Тукай - балаларга

Бәхетле бала

Бәхетле шул баладыр, кайсы дәрсенә күңел бирсә, 
Мөгаллимне олуг күрсә, белергә кушканын белсә;
Сабакка калмаса соңга, борылмый барса уңга-сулга, 
Уенга салмаса ихлас — менә бәхте аның шунда.

Кешеләргә итеп шәфкать, үзеннән зурга юл бирсә, 
Бәхетсезләрне кимсетми, егылганнарга кул бирсә.

 

Карлыгач

Күптән түгел безнең тәрәзә капкачын 
Оя итте минем сөйгән карлыгачым:
Ул көн буе аузы берлән балчык ташый,
Балчык берлән матур итеп оя ясый.

Күп эшләде иренмичә; бара-бара 
Чыгарды ул матур-матур балалар да.
Ачыксалар карлыгачның балалары,
Чебен-черки тотып кайта аналары.

Карлыгачым ямьсез озын кара төндә 
Каты йоклый оясында, алмый тын да;
Бер канатының астына тыга башын,
Уянмый ул,— бөтен кеше тавышлансын.
Күк күкрәсен, ялтыр-йолтыр килсен яшен,
Төн буена нинди каты җил исмәсен,
Ни булса да бары да бер аның өчен,—
Уянмый ул, селкетми дә борын очын.

 

Сабыйга

Һич сине куркытмасыннар шүрәле, җен һәм убыр;
Барчасы юк сүз; аларның булганы юктыр гомер.
Җен-фәлән, дип сөйләшүләр искеләрдән калган ул; 
Сөйләве яхшы, күңелле, шагыйрәнә ялган ул.

Һич өрәк, албасты булган сахралар, кырлар да юк;
Шүрәле асрап ята торган кара урман да юк.
Син әле үс һәм укы күп, шунда аңларсың барын; 
Мәгърифәт нуры ачар күп нәрсәләрнең ялганын.


Кошларга

Курыкмагыз, кошлар, күреп сез яныгызда мин барын, 
Мин тимәм сезгә, фәкать сайравыгызны тыңлармын.

Җырлагыз сез күңелегезгә тәңре нәрсә салганын, 
Мылтыгым да юк янымда, юк, шулай ук, ауларым.

Бик тынычлап сайрагыз сез, мин тимим, сезгә тимим, 
Әллә иркендә торуның кадрене белмимме мин?!
Курыкмагыз, яхшы беләм, мин һич тә сезне ауламам, 
Сайрагыз, тыңлап торырмын, тын да алмам,
шауламам.

 

Бала белән күбәләк

Бала:
Әйт әле Күбәләк, Сөйләшик бергәләп:
Бу кадәр күп очып, Армыйсың син ничек? Н
ичек соң тормышың? Ничек көн күрмешең? 
Сөйләп бирче тезеп, Табаламсың ризык?

Күбәләк:
Мин торам кырларда, Болында, урманда; 
Уйныймын, очамын, Якты көн булганда. 
Иркәли һәм сөя Кояшның яктысы;

Аш буладыр миңа Чәчәкләр хуш исе.
Тик гомрем бик кыска: Бары бер көн генә,
— Бул яхшы, рәнҗетмә Һәм тимә син миңа.

рәсем: Зифа МӨХӘММӘТҖАНОВА

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 24 сентябрь 2021 - 14:54
    Без имени
    бик. матур. хикея. ошады. ахыры да. яхшы. тэмамланды. рэхмэт
    Тормышымны үзгәрткән борылыш
  • 24 сентябрь 2021 - 09:19
    Без имени
    Бу хәлләр ир-ат тарафыннан азгынлык кына. Әгәр дә үзегезнең хатыныгызга да шундый ук игътибарлы булсагыз, хатыныгызны бер кемгә дә алыштырмас идегез
    Авырлы хатынны ташлап китү – ир эшеме?
  • 23 сентябрь 2021 - 18:10
    Без имени
    Монда әйтелгән фикерләр белән килешәм. Соңгысы гына күңелгә ятмый. Кияүгә ни өчен чыгалар, белмәдеңмени? Сине көчләп бирмәгәннәр бит!!! Малаең үз әтисе белән үсәргә тиеш, балаңны яратсаң...Җитәр, уйнап алгансың!!!
    Ирем булмаса, бәхетле яшәр идем...
  • 22 сентябрь 2021 - 22:45
    Без имени
    Оятсыз йэштэр! Иномарка, ял итеу хэзэр проблема тугел. Хаман Ата инэ елкэхендэ йэшэргэ оят бит хезгэ. Узегез генэ елкэ кимереу етмэйме ни, тыумаган балагызга урын Таба алмай ятахыгыз
    Тумаган килеш балама урын юк
  • 23 сентябрь 2021 - 06:38
    Без имени
    Башка кешегез булгач, ник хатыныгыз белән дә йокладыгыз соң? Баланы җил ясамагандыр бит?
    Авырлы хатынны ташлап китү – ир эшеме?
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан