Кеше хәлен кеше белми

Автобуска үсмер бала иярткән ханым килеп керде. Ишек янында бер генә буш урын булганлыктан, әни кеше анда улын утыртты, үзе аның янында басып калды. Автобус кузгалуга, салондагы бер ир “нотык” сөйләргә кереште. Ярыйсы ук кызмача икәнлеге сизелеп торса да, урта яшьләрдәге бу ирнең сүзләре эзлекле, аңлаешлы иде:  — Менә, менә шундый ул хәзерге яшьләр! Күрәсезме, әнисе басып тора, ә ул, оялмый да, утыра. Мин булсаммы?! Гомеремдә дә мондый хәлгә юл куймас идем. Мин әниемне хөрмәт итә идем. Үлде инде ул, хәзер юк...
Шактый сөйләнде ир кеше. Улы янында басып торган ханым, аңа бер генә борылып күз салды, тик дәшмәде. Әмма аның шул карашында мондый сүзләрдән өстен икәнлеге чагылгандай булды.
Автобуста баручы башкалар да, салмыш ирнең сүзләренә теләктәшлек белдерепме, әллә, киресенчә, исерекнең сүзен куәтләргә теләмәүдәнме, берсе бер сүз дәшмәде. Ә ир кеше сөйләнүен дәвам итте:
- Безне бит бала чактан ук олыларны, хатын-кызларны хөрмәт итәргә өйрәттеләр. Ә менә бу малайдан ни көтәсең? Әнисенә кыенлык китерәчәк әле бу... Күрерсез...
Автобус чираттагы тукталышка якынлашты. Ханым төшәргә әзерләнде һәм шул чакта гына ир кешегә җавап сүзе әйтергә булды:
-     Абзыкаем, тынычлан, зинһар. Ни күрсәм дә, үзем күрәм бит. Ә сезнең хатын-кызга, әниегезгә хөрмәтле булуыгызга ышанмыйм мин. Ник дисәгез, менә автобуста мин — хатын- кыз, берүзем басып бардым, ә сез - хатын-кызны хөрмәт итәм дип лаф орган ир-егет, торып бер дә урын тәкъдим итмәдегез әле. Икенчедән, шушылай иртәнге сәгатьтә үк исереп беткән улын күргәч, әниегез сөенер идеме икән?!
Эшнең нәрсәдә тәнен белми торып, хөкем карары чыгарырга ашыкма, абзыкай...    
Кычкырмады, дуламады ханым, әйтәсе сүзен тыныч кына әйтте дә, улын ияртеп автобустан чыкты һәм, аны җитәкләп, юлның икенче ягына юнәлде. Автобустагылар һаман сүзсез кала бирде, тик арада кемнеңдер тирән көрсенеп куйганы гына ишетелде: ир бала, церебраль параличлы булып, аякларын көч-хәл белән атлый торган инвалид иде...

Әлфинур 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    7549
    1
    96
  • 8274
    2
    55
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    9309
    1
    51
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 28 сентябрь 2020 - 05:31
    Без имени
    Дэвамы ачылмый.
    «Китмә!»
  • 28 сентябрь 2020 - 05:49
    Без имени
    Бик тә авыр тормышта яшисез.Мин үзем дә шундыйрак хәлдә яшим. Чит гаиләдә баласы гына юк, дип беләм... Ә бәлки бардыр ... Чөнки беркайчан да, акча алып кайтып бирмәде. Иртә таңнан чыгып китә , төнлә генә кайтып, артын куеп ята... Ник яшәдем микән? Башта әнине утка саласы килмәде. Балалар кечкенә иде. Шулай, мин дә көне-төне еладым, яшиселәр килми иде... Һаман шулай этле-мәчеле яшәп ятабыз.... Төзәлә торган яра түгел... Бик үкенәм, яшьтән аерылышмаганга....
    Гаилә җимерүче
  • 28 сентябрь 2020 - 07:59
    Без имени
    Нинди мэхэббэткэ ышаныч югалган монда? Ул булмаган. Гомер буе йоргэн ир, белмэмешкэ салынган хатын.
    Гаилә җимерүче
  • 28 сентябрь 2020 - 08:29
    Без имени
    Бу очракта, хатын кызга тормыш иту авыр булган, укенеч шуннан гына кебек. Хыянэт бит ул, бер булган икэн, гел кабатланып торачак. Андый очракта изелеп яшэудэн мэгьнэ юк. Ышаныч беткэч тэ яшэу бик авыр, ике арада шул маржа тора кебек. Ирнен эйткэн бер сузенэ дэ ышанып булмый. Димэк аралашудан мэгьнэ юк.
    «Иреңне берәүгә дә бирмә!»
  • 28 сентябрь 2020 - 08:29
    Без имени
    Гаилэгез таркалмаган очракта да, жае килгэн саен искэртеп, эйтеп торачак, лишние переживаниялэр сина кирэкме, уз башына, э ирдэ сина эйтелмэгэн ничэ секрет, уйлар кара эле?
    Аналыгыңны алганнарын иреңә әйтергәме, юкмы?
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...