Ак розалар

Поезд китәргә ярты сәгать чамасы вакыт бар икән. Альфред бер кулындагы, бер вокзал стенасындагы сәгатькә каpag алды да, перронга чыкты. Кулындагы роза чәчәкләрен ипләбрәк тотты. Ни дисәң дә, туйга дип сатып алды бит ул аларны. Хатыны Люция кат-кат әйтте: “Суык тидерә күрмә, туй өстәленә шиңгән чәчәкләр куеп, көлкегә калмыйк”, - диде. Үзе исә балалар белән кыенга туры килер дип, берничә көн алданрак кайтып китте.

Урамда шактый салкын. Альфред бүрек колакчыннарын төшереп киде. Дежурныйның: Казан - Куйбышев поезды беренче юлга килә", - дигән тавышы, ишетелде. Ул үзенең тугызынчы вагонын эзләп тапты да, мәшәкатьсез генә кереп утырды. Кичке поезд булгангамы, кеше әллә ни күп түгел иде.
Караңгылык тирә-юньгә үзенең шәлен ябып өлгерсә дә, күктә йолдызлар кабынмаган эле. Ниндидер җанны өшеткеч, күңелсез көн булды бүген. Туйга кайту шатлыгы да җылытмый шикелле.
Альфред чәчәкләрне җайлап кына өстәлгә куйды. Үзе портфеленә таянып, бер мизгелгә күзләрен йомды.
Ул күңеле белән әллә кайчан авылда иде инде. Әнә, әнисе, башына батист яулыгын бәйләп, табында үз урынын белеп кукраеп утырган җиз самовардан хуш исле чәй ясый. Бары әнисе кайнаткан чәй генә шундый тәмле, эчеп туйгысыз була. Альфред бер чынаякны бушатты, икенчесен...
-   Абый, азрак күчә төшеп утырмассызмы?

Альфредның кулыннан чынаягын тартып алдылармыни, туган як турындагы татлы уйлары шунда ук юкка чькты.
-Хәзер, хәзер,-диде ул ашыгып. - Утырыгыз. Кая, сумкаларыгызны урнаштырыйк. Нинди авырлар! Әллә таш тутырдыгызмы? Төнгә каршы юлга чыккансыз. Еракка кайтасызмы?
-   Буага, - дип, теләр-теләмәс җавап бирде кыз.
Альфред тәрәзәгә таба борылды. Борчылган чагыдыр, сөйләшергә теләми торгандыр, дип уйлады. Ул яңадан баягы хатирәләрне искә төшерергә тырышты. Ләкин булдыра алмады.
Алар янына башка утыручы булмады. Альфредка сөйләшмичә кайту авыр, әмма сүз башларга да җиңел түгел иде. Иңбашларына таралып төшкән коңгырт чәчле бу кыз ничектер аңа таныш кебек. Сүрән яктылыкта тагын да кара булып күренгән уң битендәге миңе дә кемнедер хәтерләтә сыман.
-   Сеңелем, исемегез ничек? - дип сорамыйча булдыра алмады ул.
-   Абый, миңа эндәшәсезме? - диде кыз. - Алтынай мин, Алтын ай. - Ул исемен икенче тапкыр нигәдер басым ясап кабатлады. Тагын тынлык урнашты. Кыз сумкасыннан зәңгәр тышлы дәфтәр алып укырга кереште.
-   Абый, сез шигырьләр яратасызмы? Мин аларга үлеп гашыйк, - диде кыз бераздан.

Дөрес, Альфред башлыча детектив һәм фантастика әсәрләр генә укый иде.
Ләкин кызның күңелен төшерәсе килмәде.
- Яхшыларын мин дә яратам. Аеруча мәхәббәт турындагыларын, - диде.
- Ә сез мәхәббәткә ышанасызмы соң?
- Ышанам, сеңелем.
- Алайса мин сезгә мәхәббәт турында бер шигырь укыйм. Аның авторы танылган шагыйрь дә түгел, китаплар да чыгармаган. Ул гади укытучы гына, әдәбият укытучысы.
Кызның күзләре очкынланды. Ул очарга әзерләнгән кош кебек әле бер, әле икенче кулын селкеп, шигырь укырга кереште:
Ник син шулай назлы, ягымлы да,
Шаян да син, кайчак кырыс та.
Бер карасаң, артык уйчан да син,
Бер карасаң, артык тыныч та.

 
Язгөлем шигыре бит бу! Ничек Алтынайга эләккән ул? Альфред аптырап калды. Аның дулкынлануы йөзенә бәреп чыкты, ахры. Кыз аңа күз төшереп алды.
- Нәрсә, абый, ошыймы? Әнием шигыре ул. Үзенең беренче мәхәббәтенә багышлап язган. Мәктәптә укыган чакта ук танышканнар алар. Аннары егет хәрби училищега, кыз институтка укырга кергән. Әнием егетнең хәрби һөнәр сайлавын гафу итә алмаган. Тора-бара хатлар да сирәгәйгән. Әнием башка кешегә кияүгә чыккан. Менә шулай хәл иткән язмыш аларның мәхәббәтен. Әнием беренче сөюен гомере буена оныта алмады. Шигырь белән язган көндәлекләре хәзер дә саклана. Аны кичләрен еш кына бергәләп укыйбыз.

Димәк, Алтынай - аның тәүге мәхәббәте Язгөлемнең кызы. Әйтәм, башта ук кемгәдер охшаткан иде. Күр, әнисенә бер тамчы су кебек охшаган! Күзләре дә, коңгырт чәче дә, хәтта уң як битендәге миңе дә. Язгөлем роза чәчәкләрен бик ярата иде. Альфред туган көнендә аңа розалар бүләк итә иде.

Үзе дә сизмәстән, Альфред кабалана-кабалана кәгазьгә төрелгән чәчәк бәйләмен сүтә башлады.
- Нинди гүзәл розалар! - дип кычкырып җибәргәнен сизми дә калды кыз. - Абый, кайдан таптыгыз сез аларны? Иптәш кызларым белән күпме эзләдек шундыйларны.Чөнки әнием бик ярата аларны. Бүген әниемнең туган көне бит. Ләкин ул больницада ята. Әтиемнең фаҗигале үлемен күтәрә алмады. Врачлар йөрәк авыруы таптылар.
Альфред чәчәкләрне сак кына яңадан кәгазьгә төрде дә, букетны Алтынайга сузды.
- Шигырьдәге егет ул мин идем, - диде Альфред чак ишетелерлек тавыш белән. - Ал, сеңелем, бу чәчәкләрне, әниеңә тапшыр, тизрәк терелсен.

Альфред әкрен генә урыныннан кузгалып ишеккә юнәлде. Поезд ул төшеп калачак станциягә туктаган иде.
Кыз ни дип әйтергә дә белмәде. Ул бары тик мәһабәт гәүдәле моңсу бу ирнең төнге караңгылыкка кереп югалуын гына шәйләп

 
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    7606
    1
    105
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    5920
    1
    93
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    4833
    4
    76
  • Салават Илсөянең гомерен коткарып калган Җырчы Илсөя Бәдретдинова Салаватка: «Минем гомеремне коткарып калучым», – ди. Болай әйтүенең сәбәбе белән кызыксындык. 
    13019
    4
    65
  • Гомернең ике яры Бездә бүген – дебют! Гөлнур Сафиуллинаның дебюты! Ниһаять!.. Аның хикәяләр яза башлавын бик көткән идек без. Хәер, Гөлнурның журналист язмалары ук чын хикәя итеп кабул ителә: йә елмаеп, йә күз яшьләрен тыярга тырышып укыйсың... Ә геройлары үзенә охшаган: тыйнак, акыллы, сизгер күңелле, серле... Кечкенә генә бер сүзе, карашы, хәрәкәте белән дөньяларны үзгәртә, гап-гади тормышны ямьгә төрә белгән... Менә шулай! Хикәяләрендә – фәлсәфә, хисләр, сизгер хатын-кыз йөрәге, тагын әллә ниләр – кыскасы, өр-яңа халәт!
    4027
    5
    45
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 февраль 2021 - 18:08
    Без имени
    Урыска кияъгщ чыкмаган инде ул , чыкса . ьщллщп тормас иде . Щнисе хат язган бит , алып кайтма авылга диеп . Димщк , рус егетенщ чыкмыйча , икенче берщъгщ , яратмаган кешесенщ чыккан кияъгщ дщ . Яратмаган кешесе булгач . улында яратмый инде , оныгында . Щ язылышы , чыннан да , килделе - киттеле . икенче тцрлерщк . матур итеп язарга була иде .
    Язмыш җиле
  • 25 февраль 2021 - 19:23
    Без имени
    Мило
    «Әни, син мине әллә Парижда дип беләсеңме?!»
  • 25 февраль 2021 - 05:31
    Без имени
    Бик матур язылган. Нэжибэ апа шул. Э карт бик кызганыч. Ник балалары шулай михербансыз булган?!. Анлашылмый. Кузгэ яшьлэр килдеее.
     Тукталыш
  • 24 февраль 2021 - 11:47
    Без имени
    Еладым….
    Вәгъдә йөзеге
  • 24 февраль 2021 - 11:48
    Без имени
    Хэзер шарлатаннар куп, элек настоящийлар булган
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...