8 октябрь 2019 яңалыклары

Бер ел узды инде, ә мин теге ут сүнгән кичне сагынып яшим. Ышанмассың, ир башым белән утырып еладым бер көнне. Аш бүлмәсендә басып торам, бугазга төер тыгылды, үзеннән- үзе калтырата башлады. Кеше белсә оят.

Хикәя

Ә хат язарга утыруымның сәбәбе башка. Монысы кул яздырыр өчен генә булды. Классташ, күңелемдә күп еллар йөрткән бер бик зур серемне чишәм сиңа. Теге вакытта син язган хатка җавап язам. Мин сиңа үпкә сакламыйм. Син дә гафу ит.

Тормышы бертөрле генә узды: балалар үстерде, аш пешерде, кибет юлын таптады. Пенсиягә чыккач та берни үзгәрмәде: бары битендә җыерчыклар артты, төз гәүдәсе бөгелә төште, сәламәтлеге начарайды: аякларында артроз, билендә – биш төрле грыжа, йөрәгендә – аритмия. Кешеләр кебек санаторийларга да йөрергә насыйп булмады аңа, әллә ничек узды да китте гомер...

Дөньяга бала туу – зур могҗиза. Һәм аның белән бәйле бер вакыйга да онытылмый.