«Ак Барс, алга!»

– Бу – «Динамо», Мәскәү, ә монысы – безнең «Ак Барс», «Авангард», «Торпедо», «Северсталь», «Сочи», «Барыс», «Нефтехимик»... Владивостокның «Адмирал»ы... Тагын «Амур», «Автомобилист». «Салават Юлаев»... Беләсез инде, ул – Уфаныкы... Ә менә болары – Гагарин кубоклары! «Ак Барс» бит аларны өч тапкыр яулады! Беренче тапкыр – 2009 елда. «Локомотив» белән уйнады ул елны. 4:3 исәбе белән без җиңдек! Монысы – 2010 ел. Исәп тагын «Ак Барс» файдасына 4:3 булды! Бу уеннарны мин карамадым. Ә менә 2018 ел-дагысын үз күзләрем белән күреп утырдым. Сез аның нинди тамаша икәнен белсәгез иде! Андагы эмоцияләр! Мин аны беркайчан оныт-маячакмын! Без анда ЦСКА белән уйнадык. 4:1 исәбе белән җиңдек! 42 нче минутта гына бер алка кертә алдылар... Мин хәзер дүртенче кубокны көтәм!
 Без Гөлфизә апа Камалиева белән аның иң зур байлыгын (җанатарлар аңлар!) – значокларын шулай берәм-берәм карыйбыз. Ул илебездәге бөтен хоккей клубларын үзенең биш бармагы кебек белә! Илдәге генә дә түгел... Гөлфизә апа – «Ак Барс» хоккей клубы җанатарларының иң өлкәне. Аңа – 66 яшь. 
60 яшенә кадәр хоккей аны ялгыш та кызыксындырмый. Алай гына түгел, телевизор эченә кереп китәрдәй булып хоккей карап утыручыларга шакката. Ә бервакыт сеңлесенең кызына ул укыган колледждан хоккейга билетлар бирәләр. Әниле-кызлы уенны карап кайталар да, кабат... үзләре билет сатып алалар. Тик көне килеп җиткәч, Гөлфизә апаның сеңлесе авырып китә һәм апасына: «Минем урынга син бара алмассыңмы икән?» – ди. Әле 18 яше тулмаган кызны ялгызын җибәрепбулмый бит – ризалаша Гөлфизә апа. Икенче тапкыр да очраклы гына эләгә ул хоккейга. Ә өченче тапкырга инде билетны үзе сатып ала! Һәм менә шуннан бирле бер генә матчны да калдырганы юк аның! 
«Ак Барс»ларның фан-клубына – җанатарлар арасына эләгүе үзе бер тарих.
– Мин аларга шунда ук игътибар иттем. Гадәттә, җанатарлар аерым секторда басып торалар. Ерактан күренәләр: кигән киемнәре, кулларында шарфлар, флаглар... Алар гел: «Ак Барс!», «Ак Барс» – Казан!», «Ак Барс» – алга!», «Берәү – меңнәр өчен, меңнәр – берәү өчен!» – дип кычкырып, уенчыларны рухландырып торалар. Энергия миндә дә җитәрлек – алар арасында буласым килде. Башта сеңлемнең кызын җибәрдем: «Бар, белеш әле», – дим. «Ак Барс» командасы Магнитогорскига, чираттагы очрашуга җыена икән. Җанатаралар исә алардан беркайчан калмый. Сеңлемнең кызы: «Мин дә барам!» – дип язылып ук килгән. Баланы үзен генә ничек җибәрәсең – миңа да язылырга туры килде... «Апа, юл бик ерак бит. Авыр булмасмы икән сезгә?» – диләр. «Арагызда әби барын сизмәссез дә», – дидем. «Гөлфизә апа, хәлегез ничек? Арымадыгызмы? Берәр нәрсә кирәк түгелме?» – дип сорап кына тордылар. Автобустан кулымнан тотып төшерделәр, кая гына чиратка бассак та, алга уздырдылар... Шуннан соң мине дә фан-секторга керттеләр.
Чиләбе, Уфа, Түбән Кама, Ярославль, Екатеринбург, Түбән Новгород, Череповец, Мәскәү, Санкт-Петербург, Красноярск, Сочи... «Ак Барс» җанатарлары белән Гөлфизә апа булган-күргән шәһәрләрне санап та бетерә алмам. Моңа кадәр Казаннан беркая чыкмаган кеше хәтта Швейцариягә кадәр барып җиткән! Дөнья күргән! 
– Беренче матчлар вакытында сеңлем белән кызының сөйләшүләренә колак салам: «Глухов кертте!» – дип куаналар. Абросимов, Захарчук, диләр... «Ничек аларның бөтенесен белә-сез? Кайсы номер белән кем уйнаганын кайдан хәтерлисез?» – дим аптырап. «Өйрән», – диделәр. Мин дә өйрәндем... Беренче мәлдә төнлә уянып яза идем: Абросимов – 16 нчы сан, Глухов – 12 нче, Захарчук – 7 нче... Иртән тикшерәм – дөресме, юкмы? 
Телевизордан «Ак Барс» клубы катнашкан уеннарны күрсәтә башласалар, операторлар соңгы елларда трибуналардагы меңләгән тамашачы арасыннан гел берәүне эзләп табалар – башындагы калфагына сәйләннәр белән «Ак Барс» дип чигелгән, ак шәл ябынган сөйкемле Гөлфизә апаны! Калфакны махсус чиктергән, ә ак шәлен әбиләр янына ашларга йөргәндә бәйләргә дип, лаеклы ялга чыккач алган булган. Ул чакта планында абонемент сатып алып, «Боз сарае»на йөрү булмаган бит әле... Хоккей карарга килгән тамашачы да таный аны: «Ак Барс»ның абикасы!» – диләр. Шулай, әбисе! Әби кеше оныкларын яраткан кебек, хоккейчыларның барысын бертигез якын күрә әнә – аерып бер исемне дә атамый. «Барысы да үземнең балаларым кебек!» – ди. Алар тормышындагы булган яңалыклардан хәбәрдар: Даниил Журавлев өйләнгән, Тимур Билаловның кызы туган... Егетләрнең кайберләренә Гөлфизә әбиләреннән туган көннәренә өстенә хоккей алкасы куелган бүләк – торт та эләккән. 
Гөлфизә апаның ике дәфтәре бар. Берсенә бөтен матчларны язып бара ул. Әйтик, «Авангард» «Салават Юлаев» белән уйнады: шулкадәр уен узды, алканы шулар-шулар кертте... Икенче дәфтәрдә – яраткан «Ак Барс»ы турында гына. Нинди генә мәгълүмат юк анда! Бу сезонда бозда кайсы командалар белән очрашкан, ничә алка керткәннәр, кем керткән, кайсы хоккейчы нинди сан астында уйнаган... «Язып бару – хәтерне яхшырту өчен менә дигән күнегү!» – ди ул үзе. 
– Хоккейга гашыйк булганчы алты ел өйдә генә утырдым бит. Тәмам картайдым, авырайдым, чиргә сабыштым... Кан басымы белән җәфаландым. 2013 елда микроинсульт кичердем. Тормышның кызыгын, мәгънәсен югалткан идем... Ә хоккейдан кан басымының нәрсә икәнен онытып кайтам мин. Бернинди диетасыз да ун килограммга ябыктым. Юлга чыксак, автобуста беркайчан йоклаганым юк, әмма арымыйм! Олы кеше күз-колак бит ул: тукталыштан керүгә санап чыгам – барысы да урынындамы? Автобуста тәртипме? Яшьләрне башка клубларның җанатарлары белән очрашканда коткыга бирелмәскә өйрәтәм. Ә андый хәлләр чыгып кына тора. Уфада башта начар уйнадык шулай. Тәнәфес вакытында: «Ак Барс» – чемпион, дигән буласыз, ә үзегез...» – дип килеп бәйләнделәр. «Ярар, бүген сезнең көн... Тик көн тәмамланмаган бит әле!» – дим. Соңгы матчта өч алка керттек! Аларның җанатарлары трибунадан торып чыгып киттеләр. Әйе, җиңелүләр дә була... Андый чакта бик авыр... 
«Ак Барс»ның җанатары булу өчен таләпләр берничә. Беренчесе – үз клубың өчен чын-чынлап җан ату. (Алар турында сөйләгәндә Гөлфизә апаның күзләре ничек януын, балкуын күрсәгез!) Икенчесе – үзеңдә клубның атрибутикасын булдыру. (Гөлфизә апада аларның барысы да бар. Бу урында, ул атрибутиканың бик арзан булмавын гына әйтим дә: значокларның гына да һәрберсе 600–800 сум тора әнә.) Өченчесе – клуб тормышы белән яшәү. (Гөлфизә апа өчен «Ак Барс» та, аның фан-клубы да күптән икенче гаилә инде.) Дүртенчесе... 
– Хоккейны телевизордан да карап була, диләр. Зурракны да сатып алдым менә. Тик кызык түгел! Тәэсирләр җитми! Оператор нәрсә күрсәткәнне генә түгел, барысын үз күзләрем белән карап утырасым килә! 17 нче сектор, 9 нчы рәт, 2 нче урында. Бу – минем яраткан урыным! 

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7194
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4471
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2944
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4840
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9638
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда