«Әнигә әйтәм...»

 Моңа күп еллар үтеп китсә, оныта алмыйм, чөнки тормышта андый мисаллар гел кабатланып тора. Бигрәк тә соңгы вакытта... 

Бервакыт йомышым төшеп, Балалар клиник хастаханәсенә бардым.  Чиста-якты палаталар буйлап нәни авыруларның хәлен белешеп йөргәндә, табибә, түрдәге караватта бөгәрләнеп яткан нәни бер малай янында тукталды.  

– Йә әле, Рөстәм, күрсәт әле үзеңне апага. Синең хәлеңне белергә килгән әнә, – дип тезеп китте ул. Аннары, бертуктаусыз сөйләнә-сөйләнә, малайның колагын чистарта башлады. 

– Авырттырсаң, әнигә әйтәм, – диде малай.  

– Син бит егет кеше, түзәрсең, – диде табибә, аның битеннән үбеп алып. 

Малайны дәваланырга Балалар йортыннан алып килүләре турында соңыннан белдем. «Әнигә әйтәм» диюе дә хыялындагысы гына икән сабыйның. 

– Шундый тагын бер кызыбыз бар әле, – дип сөйләп китте табибә. – Ул да гел әнисен сорый. «Килгәндер, минем кайда ятканымны белмидер», – дип, көн саен коридорга чыгып, әнисен көтә. 

Аның сөйләгәннәреннән тетрәнеп киттем. Ана белән бала арасында күзгә күренмәс җепләр бар... Кендек җебе өзелгәннән соң да алар беркая китми. Шуңадырмы, ятим бала әнисе хакында беркайчан да начар итеп сөйләми. Беркая да китмәгән ич аның әнисе. Ул монда, якында гына. Тиздән килер, аны кочагына алыр. Бала тәрәзәдән күзен алмый айлар, еллар көтә. Килер дип көтү аңа көч бирә. Чөнки ана баланың җирдәге фәрештәсе, яклаучысы, саклаучысы. Ул гомер буе шулай булып калыр да. Ятимнәрнең  телләрендә дә гел әни сүзе. Балалар йортына аяк баскан һәр кешедә алар «әтисен, әнисен» күрә. Кочакка ташланып: «Син минем әниме?» – дия. Йә булмаса, сиңа шундук үзенең әнисе турында сөйли башлый. Болай диюгә шундук күз алдына дүрт яшьлек бәләкәй Катя килеп баса. «Минем әни – иң матуры, иң әйбәте, – ди ул, зур зәңгәр күзләрен миңа текәп, – тиздән ул мине килеп ала. Ул ярата мине», – дип тә өсти бәләкәй кызчык, әйткәненә үзе дә ихлас ышанып. 

Әйткәнемчә, әни кеше бала өчен начар була алмый. Ул, Катя әйтмешли, «принцесса»... Балалар йортларында үскән ятимнәрнең, инде үзләре өлкәнәюгә барган бер мәлдә, әниләрен эзләргә керешүләренә гаҗәпләнмим дә. Күреп кенә булса да каласылары, үзләренә эләкмәгән җылылыкны әниләренә биреп карыйсылары киләдер, бәлкем, аларның.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10192
    5
    129
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    5994
    1
    82
  • 7177
    2
    52
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8195
    1
    46
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...