Гөлназ Шәйхи: Хәния “Кеше күзенә карап, озак ятарга язмасын”, дия иде. Ходай аның ул теләген кабул иткән

Бүген төн йокламыйча, якын дустым Хәния Фәрхинең миңа әйткән сүзләрен барлап чыктым. Хатирәләр яңарды.
Студент елларымда “Татарстан хәбәрләре” газетасында кызыксынып волонтер булып эшләп йөргән чак. Ул вакытта “Бәйрәм” ансамбленең Мәскәүдән Казанга күченгән чоры, иң популяр вакыты дип әйтергә кирәктер. Хәния Фәрхинең бик танылып килгән чоры. “Питрәч”, “Арала бу газаптан” җырлары чыккан вакытлар бу. Мин җырчы белән интервью эшләргә булдым. Яшь баланы, булачак журналистны кире бормас микән дип, куркып кына сәхнә артына кереп, популяр җырчыга мөрәҗәгать иттем. Һәм ул мине үз туганыдай, якын кешесе кебек шундый җылы кабул итте, без аның белән рәхәтләнеп сөйләштек. Безнең дуслык шулай башланып китте. Мин, әңгәмәне газетада чыкканчы күрсәтергә дип, Хәниянең өенә бардым. Ул Восстания урамында үз фатирында кызы Алия белән яши иде. Мин Хәния пешергән ризыкларны ашап, чәй эчтем. Аның өендәге гадилегенә шаккаттым. Шуннан дуслыгыбыз башланып китте. Без чирек гасырга якын рәхәтләнеп аралашып яшәдек.

Беләсезме, ул серләшергә рәхәт кеше иде. Һәм ул хәзер миңа җитмәячәк. Ул үзенекен сөйләр иде, мин үземнекен сөйләр идем. Һәм бу безнең арада гына кала иде.

Мин Хәниягә гел: “Син йолдыз, ләкин син җирдәге йолдыз”, - дип әйтә килдем. Аның беркайчан да, күккә менеп, “Менә Мин!” – дип, мактанып әйткән вакыты булмады. Минем Хәния турында ямьсез сүзләр сөйләгән кешеләрне ишеткәнем булды, ә Хәниянең кеше турында беркайчан да начар сүз әйткәне булмады, бар әйберне дә яхшыга гына юрый иде.

Мин аларның өйләрендә еш була идем. Табада бик биек итеп бәлеш пешерер иде ул. “Синең бәлешең ничек шулай пешеп бетә соң ул?!” – дип шакката идем. “Гөлназ, мин аны бисмилла кушып пешерәм”, - дип елмая иде.

Бервакыт, икебез дә ябыгырга уйладык. Хәния: “Гөлназ, без ябыгырга уйладык бит, әйеме?” – дип шалтыратты. Ике чемодан ябыктыра торган чәйләр, коктейльләр алып кайткан. Бер чемодан аңа, икенчесе – миңа. Мин ул көнне аларда кунып калдым. Икенче көнне торып утырдык, иртәнге аш ашап утырабыз: ипигә май ягып, май өстенә бал ягып. Габделхәй безне күреп, көлде дә, әйтә: “Әәә, боларның ябыгулары башланган икән”, - ди. Без дә кычкырып көлдек тә: “Иртәгәдән башлыйбыз”, - дибез. Әлбәттә, ул әйберләрне ашамадык инде, башлап карадык та, ташладык.

Бер елны без Сочида бергә ял итеп кайттык. Читтә рәхәт, беркем беркемне танымый. Бизәнәсе юк. “Болай да йөреп кайтып була икән”, - дип кайттык без.

Авыр вакытлар була бит... Нишләптер телефоннан мин аны җыя идем, ул мине. Бер вакыт шалтырата: “Гөлназ, мин бит больницада”, - ди. “Нәрсә булды?!” – минем беренче соравым. “Башыма операция булды”, - ди. Бу яңа елдан соң булган көннәр, мин больницага чаптым. “Кеше кертмиләр монда”, - ди. “Мине кертәләр!” – дим. Керттеләр. Елашып кочаклаштык та, сәгатькә якын рәхәтләнеп сөйләштек.

Минем беркайчан да аның, “авызында кара кан булса да, кеше алдында төкергәнен” күргәнем булмады. Хәсрәтен дә, борчуын да кешегә чыгармады. Ә борчуны ул күп күрде бит – апасын, энесен, туганнарын югалтты. Ләкин беркайчан да сыгылып төшмәде. Проблемаларын да эченә йотарга тырышты. Серләребез шактый иде безнең. Миңа сөйләгән серләрен сөйлисем килми, ул безнең сер булып калсын. Аларны сөйләсәм, мин Хәниягә хыянәт итәрмен сыман.

Ул бит башына операция булганнан соң да, авырганнан соң да сәхнәгә чыгып басты. 2014 елда ул, икенче каттан төшкәндә аягы таеп егылып, ике аягын һәм кулын сындырды. Шул хәлдән соң да карыйм – Хәния үкчәле түфлидән сәхнәгә чыгып баскан! Аның сәхнәдән керешенә, шалтыратам: “Син нәрсә уйлап үкчәле түфли киеп чыгып бастың!” – дим. “Габделхәй дә “Чыкма үкчәле түфлидән” диде дә, тик ничек инде мин тамашачым алдына шушы кыяфәттә чыгып басыйм? Мин сәхнәгә артист булып, ялт итеп чыгып басарга тиеш, авыртканы сизелмәсен өчен дару эчтем дә чыктым”, - ди.

Хәния белән Габделхәй бик яратышып кавыштылар. Габделхәй гастрольләр оештырырга чыгып киткән вакытларда, Хәния, нишләргә белмичә, аны сагынып көтеп тора иде. “Кайчан кайтыр икән дип, сәгатьләп саныйм мин”, - дия иде ул.
Габделхәйне беренче күрүем Әтнәдә булды (Әтнә минем туган ягым). Ганс Сәйфуллин татар җыены оештыра иде ул вакытта. Шул җыенда Хәния белән күрештек һәм Габделхәй белән таныштык. Һәм өчебез арасында дуслык дәвам итте. Мин аларның икесен дә хөрмәт итәм. Алар арасында тандем нык көчле иде. Габделхәй Хәниягә бик игътибарлы иде. “Хәния, тәрәзәдән җил өрмиме? Чәй кайнар түгелме?” – дип, гел хәлен сорап тора иде ул аның. Берсе белән берсе хөрмәт иткәннәре нык сизелә иде. Кеше алар турында әйбәтен дә, гайбәтен дә сөйләде, ләкин мин алар арасындагы хөрмәтне, мәхәббәтне күреп яшәдем.

Хәниянең күңеле һәрвакыт ачык иде, һәркемне үз итеп, якын итеп сөйләшә иде. Театр училищесында укыган группадашлары белән нык аралаша иде ул. Үзе бөтен кешегә ачык иде, аның караңгы чырай күрсәткәнен беркем дә күрмәгәндер. Үсеп килүче артистларны да ул хөрмәт итеп, укытучыларын да искә алып, ихтирам белән сөйли иде. Туганнар дип, энесе Салаватка, сеңлесе Фирүзәгә җан атып тора иде. Алар белән һәрвакыт элемтәдә булды ул.

Ул балаларын, оныкларын нык яратты. Алиянең кызларына “Әминәм, Ясминәм” дип торыр иде. Ә кечкенә кызы Алсуның улы Рамазанның тәмен тоеп бетерә алмыйча китеп барды. Гастрольдән кайтыр иде дә, “Әминәмне күрәсем килә, Ясминәмне сагындым”, - дияр иде.

Хәниянең дошманнары булгандыр дип уйламыйм. Гайбәт сөйләүчеләр булгандыр, ләкин ул “таш белән атканга аш белән ата” белә иде. Беркайчан да үзенең үпкәсен җиткермәс иде. Эчкерсез иде инде, җанашым. Нык рәхәт кеше иде.
Аның бөтен дөньясы түгәрәк иде. Әлбәттә, аның хыялы ак әби булып, ак бабай булып, Габделхәй белән бергә балаларының рәхәтен күреп яшәү иде.

“Кеше күзенә карап, урын өстендә озак ятарга язмасын”, - дигән сүзе бар иде аның. Ходай аның ул теләген кабул иткән. Димәк, ул бәхетле.
 
чыганак:
http://intertat.ru
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7174
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4465
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2939
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4802
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9620
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда