Блоги
Яңа җырымны тыңлап карагыз әле
Сезнең белән тагын бер яңалыгым белән бүлешәсем килә.
Сезнең белән тагын бер яңалыгым белән бүлешәсем килә.
Мин инде күптән кызыма багышлап җыр җырлый идем, аны без икәү бергә башкарабыз. Ул кечкенә чакта ук яздырган идек, тыңлаганыгыз бардыр – «Ашыкма, кызым» дип атала. Күптән түгел исә минем кулыма «Улыма» дигән җыр килеп керде. Очраклы рәвештә генә! Аны автор – Гөлгенә Кәримова миңа үзе тәкъдим итте. Искиткеч матур шигырь юллары, искиткеч матур көй! Бер җырны яздырганда да шулай дулкынланганым булмады. Студиядә яздырганда аптырап беттем. Җырлый башлауга тамакка төер тыгыла, күзгә мөлдерәп яшь тула. Җырлый алмыйм, туктыйм...
Әниләр өчен бөтен бала да кадерле. Ләкин уллар әни кеше өчен тагын да кадерлерәк диимме соң?! Улым кечкенә чакта ук үземне шуңа әзерләдем: ул кайчан да булса үсәчәк һәм өйдән чыгып китәчәк. Яраткан кешесен очратачак һәм аныкы булачак. Шулай бит инде тормышта: ир бала өйләнгәч, ул инде әнинеке түгел, хатынныкы була. Бу табигый күренеш, шулай булырга тиеш тә дип уйлыйм. Минеке генә түгел бит, башкаларныкы да шулай, башлы-күзле булгач, бар да гаиләгә чумалар.
Минем тормышта да шул көн җитәргә ерак калмый бугай.... Улым, шөкер, үсеп җитте. Аңа караган саен: «Кайчан очып китәр инде?» – дип уйлыйм... Бу җырны җырлаганда да шуңа күңелем тула... Җырны йөрәгең белән башкарасың бит. Инде менә шул яңа җырымны сезгә тыңлатасым, сезнең белән бүлешәсем килә. Кызганыч, бу тулы варианты түгел. Рәхим итеп тыңлагыз әле. Бәягезне көтәм!
Ә монысы кичәге концерттан видео.
-
Күңелеңә җыйма
Ышанасыңмы?!
Күңелгә уелып кала торган очрашулар була кайвакыт. Еллар узгач та исеңә төшеп кат-кат уйландыра, йөрәкне сискәндерә торган сөйләшүләр була. «Бу ханым белән дә язмыш мине юкка гына таныштырмагандыр. Аның сөйләгән һәр сүзе күңелемдә юкка гына уелып калмагандыр», – дип, Әминә апа хатирәләр төенен сүтеп җибәрде. Мин аның авыр язмышы, кичергән кайгы-хәсрәтләре турында шактый ишеткән, хәбәрдар идем. Гомер уртасында япа-ялгыз калган бу бичара ханымның күңел яраларын актарып югалтулары турында сорашуым түгел. Юк... Әминә апа үзе теләгәнен, күп еллар берәүгә дә сөйләргә базмаган бер хатирәсе белән уртаклаша. Әйтерсең мине дә җитәкләп шул көнгә, шул тукталышка алып китә...
-
Күңелеңә җыйма
Иреннән ишетмәгәнне чит ир әйтте...
Ул иреннән һәрчак мыскыллы сүзләр ишетеп яшәде. Бергә яши башлауның беренче көннәреннән үк шулай булды. Люция үпкәләсә, Марсель ул чакта: «Мин бит шаяртам», – дип көлә иде. Аннары хатын ничектер моңа игътибар да итми, шулай тиеш кебек кабул итә башлады. Марсель исә яши-яши «мин бит шаяртам» дигән аклануларын да онытты, ул инде шаяртмый да иде бугай. Ләкин көтмәгәндә барысы да үзгәрде.
-
Проза
Улым
Әбиең җиде елдан артык урын өстендә ята. Күзләре дә юньләп күрми. Хәзер башы да эшләми инде, алмашынып сөйләшә. Әҗәл көтеп яткан картлар белән шаяртмагыз алай – гөнаһысы зур. Дөресен әйтегез, бу вакытта ни эшләп йөрисез монда? Кем кирәк сезгә?
-
Күңелеңә җыйма
Могҗиза
Мин үлсәм, әни эчүдән туктар, дип уйлый идем. Ялгышканмын... Берсендә хәтта кулымны аның күз алдында кисә башладым. Исе дә китмәде: «Ярар, ярар, үл!» – диде. Исереккә аңа берни дә кирәкми, аның бернәрсәгә дә йөрәге янмый...
-
Күңелеңә җыйма
Туйдырган хатынны сагыну
– Васил, ни өчен? Минем кайсы ягым анна кимрәк? Нәрсәне ялгыш эшләдем? Резеданың бит алмалары буйлап күз яшьләре тәгәрәде. – Резеда, син үзең дә аңлыйсың бит инде...
Комментарий юк