«Әшәке ул...»

Бөтен кешегә дә игелек кылу мөмкин түгел, ә менә зыян китермичә яшәп була.

Кемгәдер буладыр, ә кемгәдер юк... Зыян китермичә, зарар салмыйча диюем. Мин үзем дә кабахәт кешеләрне күралмыйм. Иң начар кешеләр шулардыр сыман миңа. Бервакыт оныгымны бакчадан алдым да өйгә кайтып барабыз. Башка чакта әйләнә-тирәмдә йөз тапкыр боргаланып, бертуктаусыз сөйләнеп кайткан кызчык бу юлы дәшми. «Кызым, ни булды? Телеңне йоттыңмы әллә?» – дим. Дәшми. «Йә, ни булды?» – дим, туктап калып. 

– Ул минем рәсемемне ертты, – ди бала рәнҗеткән малайның исемен дә әйтәсе килмичә. – Аннары тәрбиячегә: «Әйткәнегезне тыңламый, рәсем ясамыйча утыра», – дип әләкләде. 

– Ә син, син нәрсә дидең? – дим кызып китеп.

– Бернәрсә дә әйтмәдем.

– Әйбәт итмәгәнсең, үзеңне якламасаң, сине кем яклый? – дип, алты яшьлек кызыма нотык сөйли башлыйм. Ә ул әкрен генә: «Әшәке ул...» – дип куя.

Ул шулай ди дә, баягы борчуларын шундук онытып, элеккеге халәтенә кайта. Бала шул әле, кылган әшәкелекнең ахыры кайчак бик аяныч тәмамлануын ул белми, башына да китереп карамый.

Ә мин беләм. Тормышта андый мисаллар адым саен. Астыртын, сиздермичә генә этлек эшләүчеләр синең яныңда – хезмәттәшләрең, дусларың арасында, хәтта туганнарың арасында. «Аллаһы Тәгаләдән дошманнарымнан арындыр, дип сорадым. Янымнан бөтен дусларым китеп бетте», – дигән бит берәү. Кайчак яныңда кем йөрүен, ни уйлап йөрүен дә белмисең. Көннәрдән бер көнне ул сине шундый итеп утыртып куя ки, сүз таба алмыйсың. Әлеге дә баягы «әшәке ул...» дисәң генә инде.

Сүзен: «Сөйләргә гарьләнәм», – дип башлаган танышым Вәсилә Казандагы төзелеш оешмасының берсендә баш бухгалтер булып эшли. Дөресрәге моңарчы эшләгән. Ун ел эшләп, гомерендә бер генә мәртәбә дә кисәтү алмаган, мактау сүзләреннән башканы ишетмәгән ханым өчен мәхшәр, дус хатынын үзенең ярдәмчесе итеп эшкә урнаштырганнан соң башлана. 

– Игътибарлырак бул, хаталар җибәрәсең, – дип ничә мәртәбә әйттем. Кисәтүне кабул итмәде, яратмады. «Гений булып кыланма», гына диде. Тора-бара өстәлемнән кирәкле документлар югала башлады. Сүз китте, тавыш чыкты. Җитмәсә, җитәкче янына кереп: «Эшкә соңарып килә, кайчан тели, шунда китә», – дип ялганлаган. Тегесе ышанган, күрәсең. Бервакыт мине дәшеп алды да: «Теләмисең икән, кит. Синең урынга кеше таба мин», – дип хәйран калдырды. Сүз таба алмадым. Телсез калдым. Шулкадәр рәнҗетте. Ничек инде хәлне белмичә, кешегә шундый яла ягарга? Шул ук көнне гариза яздым. Эшсез йөрмәдем, атна-ун көн эчендә тагын да шәбрәк фирмага эшкә алдылар. Дөрес, баш бухгалтер итеп түгел, урынбасары итеп. Ә дус дигәнем хәзер минем урында. Бәлкем, ул эше белән түгел, башка ягы белән ярагандыр. «Сөяркәсе...» дигән сүзләр дә ирештерделәр. Тик мин үзем күрмәгәч, анысын әйтә алмыйм. Хәер, дөнья шундый бит хәзер. Кем белә тагын?! 

     

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 4 декабрь 2022 - 09:21
    Без имени
    Не делай Добро,не получишь зло,дилэр бит. Бу
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7181
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4465
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2940
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4808
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9623
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда