​Син минеке

 
 Әйтмәделәр түгел, әйттеләр, кисәттеләр. Әмма ул берсенә дә ышанмады. 

Лекция башланырга берничә генә минут калган иде. Ул институтка очып килеп керде дә, баскыч буйлап кабалана-кабалана икенче катка күтәрелә башлады. Шунда аягы таеп китеп, чак кына егылмый калды. Егыла иде инде, тотып калдылар. Ул артыннан менеп килүче егетнең кочагына ауды. Шундук борылды һәм аның төпсез зәңгәр күзләренә карап, телсез калды. Егет кенә, берни булмагандай: «Кая шултиклем ашыгасың, туташ?» – диде дә, Гөлчәчәкне минутында давыл булып купкан хисләре белән ялгыз калдырып, күздән югалды. Бер күрүдә гашыйк булдым, дигән сүзгә ышанмый иде ул. Бу юлы да: «Ерунда!» – диде, яраткан сүзен кабатлап. Тик шул минуттан аның күзенә берни күренмәде: алда торган зачет-имтиханнар да, иптәш кызларының шаяртып әйткән сүзләрен дә ишетмәде ул. Күзләре гел шул егетне эзләде. 

Һич көтмәгәндә алар тагын очрашты. Ашханәдә өстәлләре янәшә туры килде. Егет кызны күреп, янына күчеп утырды. Сөйләшеп киттеләр. Дөресрәге, егет сөйләде. Ул сүзгә оста иде.  Шул көнне ул аны өенә озата кайтты. «Казан кызлары да шундый кыюсыз булыр икән», – диде Сәлим кыз белән саубуллашканда. Өч-дүрт ай йөргәннәрдер, егет кызга әйтте: «Син – минеке. Мин сине берәүгә дә бирмим. Кияүгә чыгасыңмы миңа?» Кыз шундук ризалыгын биргәч, Сәлим бермәл аптырап-гаҗәпләнеп тә торды әле. Уйлап әйтәсеңме, уйнапмы, янәсе. 

Гөлчәчәкнең әнисе генә бу фикерне хупламады. «Ошамый ул миңа, кызым, күзләре уйнаклап тора», – диде ул офтанып. Ләкин кыз әнисен ишетмәде. Дөресрәге, ишетер хәлдә түгел иде инде ул. 

Институтны алар бергә тәмамлады. Гөлчәчәк кибеткә экономист булып урнашты, ә Сәлимне, Гөлчәчәкнең гомер буе сәүдә эшендә эшләп чыккан әнисе ярдәме белән, зур сәүдә комплексына директор урынбасары итеп куйдылар. Ул карьера ясады, акча эшләде. Ә хатын, бер-бер артлы ике малай табып, балалар үстерде, өй мәшәкатьләренә чумды. Әти кеше әкренләп өйдән читләшә башлады. Соң кайтты, балаларына кул гына селтәде. Ә хатынын бөтенләй күрмәскә әйләнде. 

Ире Гөлчәчәккә «яратам» сүзен гомумән дә әйтми торган иде. Хатын моны аның кырыслыгы белән аңлата килде. Ярата, әйтми генә, имеш. Бер шулай чираттагы ялына – Кара диңгез буена киткән көннәре иде Сәлимнең. Урамда Гөлчәчәкне таныш булмаган бер хатын туктатты: «Иреңнең кем белән ялга киткәнен беләсеңме соң? – дип әйтте дә, шундук үзе җавабын да бирде, – Зөләйханың ире дә синең кебек пешмәгән бер нәрсә шунда. Ул да хатынына табынып яши». Хатын шулай диде дә, юкка чыкты. Ә Гөлчәчәк шактый вакыт аңына килә алмыйча, бер урында катып торды. Һәм кинәт, җитди карарга килеп, ире эшләгән сәүдә комплексына юл алды. Аны биредә беләләр иде. Махсусмы, кызганыпмы, шундук хатын кулына, иренең сәркатибе булып эшләгән Зөләйханың өй адресын тоттырдылар. 

Йортларын тиз эзләп тапты Гөлчәчәк. Зөләйханың иренә барын да түкми-чәчми сөйләп бирде. Алар иртәгә кайтырга тиешләр. Бергәләшеп каршы алырга барачак алар. Ир белән хатын шундый фикергә килде. Һәм иртәгесен икәүләшеп аэропортка киттеләр. Самолет, көттерми генә, җиргә килеп кунды. Очкычтан җитәкләшеп килеп чыккан Сәлим белән Зөләйханы күрделәр дә, бер сүз әйтмичә, борылып китеп бардылар. Әйтер сүзләре юк иде аларның. Шуннан соң ире – хатынын, балаларын ташлап, чыгып китте. Алимент түләде, әмма беркайчан да балаларының хәлләрен белешеп, аталарча кайгыртып тормады. 

Шул көннән ике бәхетсез, Гөлчәчәкнең әнисе әйтмешли,  «ике җебегән» бер-берсенә таяныч-терәккә әверелделәр. Менә инде 28 ел бергә алар. Ир Сәлимне оныттыра, үзен яраттыра алды. Ә бу Сәлимнән башка миңа беркем кирәкми дип яшәгән Гөлчәчәк өчен бик мөһим иде. Кемне сөйгән ул, кемгә биргән кайтарып булмастай яшьлек елларын?! «Син минеке», дигән купшы сүзләр әйтә белми иде ир. Әйтмәсен дә, дип уйлый иде хатын. Уйнап туйгач, ташларга уенчык түгел ич мин аңа. Ә шулай да алар матур яшәде, юкка-барга бер-берсен борчымады, чөнки алар икесе дә бер үк хәлдәге кешеләр иде. Гөлчәчәк бер нәрсәне яхшы аңлады: гаилә мәхәббәткә, яратуга корылган, дисәләр дә, иң элек ул бер-береңә ышанычка, тирән хөрмәткә нигезләнгән. Алдау-йолдауларга урын юк анда. Югыйсә хисләр дә, уртак тормыш та бер мизгелдә янып юкка чыга, көлгә әйләнә. Хыянәтнең ачы җимешләрен татыган Гөлчәчәккә болар бик тә яхшы таныш. 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (3)
Cимвол калды:
  • 14 май 2021 - 10:28
    Без имени
    Эле ярый иртэрэк белгэн югыйсэ купме жафаланып яшэр иде Голчэчэк.
  • 29 июль 2021 - 11:12
    Без имени
    Класс!
  • 29 июль 2021 - 11:12
    Без имени
    Класс!
Хәзер укыйлар
  • Үги әнкәйнең җылы йөрәге «...Үги ананың бик әйбәтләре була. Гадәттә, алар турында гел яман сөйлиләр, ләкин алар турында юньле сүзне күбрәк сөйләргә кирәк. Чит канга ана булырга тырыша бит ул. Мәҗбүри яратып булмый бит. Ә ул рольгә кереп «уйнарга» тиеш. Бала исә рольгә керми, «уйнамый». Ике артистның берсе уйнап, икенчесе уйнамаса, спектакль туа алмый. Үги аналы гаиләдә әнә шуңа күрә җылы, уңай тормыш коруы бик кыен. Үги аналарны кызганырга, ихтирам итәргә кирәк...» Мөхәммәт Мәһдиев «Мәңгелек яз» әсәрендә үги әниләр турында әнә шундый уйлануларын язып калдырган. Үги тормышны үз башына төшкәннәр генә аңлыйдыр, мөгаен. Үги ананың да, үги баланың да үз хәле... Әмма гомер уртасына җиткән ир балачагын искә алганда «Үги әниләргә һәйкәл куярга кирәк», – ди икән, димәк, барлык үги әниләр дә, халык телендәге кебек, явыз түгелләр. Чит балаларны карап үстерә икән, димәк, алар олы йөрәкле... Үги әни белән үскән Татарстанның халык артисты Җәвит ШАКИРОВ үзе сөйләсен әле...
    8927
    10
    104
  • Бәхетле булырга хакым бар!  Мин кияүгә 25 яшемдә чыктым. Яратып чыктым...
    9009
    8
    73
  • Өч кенә көнгә... – Кирәкми. Кешечә түгел бу. Шалтыратмагыз. Өметләнеп көткәнче, алдан ук барысын да аңласын. Башка бер сүз дә әйтмичә, нянечка балалар янына кереп китте. Ишек тавышы йөрәкне сызып үткән кебек булды. Бар да тынып калды. 
    4719
    4
    55
  • Сөеп, сөелеп яшисем килә-2 «Таһирә өстеннән жалу язганнар» дигән хәбәр авылда таралганга да бер айга якын вакыт үтте. Тегеләй дә, болай да дип тикшергәннән соң: «Фактлар ачыкланмады», дигән.
    5966
    2
    26
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан