Блоги
Уникенче көн
Бүген безгә тагын бер бозлыкны күрергә насыйп булды. Бу юлы инде Негартзбринг бозлыгын хәтта тотып та карый алдык. Ул шундый зур һәм зәңгәрсу.
Бүген безгә тагын бер бозлыкны күрергә насыйп булды. Бу юлы инде Негартзбринг бозлыгын хәтта тотып та карый алдык. Ул шундый зур һәм зәңгәрсу. Без күргән урыны бозлыкның бер «теле» генә дип атала. Аның астыннан елга булып шундый ук зәңгәр су агып чыга. Ташларга бәрелә- бәрелә бик күп бормалар ясап, җитез ага. Кешеләр бозлыкның өстенә менергә дип махсус җайланмалар да әзерләп килгәннәр. Төркемләп бозлыкны яуларга дип, югарыга күтәреләләр. Кызганыч, безнең «Адидас» кроссовкалары әлегә мондый функцияне үти алырлык түгел...
«Чик-чик»: куллар өскә, боз һәм мин, мин һәм боз, бозга тия куллар һәм башка төрле композияцияләр ясап, әллә ничә кат фото төшкәннән соң, ниһаять, кире юлга чыктык. Әйе, машина юлыннан бу бозлыкка кадәр 2 чакрым чамасы кыялар буенча атларга кирәк. Авыр түгел, чөнки бар да җайланган. Дөрес, еш кына мондый урыннарда минем фантазиям активлаша. Янәсе менә мин бозга тотынгач кына, аның бер өлеше кинәт аерылып килеп төшәр. Әмма мин югалып калмам: шул бозлыкка тотынып, тау елгасында агым уңаена агармын... (Теге югалган мамонт баласы турындагы мультиктагы кебек.)
Төрле фьордлар, таулар аша узган юллар буенча без Тролль теле дип аталган танылган урынга барырга чыктык. Бүген төнне шунда, Одда шәһәрендә уздырабыз.
-
Проза
Кайту-2
Мин һаман да тынычлана алмый сулкылдап, бер кулыма төенчегемне тотып, икенче учымнан һаман да әбинең итәген ычкындырмыйча, аның белән янәшә атладым. Вокзалдагы теге кыз – бер миңа, бер әбигә аптырап карады:
-
Күңелеңә җыйма
«Мине картлар йортына илтегез...»
Булат бабай өчен һәр иртә газаптан башлана. Күптән уянса да, улы белән килене эшкә киткәнче тормый ул, «уралып йөрмим» дип уйлый. Бүлмә ишеген әкрен генә ачып: «Әти, без киттек», – дип, килене көн саен эндәшә, өстәл тутырып ашарга әзерләп калдыра. Әмма менә инде бер елдан артык Булат бабай үзен «артык кашыкка» санап, күңел интегүләре белән яши.
-
Күңелеңә җыйма
Ышанасыңмы?!
Күңелгә уелып кала торган очрашулар була кайвакыт. Еллар узгач та исеңә төшеп кат-кат уйландыра, йөрәкне сискәндерә торган сөйләшүләр була. «Бу ханым белән дә язмыш мине юкка гына таныштырмагандыр. Аның сөйләгән һәр сүзе күңелемдә юкка гына уелып калмагандыр», – дип, Әминә апа хатирәләр төенен сүтеп җибәрде. Мин аның авыр язмышы, кичергән кайгы-хәсрәтләре турында шактый ишеткән, хәбәрдар идем. Гомер уртасында япа-ялгыз калган бу бичара ханымның күңел яраларын актарып югалтулары турында сорашуым түгел. Юк... Әминә апа үзе теләгәнен, күп еллар берәүгә дә сөйләргә базмаган бер хатирәсе белән уртаклаша. Әйтерсең мине дә җитәкләп шул көнгә, шул тукталышка алып китә...
-
Проза
Вакыт караклары
«Котылган икән...» – дип уйлады Рәсмия. Фәһимнең «каты рәнҗегәнсең» дигәннәре исенә төшеп, адымнары салмакланды. «Бәхилләшмәдек тә», – дип күз аллары дымланды. Йөрәк авыр таш астында калган төсле иде.
-
Яшәеш
Яратасыңмы?!
Торалар да: «Син иреңне яратасыңмы?» – дип сорыйлар. «Әтәчегез йомырка саламы» дигән күк менә. Ирең булгач яратасыңдыр инде аны... Бервакыт шулай, эштә тагын бу темага сүз киткәч, мин сорауга җавап биреп тормадым. Башта иремнең үзеннән сорыйм әле, ул соң үзе мине ярата микән, аннары сезгә әйтермен, дидем.
Комментарий юк