Блоги
Сәфәргә җыенабыз: үзең белән ниләр алырга?
– Чемоданлы кәеф инде хәзер синең, әй!
– Чемоданлы кәеф инде хәзер синең, әй!
Берничә көннән юлга чыгачагымны белгән кешеләрнең авызында гел шул бер сүз: «Әле чемоданнарыгызны җыйдыгызмы? Нәрсәләр аласыз?»
Сәяхәт итә башлавыма тиздән 10 ел тулачак. Елдан-ел йөк чемоданнары кечерәеп, уңайлы рюкзакларга (алары да кимеде инде) әйләнә бара. Иң кирәкле нәрсәләрне генә алачагымны хәзер төгәл беләм. Барыбер самолетка яки поездга ашыккан кешенең уеннан бертөрле исемлек кенә уза: паспорт, акча, телефон, фотоаппарат... Иң мөһиме – шушылар. Паспортсыз сине транспортка да, чит илгә дә кертмәячәкләр, ә инде кесәңдә акчаң бар икән, анысына теләгән һәм кирәк булган һәрнәрсәне сатып алырга мөмкин. Дөрес, соңгысын (акчаны) өйдә онытып калдырган вакытлар да булды, шулай да юлны дәвам итәргә бу гына киртә булмады. Беренче елларны юлга тәгәрмәчле, олы, кимендә 30 кг авырлыкта булган чемодан белән йөри идем. Тәүге сәяхәтемдә мин 4 айга Америка Кушма Штатларына юл алдым. Алдан хәстәрләнә торгач, кирәк-яраклар арасына хәтта кайбер ризыклар да кергән иде. «Беренче көннәргә үзегез белән ризыклар: ярмалар, тушенка, сгущенка ише нәрсәләр алыгыз», – дип киңәш бирделәр турагентлык хезмәткәрләре. Америкада яшәячәк гаиләгә килгәч, бу ризыкларын ипләп кенә аларның киштәләренә бушаттым. Хуҗа кеше елмаеп кына болай диде: «О, тушенка-сгущенка, армия сафларында хезмәт иткән чаклар искә төште...» Баксаң, бу ризыкларны шушында ук Рәсәйдән китертелгән товарлар сатыла торган махсус кибетләрдән алырга була. Хәзер ул чакларны елмаеп искә алам. Сүзем йөк (багаж) турында иде бит. Хәер, юлга икенче тапкыр чыгып киткәндә дә чемоданым беренчесеннән бик күпкә аерылмый иде. Ләкин минем өчен шунысы билгеле: яңа җиргә баргач, үзең белән алган киемнең яртысы да киелми, киресенчә, җирле кибетләрдә йөреп, яңаларын аласы килә башлый. Шуңа күрә, алга таба чемоданым тагын да бушый төште. Кайту юлында әлеге буш урыннар яңа кием-салым, хәдия-бүләкләр белән тулган була.
Кыска вакытлы сәяхәтләргә авыр йөк алу бигрәк тә урынсыз. Иң мөһиме – уңайлы аяк киеме (чөнки күп вакыт җәяүләп озын араларны узарга туры килә, шул исәптән, музей, парклар, һ.б. истәлекле урыннар), өс киеме, алмаш киемнәр. Алмаш кием дигәннән, мин универсаль кием алуны хуп күрәм. Аның белән шәһәрдә дә йөреп, тауларга да менеп булсын. Хәзер инде юлга чыгар алдыннан минем рюкзагымны фотога төшереп элү гадәтем бар. Бөтенесе кечкенә багаж җыю буенча мастер-класс күрсәтүемне сорап шаярыпмы-чынмы яза башлый. Мин дә шаяруын-чынын кушып җавап бирәм. Бер ай дәвамында бу йөкне үз өстеңдә күтәреп йөрүне күз алдына китерәсең дә, үзеннән-үзе кими ул!
-
Проза
Кысыр
Ә бала булмады да булмады. Саниягә «баласыз» мөһере басылды. Елдан-ел холыксызлана, тотнаксызлана барган ире, эчкән йә талашкан саен, кеше-мазарга карап тормастан: «Кысыр!» – дип кычкырды. Шушы бер сүз белән хатынының авызын ябып, изеп ташлый иде...
-
Күңелеңә җыйма
Иреннән ишетмәгәнне чит ир әйтте...
Ул иреннән һәрчак мыскыллы сүзләр ишетеп яшәде. Бергә яши башлауның беренче көннәреннән үк шулай булды. Люция үпкәләсә, Марсель ул чакта: «Мин бит шаяртам», – дип көлә иде. Аннары хатын ничектер моңа игътибар да итми, шулай тиеш кебек кабул итә башлады. Марсель исә яши-яши «мин бит шаяртам» дигән аклануларын да онытты, ул инде шаяртмый да иде бугай. Ләкин көтмәгәндә барысы да үзгәрде.
-
Проза
Улым
Әбиең җиде елдан артык урын өстендә ята. Күзләре дә юньләп күрми. Хәзер башы да эшләми инде, алмашынып сөйләшә. Әҗәл көтеп яткан картлар белән шаяртмагыз алай – гөнаһысы зур. Дөресен әйтегез, бу вакытта ни эшләп йөрисез монда? Кем кирәк сезгә?
-
Күңелеңә җыйма
Могҗиза
Мин үлсәм, әни эчүдән туктар, дип уйлый идем. Ялгышканмын... Берсендә хәтта кулымны аның күз алдында кисә башладым. Исе дә китмәде: «Ярар, ярар, үл!» – диде. Исереккә аңа берни дә кирәкми, аның бернәрсәгә дә йөрәге янмый...
-
Күңелеңә җыйма
Туйдырган хатынны сагыну
– Васил, ни өчен? Минем кайсы ягым анна кимрәк? Нәрсәне ялгыш эшләдем? Резеданың бит алмалары буйлап күз яшьләре тәгәрәде. – Резеда, син үзең дә аңлыйсың бит инде...
Комментарий юк