишетмәгән. 

 «Интуиция мине беркайчан да алдамый», диючеләр дә бар. Күңел сиземләвен тагын да көчәйтү өчен нибары аның ярдәменә ышанырга гына кирәк. Хисләрегезгә каршы килмәгез! Эчке тавышыгызны ишетмәмешкә салышмагыз! Аңа игътибарлы булыгыз! Шул чагында гына теләгегезгә ирешә алырсыз. 



     

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Үги әнкәйнең җылы йөрәге «...Үги ананың бик әйбәтләре була. Гадәттә, алар турында гел яман сөйлиләр, ләкин алар турында юньле сүзне күбрәк сөйләргә кирәк. Чит канга ана булырга тырыша бит ул. Мәҗбүри яратып булмый бит. Ә ул рольгә кереп «уйнарга» тиеш. Бала исә рольгә керми, «уйнамый». Ике артистның берсе уйнап, икенчесе уйнамаса, спектакль туа алмый. Үги аналы гаиләдә әнә шуңа күрә җылы, уңай тормыш коруы бик кыен. Үги аналарны кызганырга, ихтирам итәргә кирәк...» Мөхәммәт Мәһдиев «Мәңгелек яз» әсәрендә үги әниләр турында әнә шундый уйлануларын язып калдырган. Үги тормышны үз башына төшкәннәр генә аңлыйдыр, мөгаен. Үги ананың да, үги баланың да үз хәле... Әмма гомер уртасына җиткән ир балачагын искә алганда «Үги әниләргә һәйкәл куярга кирәк», – ди икән, димәк, барлык үги әниләр дә, халык телендәге кебек, явыз түгелләр. Чит балаларны карап үстерә икән, димәк, алар олы йөрәкле... Үги әни белән үскән Татарстанның халык артисты Җәвит ШАКИРОВ үзе сөйләсен әле...
    9053
    10
    106
  • Бәхетле булырга хакым бар!  Мин кияүгә 25 яшемдә чыктым. Яратып чыктым...
    9124
    8
    74
  • Өч кенә көнгә... – Кирәкми. Кешечә түгел бу. Шалтыратмагыз. Өметләнеп көткәнче, алдан ук барысын да аңласын. Башка бер сүз дә әйтмичә, нянечка балалар янына кереп китте. Ишек тавышы йөрәкне сызып үткән кебек булды. Бар да тынып калды. 
    4861
    4
    57
  • Сөеп, сөелеп яшисем килә-2 «Таһирә өстеннән жалу язганнар» дигән хәбәр авылда таралганга да бер айга якын вакыт үтте. Тегеләй дә, болай да дип тикшергәннән соң: «Фактлар ачыкланмады», дигән.
    6091
    2
    26
  • Көтеп алынган бәхет Әллә күзенә күренәме, сискәнеп китте Гөлгенә. Каршысында пәйда булган Гамилне күргәч, ни уйларга да белмәде, чөнки бу  очрашу көтмәгәндә, кинәт булды. Унсигез еллап гомер үтсә дә, шундук  таныды  аны: шул ук озын буй, киң җилкә, серле караш, тик куе кара чәчләренең чигә тирәләренә ак бәс яткан. Күзләрендә ниндидер сагышмы, назмы...
    2832
    0
    24
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан