Шәфкать - кыйммәт

Кеше матур булырга тиеш. Үзе дә, киеме дә, уйлары да...
Мин матур түгел. Табигать мине ямьсез итеп яраткан - тумышымнан ук чирле, зәгыйфь, гарип мин. Балачактан церебраль параличлы...
Мин берәүгә дә үпкәләмим. Үпкәли алмыйм. Әти-әниемә ник мине шундый итеп тудырдыгыз, дип рәнҗи алмыйм. Чөнки аларга миңа караганда да авыррак. Бердән, алар үзләрен гаепле тоя, шуңа күрә дә мине кадерләргә-аярга, михнәт-газаплардан кулдан килгәнчә сакларга азаплана. Икенчедән, авыру бала белән интегү берәүгә дә җиңел түгел. Әтиемә дә, әниемә дә түземлелекне жәлләмәгән Хо­дай, алар искиткеч яхшы кешеләр. Әнием - шәфкать тута­шы, инвалид балалар хастаханәсендә эшли. Әти - эшче. Куллары оста, күңеле миһербанлы. Ашатучы-туйдыручы ул безне, әле сеңлем дә бар бит. Эчкечеләр, җинаятьчеләр гаиләсендә туган мескен балаларны уйлыйм да, “шөкер” ^ип куям. “Ашарга икмәк” дип тилмергәннәр дә әллә ниткадәр бит.
Сиздермәскә тырышса да, эштән әни бик йончып, арып- талып кайта, аңа булыша алмавыма җаным әрни. Иелеп идән дә, кер дә юа алмыйм шул. Савыт-саба юу - минем вазифам. Озаклап, мыштырдап юсам юам, әмма гаиләгә ярдәм итә алуыма сөенеп эшлим. Кайчакларда эшкә тотын­ганымны көтмичә, әни үзе тиз-тиз генә җыештырып куя. “Ник алай итәсең, әллә чиста юмыйммы, мин юганны яратмый- сыңмыни?” - дим. “Яратам, кызым, кулларың болай да көчкә
кыймылдый. Жәллим”, - ди әни. Без, инвалидлар, әллә нин­ди кызык халык бит, жәлләгәнне яратмыйбыз, мескен бу­ласыбыз килми, әгәр игътибарсызлык күрсәтсәләр, күңел рәнҗи.
...Тайгак, бозлавыклы, кара көз иде. Әни төнгә эшкә ба­расы. Әзрәк ятып ял итсен әле, үзем ипи-сөт алып кайтыйм, дип кибеткә киттем. Берзаман аягым таеп китте дә пычрак күлдәвекнең уртасына ук егылдым. Ялгыш егылганга кай­сыдыр сөягем каймыктымы шунда, һич тора гына алмыйм. Кузгала, күтәрелә башлавым була, тагын лыпылдап пыч­ракның “күзенә” үк килеп төшәм. Матур гына ханым узып бара иде, ялварып шуңа дәштем: “Булышсагызчы! Зинһар, кулыгызны сузыгыз!” - дидем-диюен, тик ник әйткәнемә үкендем. Борынын җыерып: “Мин сиңа ничек кул бирим, пычракка баткансың, кулым буяла ич!” - диде дә, китте дә барды.
Кулы чиста ханым шулчак күңелен, җанын таплаганын, өстенә зур гөнаһ алганын аңладымы икән?! Рәнҗемәскә тырышса да гарипләрнең күзе яшьле, күңелләре китек була бит. Югыйсә, ул да хаклы сыман. Әмма... Ке­шеләрдән аз булса да миһербан өмет итеп дәшүче мәзлүмне күрмәмешкә салышып, башын горур тотып китеп баруны гөнаһка санамаучы тәкәбберләр ялгы­ша. Шәфкать бушка эшләнә, ләкин кыйммәт бәяләнә.
Бик кыйммәт!
Алия.
Казан.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Кар патшабикәсе Билгеләнгән вакытта кафеда иде инде кыз. Ишекне ачып керде дә, ярым буш залга күз йөртеп, үзенә кирәкле кешене эзләде. Гомерендә беренче күрүе булса да, ул аны әллә каян таныды. «Снежная королева!» – дигән уй сызылып үтте кабат. Ханбикәләрдәй затлы иде ханым.
    7532
    1
    105
  • Хәшәрәт – Әни, без Фәридә белән өйләнешергә булдык. Син каршы түгелсең бит, әйеме? Зөлфия, улының бу хәбәренә күптән әзер булса да, каушап калды. Бу минутта теленнән нинди генә сүз төшсә дә, ничектер урынсыз, ялгыш булыр кебек тоелды.
    5765
    1
    93
  • Тапшырылмаган имтихан Без еш кына: «Күргәннәрдән китап язырлык, кино төшерерлек», – дибез. Беркемнең дә язмышы ал да гөл түгел. Тик кайберәүләр, аның кире якларын оста итеп яшерә,
    4782
    4
    76
  • Салават Илсөянең гомерен коткарып калган Җырчы Илсөя Бәдретдинова Салаватка: «Минем гомеремне коткарып калучым», – ди. Болай әйтүенең сәбәбе белән кызыксындык. 
    12956
    4
    65
  • Гомернең ике яры Бездә бүген – дебют! Гөлнур Сафиуллинаның дебюты! Ниһаять!.. Аның хикәяләр яза башлавын бик көткән идек без. Хәер, Гөлнурның журналист язмалары ук чын хикәя итеп кабул ителә: йә елмаеп, йә күз яшьләрен тыярга тырышып укыйсың... Ә геройлары үзенә охшаган: тыйнак, акыллы, сизгер күңелле, серле... Кечкенә генә бер сүзе, карашы, хәрәкәте белән дөньяларны үзгәртә, гап-гади тормышны ямьгә төрә белгән... Менә шулай! Хикәяләрендә – фәлсәфә, хисләр, сизгер хатын-кыз йөрәге, тагын әллә ниләр – кыскасы, өр-яңа халәт!
    3979
    5
    45
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 февраль 2021 - 18:08
    Без имени
    Урыска кияъгщ чыкмаган инде ул , чыкса . ьщллщп тормас иде . Щнисе хат язган бит , алып кайтма авылга диеп . Димщк , рус егетенщ чыкмыйча , икенче берщъгщ , яратмаган кешесенщ чыккан кияъгщ дщ . Яратмаган кешесе булгач . улында яратмый инде , оныгында . Щ язылышы , чыннан да , килделе - киттеле . икенче тцрлерщк . матур итеп язарга була иде .
    Язмыш җиле
  • 25 февраль 2021 - 19:23
    Без имени
    Мило
    «Әни, син мине әллә Парижда дип беләсеңме?!»
  • 25 февраль 2021 - 05:31
    Без имени
    Бик матур язылган. Нэжибэ апа шул. Э карт бик кызганыч. Ник балалары шулай михербансыз булган?!. Анлашылмый. Кузгэ яшьлэр килдеее.
     Тукталыш
  • 24 февраль 2021 - 11:47
    Без имени
    Еладым….
    Вәгъдә йөзеге
  • 24 февраль 2021 - 11:48
    Без имени
    Хэзер шарлатаннар куп, элек настоящийлар булган
    «Фәрештәләр төшемдә дога өйрәтте»
Реклама
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...