«Чир китәр, гадәт калыр»

Мин аны дустым да, якын танышым да дип әйтә алмыйм. Аның белән әледән-әле күрешеп, очрашып торуыбыз да гел очраклы килеп чыга. Бу юлы да шулай булды. «Университет янындагы бакчаны беләсең бит. Шунда кил әле. Мин сине көтәм», – диде дә, миңа сүз әйтергә дә ирек бирмичә элемтәне өзеп куйды. Сәер кеше. Мин ни эшләп йөрергә тиеш инде анда?! Шулай да барырга булдым. Кызык бит, нәрсәгә чакыра икән?
Эскәмия янында арлы-бирле йөренеп торган ханымны дистәләгән кеше арасыннан тиз танып алдым. Кара әле, күрешмәгәнебезгә дә еллап вакыт узып киткән икән бит. Ә ул бирешкән, бөтенләй бирешкән... Картаеп киткән, димме. Әмма уйлаганымны йөземә чыгармыйча гына сәлам бирдем дә, култыклап алдым.
 – Нәрсә булды? Әллә янамы? – дим, шаярткан булып. Ул миңа текәлеп карады да, үпкәләгәндәй итеп: «Ә син һаман көләсең, – дип куйды. – Нишлим микән, малай (безнең якта шулай сөйләшәләр), картаеп беткәч, йөри башлады теге нәрсә.
«Теге нәрсә»нең кем икәнен беләм инде мин. Ирен шулай дип әйтә ул. 
– Картаеп беткәч, кемгә кирәк без? Йөрер-йөрер дә, кайтыр. Тапкансың кайгырыр нәрсә... 
– Сиңа җиңел лә ул әйтүе. Синең хет, ичмасам, картаймыш көнеңә ике балаң бар. Ә минем... – диде дә, елый ук башлады.
Аны ничек юатырга белми, шактый вакыт сөйләшмичә генә бакчаны арлы-бирле әйләндек. Өшетә башлагач, якындагы кафега юнәлдек. «Нишлим, малай?» – дип кабатый ул баягы сүзен. Һәм ашыга-ашыга сөйләп китә. Бертуктаусыз аккан күз яшьләре салкыннан кызарган бит алмалары буйлап тәгәрәп төшә. Ул сөйли, ә мин үземчә нәтиҗә ясыйм: ханым ирен югалтудан курыкмый, ялгыз калудан курка. 
– Син үзең дә гаепле, – дим, танышымны тынычландырырга керешеп. – теге нәрсә дә, теге нәрсә... Өйдә дә шулаймы? Яши торгач, җылы сүзләрең беттеме? Олыгайгач кирәк бит алар... 
– Син нәрсә, – ди ул, – оялмыйча, кочакларга кирәкмиме тагын?!
Гадәттә, баласыз гаиләдә ир белән хатын бер-берсен баладай күреп яши. Андый парларны да беләм. Алар урамда җитәкләшеп йөри. Өйдә дә бер-берсенә «матурым» да, «акыллым» гына... Бәлкем, алар – йөзгә бердер. Әмма ләкин бар. Әнә шул сүзләр ике араны күзгә күренмәс җепләр белән бәйли дә инде. Чал чәченнән бер сыйпап куйсаң, бер җылы-матур сүз әйтеп куйсаң, мактап та җибәрсәң... Инде гомер баешында аерылган ир, йә хатын үзен ялгызлыкка (балалары булмаса, бигрәк тә) хөкем итеп, нәрсә эзли соң? Ни җитми аларга? Ялкынлы мәхәббәт түгел ләбаса. 
– Сөйләш әле аның белән, – ди ул саубуллашканда. – Кеше көлдереп йөрмәсен. Инде күршеләр гайбәт сата башлады. Оят, билләһи.
– Кирәкме соң ул сиңа? – дим, ни өчен бирегә чакырылуымның сәбәбенә төшенә башлап. – Яратмыйсың, дип әйтмим дә инде, туйгансың ич син аннан... Сез бит бала-чага түгел, үзегез килешсәгез генә...
– Аңладым, – ди хатын, – мине гаеплисең: ул – әйбәт, мин – начар. Ул 60 яшендә хатыннар белән йөрсен, ә мин аның кайтканын көтеп утырыйм. 
...Аңламадың шул менә. Сүз кемнең әйбәт, кемнең начар булуы турында бармый. Сүз инде, гомумән, бу хакта бармый. Аллаһы Тәгаләдән күңел тынычлыклары бирүне, тигез картаюны сорыйбыз. Өйдә тынычлык, бер-береңне аңлау булмаса, әнә шулай чәчләргә чал кунгач та, тормышлар чәлпәрәмә килә. 
Баягы танышымның ире дә: «Әшәке телле, түзәр хәл юк, – дип зарланды. – Әйтәсе сүзен әйтеп бетерде инде ул миңа», – диде.
– Китәсең, алайса... Жәл түгелме? 
– Жәл, – ди ул, авыр сулап, – ни хәл итим соң, үзе гаепле бит, һаман мине талый. 
           Шуның белән сөйләшү тәмам. Минем: «Кайт, башка алай итмәс», – дип үгетләргә телем әйләнми. Ни дисәң дә, мәкальдәгечә – чир китәр, гадәт калыр инде ул...


    
     
     

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    10048
    5
    127
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    5862
    1
    81
  • 7049
    2
    49
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8094
    1
    45
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 19 сентябрь 2020 - 07:50
    Без имени
    Минем курше авылга к лен булып тошкэн апам нэк шушындый тормыш а гомер кичерде, кайнэсе эгэр балалар га берэр кием алса апам барында мичкэ ата иде дип сойли, бер вакыт малае на бурек алып кайткан идём кулымнан тартып алдыда янып торган мичкэ а ты ди, ике каен сенелсе бар иде эти _энисе урынга калгач пинсэлэрен алдылар, э кайтып та алып китеп тэ карамадылар алар вафат инде хэзер, э апамны хэзер бик авыр чир бэреп екты шулай бер рэхэт курмэде язсан язып бетерэ торган тугел роман язырлык анын тормыш, аллам андый тормыш ны бер кемгэ дэ курсэтмэсен
    Инде минем чират...
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...