Блоги
Юлъязма. Дүртенче көн.
8 июль, һәм без Норвегиядә!
Финляндия белән Швеция табигате бер-берсенекенә охшаш булса, Норвегиядә ул башкачарак икән.
8 июль, һәм без Норвегиядә!
Финляндия белән Швеция табигате бер-берсенекенә охшаш булса, Норвегиядә ул башкачарак икән. Төп сәбәпчесе – кыялар! Һәм, әлбәттә, фьордлар! Хәер, алар турында бераз соңрак.
Норвегиягә керү белән үк үзеңне әкият дөньясына эләккәндәй хис итәсең. Бөтен җир матур! Бирегә без Нарвик шәһәре ягыннан килдек. Билгеле, бу – төньяк. Әмма һава җылырак. Хәтта бүген, ниһаять, кояшлы күкне күрү насыйп булды. Ә һаваның җылылыгы диңгездәге җылы агым – гольфстрим белән бәйле.
Норвегиядәге беренче тукталышыбыз – Лонгея утравына урнашкан Мюре исемле балыкчылар шәһәрчеге. Зур шәһәрләрдә дә, кечерәкләрендә дә халыкның тормышы бертигез дәрәҗәдә җитеш, яхшы. Биредә халык табигатькә зыян салмый, киресенчә, аның белән гармониядә яши.
Безне биредә пенсионер Торнберн абый гаиләсе кунак итә. Үзе – норвегияле, хатыны – филиппинлы. Күп еллар дәвамында килгән кунакларны, укучы балаларны, безнең кебек сәяхәтчеләрне үзләрендә кабул итә алар. Без аларны couchsurfiring аша таптык. Озаклап сөйләшеп утырдык. «Кешеләр белән аралашу офыкларны киңәйтә, ул безнең байлыгыбыз. Синең шәхси милкеңне урлап та китәргә мөмкиннәр, әмма бу байлыкны беркем урлап китә алмаячак», – дип сөйләде ул безгә. Аллага шөкер, юлда кемнәр генә очрамый! Шунысы белән кызыклы да инде мондый сәяхәтләр!
Йокларга ятар алдыннан безгә «Good night» дип теләделәр. Көпә-көндезмени – урамда яп-якты! «Хәерле төн!» бераз сәеррәк тә яңгырый әле.
«Кышкы чорда 2 ай дөм-караңгы була. Әмма без моңа күнектек. Йолдызларга карыйсың, Төньяк балкышны күрәсең. Уйландыра торган мизгелләр бу. Үзеңнең зур бер галәмдә никадәр кечкенә икәнеңне аңлыйсың», – дип, Торнберн абый фәлсәфи фикерләре белән уртаклаша.
Һава салкынча, 12 градус чамасы гына. Әмма тирә-як яшеллеккә чумган.
Калганнарын алдагы көннәрдә сөйләрбез. Күрәсе, беләсе әйберләр күп булыр дип уйлыйм.
-
Күңелеңә җыйма
Чын мәхәббәт бар ул, бар!
Мәхәббәт... Ап-ак кар явып, бераз буранлап торган кичтә кап-кара тун киеп килеп керде ул минем тормышыма. Әйе, әйе, ак атка атланган ак киемле принц түгел, нәкъ менә кара тун кигән егет. Ясалма мехтан тегелеп, елкылдап торган андый тун модада булса да, аны кулга төшерү шактый кыен иде әле ул заманда. Егетем дә аны ЦУМда эшләүче танышы аркылы юнәткән булган. Әгәр дә мин утырып кайтасы автобус шоферының игезәк туганында да андый тун булмаса, бу мәхәббәт кыйссасы, бәлки, язылмый да калыр иде.
-
Күңелеңә җыйма
«Кышкы чия». Җыр тарихы
«Кышкы чия». Сылу, чая, янып торган хатын-кызның эчке дөньясын, матурлык серен, нечкә күңелен ача торган җыр ул. Хатын-кызның бәхете – яратуда, мәхәббәт газапларында. Шул халәтендә ул тулышып пешкән, төрле төсләре белән балкыган кышкы чияне хәтерләтә, диләр...
-
Күңелеңә җыйма
«Хезмәтче булудан туйдым!»
Бала тугач, ярты елга дип кенә күченгән идем, ә биш елга калдым. Һәм әни булудан туктадым. Бу хатамны төзәтергә булдым.
-
Арабыздан беребез
Сагышлы шатлык
Кышкы фасыл берара уйнаклап, шаяргалап йөрде дә, үз хокукын барлап, җиргә мамыктай ак карларын түшәде. Әлфия кибет тәрәзәсеннән кышкы гүзәллеккә сокланып күз салды. Күр бу сылу чыршыларны! Ямь-яшел чыршы ботакларында күпереп торган ак карлар еракта калган туган өйне, әнисе салган ак күмәчләрне хәтерләткәндәй булды. Әй ул уйланулар, сагышланулар – төпсез кое сыман. Баштагы уйларга йөгән кигереп булмый шу-у-ул! Эш белән булашып бераз гына онытылып торса да, ялгыз калды исә һаман шул туган авылы Усть-Узанын, әнисен, абый-апаларын сагынып, сагыш дәрьясында йөзде ул.
-
Актуаль тема
Ләйсән Мәхмүтова: «Әтигә мин 21 яшемдә генә якынайдым»
«Мин әтине кырыс кеше дип белә идем. Әтинең әнисе Сабира әби кышларын бездә яшәде. Ләйсән белән артык шаулаша башласак: «Атагыз гына кайтсын әле, барысын да сөйләп бирәм», – дип әйтә иде. Бу сүз артыма каеш белән эләктергән кебек тоела иде. Шуңа без әтидән куркып үстек дисәм дөресрәк булыр. Баксаң, әти башкача булган икән», – ди Кәрим Тинчурин исемендәге Татар дәүләт драма һәм комедия театры актрисасы, Татарстанның халык артисты Лилия МӘХМҮТОВА.
Комментарий юк