Әнисе бит... кичерсә ни була

Гомер – бер мизгел. Әйләнеп карарга да өлгермисең: уза да китә икән. 
Ышанасы да килми. Ә бит барысы да алда сыман: Сокланасылар, куанасылар алда, шатлыкларның да иң зурысын күрмәгән сыман әле... Күңел һаман нидер көтә, нәрсәгәдер өметләнә. Шулай тоела гына икән ул. Берәүнең дә әле арттан куа килгән, хәер, инде чабуыңнан эләктереп алган ул егәрсез картлыктан беркая да качып котылганы юк. Әмма хикмәт башкада: ничек каршылыйсың, кем әйтмешли, нинди «багаж» белән керәсең син ул көзләргә?

Күп йөреп, күпне күргән журналист буларак та, әни, дәү әни буларак та, моның нәрсә икәнен яхшы беләм. «Ни чәчсәң, шуны урырсың», ди халык мәкале. Шуның шикелле инде. Балага ни күрсәтеп, нинди тәрбия биреп үстерәсең, картлыкта ул сине шулай итеп йә хөрмәтләр, йә типке көнендә йөртер. Чөнки тәрбия күрмәгән бала үзен башкача тота алмый. Ул анага мәхәббәт, тугрылык дигән нәрсәне төшендә дә күрмәгән бит. Шуңа, әйтик, әнисен акча теләнергә җир асты юлына чыгарып җибәрү аңа берни тормый. 

Моннан берничә еллар элек хәер соранучылар турында язма әзерләргә дип, фотохәбәрчебез Газинур Хафизов белән Бауман урамына чыгып киттек. Тапсаң, шул җир асты юлында табасың инде аларны. Туп-туры шунда юнәлдек. Ләкин барып җитә алмадык. Китап нәшрияты бинасының аскы баскычына утырып, күрәсен күргән, искереп беткән чүпрәк сумкасыннан нидер актарып утыручы карчыкка күз төште. Ял итәргә генә туктаган әбигә ошамаган бу. «Нишләп утырасың монда, әби? Әллә әйбереңне югалттыңмы?» – дип сөйләнә-сөйләнә карчык янына килек чүктек. Ул безне күрүгә югалып калгандай булды. Бездән шикләнде ул.
– Нәрсә кирәк? Минем сезгә бирергә акчам юк, – дип кырт кисте карчык. Шулай дип әйтүеннән тәнгә салкын су койгандай булды.
– Әби, мин сиңа хәер бирергә дип кенә... – дидем дә, аның калтыранган кулына кәгазь акча тоттырдым.
Әбине алыштырып куйдылармыни.
– Балам, монда кемнәр генә йөрми. Япь-яшь ирләр мине туктатып акча сорыйлар. «Бирмәсәң, алып китәбез дә җир асты юлына утыртабыз. Безгә акча эшләрсең», – диләр. Минем инде китеп барышым. Куркам.
– Кайда яшисең? Туганнарың, балаларың бармы? Әйдә, өеңә үзебез илтеп куябыз, – дибез.
– Улым бар, ул минем фатирда яши, гаиләсе белән. Мине куып чыгарды. Авылыңа кайтып кит, дип куа. «Йә әнә җир асты юлына чыгып утыр», – ди.  Ә мин караңгы төшкәч кенә подъезд эченә кереп кунам да, иртән кеше уянганчы, тагын чыгып китәм.
– Бигрәк миһербансыз икән улыгыз...
– Алай дип әйтмә, мин үзем гаепле, – ди карчык авыр сулап. – Заманында мин аны ташладым, хәзер – ул мине... Фатирны мин аңа үзем бирдем. Гөнаһымны кичермәсме, дигән идем. Кичермәде... Хәер, кем инде мин аңа... баласын ташлаган бер күке... 

Карчык, сумкасын җилкә аша ташлап, ашыга-ашыга китеп барды. Кая китте, кем янына ашыга ул? Көн дә аның подъездда йоклавын күргән баласы, кайчан да бер кызганып, өйгә кертер дип өметләнә микән? Ни булса да, әнисе бит ул аның. Кичерсә ни була? Хәер, моны олы җанлы кешеләр генә эшли ала. Ә ул анда каян булсын?!     

фото: https://pixabay.com

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (3)
Cимвол калды:
  • 7 ноябрь 2019 - 08:07
    Без имени
    Ни хэтле куп кешелэр, шул хэтле куп язмышлар. Балалар ул без, безнен холык, безнен ялгышлар... Уз баласын хурлап сойлэуче ин башта уз ялгышларына анализ ясасын иде. Икенчедэн соранып утыручыларнын да язмышы торле. Алар арасында менэ дигэн яшэгэннэре дэ бардыр, Плюшкин симптомлылар да, деменция чиренэ дучарлар да
  • 23 сентябрь 2020 - 12:41
    Без имени
    Апа кил уземэ барыбер эни юк минем бары Котка юны Котка булыр сыярбыз эле
  • 23 сентябрь 2020 - 12:41
    Без имени
    Кызганыч...
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10840
    5
    138
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    6557
    1
    87
  • 7613
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8631
    1
    48
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 22 сентябрь 2020 - 14:51
    Без имени
    Рэхмэт,бик авыр Хэл,бала хэсрэте аллахым курсэтмэ.Дэвамен кэтеп калам.
    Күз яше ачы була
  • 22 сентябрь 2020 - 18:56
    Без имени
    Бик ошады. Аллахыбыз бала хэсерэте курергэ язмасын ,кургэннэргэ сабырлык бирсен. Дэвамы кайчан булыр икэн?
    Күз яше ачы була
  • 22 сентябрь 2020 - 22:28
    Без имени
    Килешәм. Ирләргә геройлык эшләргә мөмкинлекләр бетеп бара. 😉
    Бүген бала көткән яшь хатыннар ризык дип төрләнәме?
  • 23 сентябрь 2020 - 07:53
    Без имени
    Мондый Ир элэксэ бик эйбэт эле,
    ​Мин хуҗабикәне сайлыйм
  • 21 сентябрь 2020 - 21:33
    Без имени
    Нэкь шундый дип куз алдына китергэн идем.Ошыйсын Син мина Золфэт,кеше буларак,ир-ат буларак.Сойлэвеннэн ук эйтмэсэн дэ хатынны да балаларынны да яратуын сизелеп тора.Шундый гаилэлэр кубрэк булсын иде.Молодец!!!
    ​Мин хуҗабикәне сайлыйм
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...