Дөнья – куласа...

Ризидә Гасыймова

Мин дә ике малай анасы бит! Киләчәктә бер генә дә түгел, ике хатын-кыз мине шулкадәр күралмасын өчен мең борчу-мәшәкать белән үстерәммени мин аларны?!

 
 Мин дә ике малай анасы бит! Киләчәктә бер генә дә түгел, ике хатын-кыз мине шулкадәр күралмасын өчен мең борчу-мәшәкать белән үстерәммени мин аларны?! 

Үз уйларыма бирелеп бара идем, янәшәмдә утырган ханымның кинәт кычкырып сөйләшә башлавына «уянып» киттем. Телефоннан шалтырата икән.
– Әни-и – ди, – нигә син телефоныңны гел үзең белән йөртмисең? Шалтыратам, шалтыратам, алмыйсың! Куркып беттем! Нәрсә булды соң, дип... Булмады берни дә! Син телефонны алмый, дип, бөтен кешене аякка бастырып бетердем бит менә. Телефонны үзеңнән калдырма инде, әни! Ишетсен колагың, яме!
«Менә бит, әнисе өчен ничек хафалана! Кыз бала, ни әйтсәң дә, кыз бала...» – дип уйлаплар гына бетергән идем, ханым шул арада тагын кемгәдер шалтыратты бит.
– Борчылып торма, – ди, – алды «теге» телефонны! Икенче юлы шул «бестолковый»га бала калдырсаммы!
Әле генә сөенепләр бара идем – кинәт өстемә салкын су койгандай булды. Ах, менә нәрсәдә икән хикмәт! Кайнанасына бала калдырып киткән икән бит бу хатын! 
Махсус тыңламасам да, һәрбер сүзе колакка керә башлады хәзер – кайнанасыннан зарланып иренә дә шалтыратып алды әле ул. Ярый ире (рәхмәт төшкере!) әнисен яклады: «Без бит әле аннан яңа чыгып киттек, шул арада ни дип шалтыраттың соң?» – дип әйтте, ахры. Ире катырак торгачмы, ханым да бераз тынычлана төште, әмма барыбер азаккача үзенекен сөйләде: «Баланы башка аңа калдырырга ярамый!» – дип, әле тагын берничә кат кабатлады. 
Калдырмасаң соң! Әллә ялынабызмы? Үзем эчемнән генә аның белән әйткәләшәм, ә үземнең күзләргә яшь тула. Мин дә ике егет әнисе бит, үсеп-буй җитеп киләләр.
Беләм инде мин хәзер сезнең нәрсә әйтәсегезне... 
– Үзең әйбәт булсаң, киленнәрең дә әйбәт булыр, – диячәксез инде сез. Әмма хикмәт безнең яхшылыкка-яманлыкка гына бәйле түгелдер шул. Килен белән кайнана арасында, холык-фигыльгә өстәмә тагын табигый каршылык та, мөнәсәбәтләрнең башыннан ук, әле бер сәбәпсез үк уяна торган бер-берсен өнәмәү хисе дә ята бит әле ул. 
Шул өнәмәүгә тагын бер мисал менә. Бервакыт көндезге стационарда көндәлек процедураларны йөреп чыкканнан соң махсус бүлмәдә, йомшак диванда ял итеп утырабыз. Без биредә икәү генә: мин һәм яшь, чибәр бер кыз. Аякларын бөкләп, кәнәфи эченә чумган да, телефоннан (һаман шул телефон инде безнең бөтен тынычлыкны бозучы!) дус кызы белән сөйләшә ул. Кияүгә чыгу мәшәкатьләре белән йөри икән балакай. Булачак ире шулкадәр әйбәт (сүз саен Радик ди!), ә менә егетнең әнисе... «Туй күлмәген прокаттан гына алмыйсыңмы соң, кызым?» – дип әйтә миңа, – дип сөйли кызый телефонга, ярсып-ярсып, – Юк, син представляешь?» 
Представляю, әлбәттә! Булачак кайнанаңа синең туй күлмәкләрең турында кайгыртып ятмаса да яраган булыр иде дә бит (күлмәк инде ул кибеттән алсаң да, прокаттан алсаң да бер бәядер), тик Радигын яратып та, әнисен хәзердән үк күралмау шулай ук әйбәт күренеш түгел инде, сеңлем, үзең әйтмешли, понимаешь? 
Хәер, дөресен әйтергә кирәк, бу кызый яшендә, мин үзем дә күп нәрсәне аңламагандырмын әле ул. Дистә еллар узгач, үзем дә балалар үстергәннән соң гына: «Иремне дә шушылай – төн йокыларын калдырып, мең мәшәкать белән, яратып, сөеп, кадерләп, зур өметләр баглап үстергәннәр бит», дип уйлый башлаганмындыр. (Ир генәмени әле ул сиңа – һаман без дип, гаилә өчен җан атып яшәүче әтиебез бит ул безнең!) Һәм менә шушындый «кодовый» уйлар, бәлкем, тора-бара безгә теге табигый каршылыкны азмы-күпме җиңәргә этәргеч бирәдер дә, безне сабыррак, киң күңеллерәк, түземлерәк итәдер.
Ә кайнананы нинди уй сабыррак итә ала икән, дим әле мин. Бу хакта уйлый башлауга менә искә төште: бер кайнана килене турында: «Ул бит көн саен минем улыма әзерләп ашата!» – дип сөйләгән иде. Ә нигә? Уйлап карасаң – яраткан улыңның көндәлек хатын-кыз тәрбиясе күреп яшәве, аннан оныкларның дөньяга аваз салуы сөенер өчен дә, киленне яратыр өчен дә бик зур сәбәп бит инде ул! 
И Ходаем! Без дә шулай уйлый белсәк иде кайнана булгач, име? 
Һәм... уйлый белә торган киленнәр насыйп булса икән безгә, дип телим мин! 
Поделиться:
Комментарийлар (2)
Cимвол калды:
  • 16 сентябрь 2020 - 11:25
    Без имени
    Уйлап карасаң, бу очракта ике яктан да тора: арадагы яхшы мөнәсәбәтләрне саклар өчен килен дә, кайнана да тырышлык куярга тиеш. Ә тавыш, ыгы-зыгы юк кына нәрәдән дә килеп чыгарга мөмкин, шуңа күрә иң мөhиме- арага өченче кешене кертмичә, барлык аңлашылмаучанлыкларны да икәүдән-икәү хәл итү. Ләкин бик дөрес язгансыз: моның өчен акыллы, уйлый белә торган килен генә түгел, ә нәкъ менә аңлый белә торган кайнана да кирәк!
  • 27 май 2020 - 12:08
    Без имени
    Улың яраткан икән,син дә ярат.
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    9888
    5
    125
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    5735
    1
    77
  • 6859
    2
    48
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    7983
    1
    44
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
  • 17 сентябрь 2020 - 09:00
    Без имени
    БИК шэп кинэшлэр.Истэ калдырырга кирэк эле.
    Әни кешенең өйләнгән улына киңәшләре