Блоги
Сәфәргә җыенабыз: үзең белән ниләр алырга?
– Чемоданлы кәеф инде хәзер синең, әй!
– Чемоданлы кәеф инде хәзер синең, әй!
Берничә көннән юлга чыгачагымны белгән кешеләрнең авызында гел шул бер сүз: «Әле чемоданнарыгызны җыйдыгызмы? Нәрсәләр аласыз?»
Сәяхәт итә башлавыма тиздән 10 ел тулачак. Елдан-ел йөк чемоданнары кечерәеп, уңайлы рюкзакларга (алары да кимеде инде) әйләнә бара. Иң кирәкле нәрсәләрне генә алачагымны хәзер төгәл беләм. Барыбер самолетка яки поездга ашыккан кешенең уеннан бертөрле исемлек кенә уза: паспорт, акча, телефон, фотоаппарат... Иң мөһиме – шушылар. Паспортсыз сине транспортка да, чит илгә дә кертмәячәкләр, ә инде кесәңдә акчаң бар икән, анысына теләгән һәм кирәк булган һәрнәрсәне сатып алырга мөмкин. Дөрес, соңгысын (акчаны) өйдә онытып калдырган вакытлар да булды, шулай да юлны дәвам итәргә бу гына киртә булмады. Беренче елларны юлга тәгәрмәчле, олы, кимендә 30 кг авырлыкта булган чемодан белән йөри идем. Тәүге сәяхәтемдә мин 4 айга Америка Кушма Штатларына юл алдым. Алдан хәстәрләнә торгач, кирәк-яраклар арасына хәтта кайбер ризыклар да кергән иде. «Беренче көннәргә үзегез белән ризыклар: ярмалар, тушенка, сгущенка ише нәрсәләр алыгыз», – дип киңәш бирделәр турагентлык хезмәткәрләре. Америкада яшәячәк гаиләгә килгәч, бу ризыкларын ипләп кенә аларның киштәләренә бушаттым. Хуҗа кеше елмаеп кына болай диде: «О, тушенка-сгущенка, армия сафларында хезмәт иткән чаклар искә төште...» Баксаң, бу ризыкларны шушында ук Рәсәйдән китертелгән товарлар сатыла торган махсус кибетләрдән алырга була. Хәзер ул чакларны елмаеп искә алам. Сүзем йөк (багаж) турында иде бит. Хәер, юлга икенче тапкыр чыгып киткәндә дә чемоданым беренчесеннән бик күпкә аерылмый иде. Ләкин минем өчен шунысы билгеле: яңа җиргә баргач, үзең белән алган киемнең яртысы да киелми, киресенчә, җирле кибетләрдә йөреп, яңаларын аласы килә башлый. Шуңа күрә, алга таба чемоданым тагын да бушый төште. Кайту юлында әлеге буш урыннар яңа кием-салым, хәдия-бүләкләр белән тулган була.
Кыска вакытлы сәяхәтләргә авыр йөк алу бигрәк тә урынсыз. Иң мөһиме – уңайлы аяк киеме (чөнки күп вакыт җәяүләп озын араларны узарга туры килә, шул исәптән, музей, парклар, һ.б. истәлекле урыннар), өс киеме, алмаш киемнәр. Алмаш кием дигәннән, мин универсаль кием алуны хуп күрәм. Аның белән шәһәрдә дә йөреп, тауларга да менеп булсын. Хәзер инде юлга чыгар алдыннан минем рюкзагымны фотога төшереп элү гадәтем бар. Бөтенесе кечкенә багаж җыю буенча мастер-класс күрсәтүемне сорап шаярыпмы-чынмы яза башлый. Мин дә шаяруын-чынын кушып җавап бирәм. Бер ай дәвамында бу йөкне үз өстеңдә күтәреп йөрүне күз алдына китерәсең дә, үзеннән-үзе кими ул!
-
Күңелеңә җыйма
«Акыл чыбыгы»ннан акыллырак әниләр
...Алты баласын, тормыш иптәшен, үз әнисен, бианасын тәрбияләп ашаткач, әнкәй үзе дә өстәл янына килеп утыра. Чәен ул чынаякка салып эчә. Әмма авырайган күз кабаклары йомыла да, әнкәй өстәл артында утырган килеш йокымсырап китә. Кайнар чәе өстенә түгелеп, пешә күрмәсен дип котым алына. Сак кына аның кулларына кагылам: ул уянып китә, миңа карап елмая...
-
Проза
Безнең кызлар шундый!
Сезнең игътибарга Чечен Республикасының халык язучысы Адиз Кусаевның чечен хатын-кызларының тапкырлыгын ачкан хикәясен тәкъдим итәбез.
-
Күңелеңә җыйма
«Кайгы» дип юраган бәхет
– Кызым, туктап кына тор әле, – диде ул, тавышын мөмкин кадәр йомшартып. – Бер генә сүз әйтәм. Алла хакы өчен тыңла. Язмышыңны укып бирәм, йөрәгеңдәге серләреңне ачам. Синең күңелеңдә зур борчу бар. Күзләрең әйтеп тора бит моны. Әйдә, багып кына карыйм, бәхетеңне күрсәтим…
-
Күңелеңә җыйма
Путинга рәхмәт әйтеп аша
Хөкүмәт түләгән пенсия сыерыма да, үземә дә җитә. Малкаема ашарына биргән саен кабатлыйм: «Путинга рәхмәт әйтеп аша, ул биргән пенсия икебезгә дә җитә, бозауга да кала», – дип әйтәм. Акчаң булса, әзер азыкны ике еллык итеп китереп куялар.
-
Күңелеңә җыйма
Син үгидер, ә мин нәкъ әбием төсле
Минем өчен бу көтелмәгән очрашу иде. Ә ул, сөйлисен күңеленнән үткәреп, көтеп алган. Юл уңае урам башындагы бер йортка сугылдык. «Дөрес барабызмы», – дип юл гына сорыйсы идем. Күңел тарткан капкага кагылдым. Нәзилә апа белән шулай таныштык. Пенсиядә икән үзе. 13 ел почтада эшләгән, аңа кадәр ярты гомер дигәндәй умартачы булган. Теле телгә йокмый, тыңлап кына торасы килә аны. Җитмәсә, «мин сине көттем» ди бит. Бер белмәгән, бер уйламаган кеше, югыйсә.
Комментарий юк