Өлгермәдем шул, кызым...

Кичен эштән кайтып кергәч, кызым Светлана оялып кына: «Әнием, кил яныма», - дип дәште. Мин аны кочып алып: «Ни булды?» - дип сорадым. Светланага 18 яшь иде. Бүген ул таныш егете Рамил белән беренче тапкыр үбешкәннәр икән, ул миңа гашыйк булуы турында әйтте. Ана күңеле сизгер, Рамиль «урам егете» булмаса да, ул миңа бик ошап бетми иде.
Узды көннәре, айлары бәхетле кызымның. Рамилнең әти-әнисе Светлананың кулын сорарга килделәр. Аларда безнең тәрбия юк иде. Ризалаштык...

Мин ятим үскән кызыма (әтисе эчеп, икенче хатынга китте квартираны бүлеп, бер тиен алимент түләмәде, ә мин горур идем) зурлап, бәрән суеп никах ашы уздырдым. Туйлары да булды. Туй алдыннан кияүне баштан-аяк киендердек. Кызым бәхете өчен ахыргы акчаларны туздырсак та...
Туй бик матур узды, бик матур пар диеп, кунаклар сокландылар. Ресторан ашын без түләдек, Аллага шөкер!

Бер айлардан соң Светлана бала көтүе турында белгертте. Рамилнең әнисе Руфия аяк тибеп:  «Иртә!» - диде. Кызым агарып калды... Мин йомшак булдым: «Алар икесе уйларга тиеш, ир белән хатын», - дип, икенче бүлмәгә кереп еладым.
Атна узгач кызым шалтырата эшемә: «Әнием, кил яныма, мин больницада», - диеп. Адресын гына язырга өлгердем. Такси алып мин очтым больницага...

Вахтерша хатын кычкырып, кертми мине, ахырдан гына әйтте, кызымны икенче больницага күчергәнен. Мин тагын таксига утырып очтым, Светланамны коткарырга, баланы саклап калырга! Килдем больницага шашып...Табибка ялвардым: «Тимәгез!» - дип. Колагымны тавыш каплап алды «Соң...» дигәч... Мине озаттылар палатага, Светлана бушлыкка карап сүзсез ята, күзләрендә сөю уты сүнгән инде...
Өлгермәдем шул, кызым... дип мин кысып кочтым йөрәгемә, газиз баламны.
Ай буе төшкә керде бала елавы... Гомер буена гаепле ана мин кызым алдында... 

Аяк тибеп ник кычкырмадым икән мин «Бала туачак!!!» дип... Светлана 2 ел үткәч, бик матур кыз бала тапты... Ходаемнан саулык сорыйбыз сабыйга кон саен.

2017 ел. Казан.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    8488
    1
    108
  • 8915
    2
    59
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    9873
    1
    56
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 30 сентябрь 2020 - 09:42
    Без имени
    Шамсия ярата белмэгэн,анламыйда яратунын ничек булганын.
    Парлы ялгызлар
  • 30 сентябрь 2020 - 15:34
    Без имени
    Аңлашылмады. Ире белән язылышмыйча яшәгәннәрмени? ЗАГСка барабыз дигән.
    Күз белән каш арасы...
  • 30 сентябрь 2020 - 16:46
    Без имени
    Ике тиле...
    Парлы ялгызлар
  • 29 сентябрь 2020 - 20:37
    Без имени
    Шундый матур язылган!Укыйсы да укыйсы гына килэ!
    Яшел кар
  • 28 сентябрь 2020 - 10:18
    Без имени
    Гел белмэсэ бик эйбэт. Бер ачуланышканда йорэк озгеч сузлэр ишетэсегез килмэсэ белдермэгез. Иргэ таянган иделгэ таянган дилэр. Таяк та бер ата. Гомер озак.
    Аналыгыңны алганнарын иреңә әйтергәме, юкмы?
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...