Блоги
27-28 июль
Иртәнгә Прагага килеп тә җиттек. Монда безне дусларыбыз каршы алды. Аларда ял итеп, хәл-әхвәл белештек. Биредә без 4 көнгә калырга уйладык. Шәһәрдәге беренче көнебез тулысы белән диярлек ялга багышланды. Кичкырын бераз үзәк мәйданнарны әйләнеп, шәһәр белән кыскача танышып чыктык. Алдагы көнгә барасы урыннарны уйлаштык.
Вакыт соң булуына карамастан, үзәктә халык күп. Шаулый шәһәр үзәге! Нинди милләт вәкилләре генә юк биредә?! Соңгы ун ел эчендә туристлар саны кискен артты дип хәбәр иттеләр безгә. Ә шәһәр, чыннан да, кызыкмаслык түгел. Бу хакта инде без тулырак икенче көнне белдек. Дөресен әйтим, Прагадан мин бу кадәрле тәэсирләнермен дип көтмәгән идем... Бу шәһәр турында башлангыч мәктәптә укыган вакыттан ук ишетеп үстем. Прагага 90 елларда эше белән бәйле минем әни барып кайткан иде. Аның берничә альбом тулы фотоларын без даими актара идек. Архитектурасына бәйле бик серле, сихри шәһәр булып тоела иде ул миңа...
Иң элек Иске урын мәйданына (Староместская площадь) бардык. Атаклы астрономик сәгатьне карадык, биналар карап сокландык. Прагада тарихи биналар искитәрлек күп, үзара яраклашкан, зәвыкълы, уйланып, бер стильдә төзелгән. Мәйданнан бераз атлагач, Карл күперен уздык. Аннан Пражский град комплексына киттек...
Без шәһәрне тулысынча күрдек, аңладык, өйрәндек дип әйтә алмыйм: бирегә килгән һәр кунак күрергә тиешле урыннарны карап уздык. Болардан тыш күпме парк, матур урамнар, тарихи биналар, гасырлар буе сакланган урыннар бар бит әле...
Бу юлы без гизгән урыннарның саны артыннан куарга түгел, үз җаебызга атлап, шәһәр сулышын тоярга теләдек...
-
Проза
Кайту-2
Мин һаман да тынычлана алмый сулкылдап, бер кулыма төенчегемне тотып, икенче учымнан һаман да әбинең итәген ычкындырмыйча, аның белән янәшә атладым. Вокзалдагы теге кыз – бер миңа, бер әбигә аптырап карады:
-
Күңелеңә җыйма
«Мине картлар йортына илтегез...»
Булат бабай өчен һәр иртә газаптан башлана. Күптән уянса да, улы белән килене эшкә киткәнче тормый ул, «уралып йөрмим» дип уйлый. Бүлмә ишеген әкрен генә ачып: «Әти, без киттек», – дип, килене көн саен эндәшә, өстәл тутырып ашарга әзерләп калдыра. Әмма менә инде бер елдан артык Булат бабай үзен «артык кашыкка» санап, күңел интегүләре белән яши.
-
Күңелеңә җыйма
Ышанасыңмы?!
Күңелгә уелып кала торган очрашулар була кайвакыт. Еллар узгач та исеңә төшеп кат-кат уйландыра, йөрәкне сискәндерә торган сөйләшүләр була. «Бу ханым белән дә язмыш мине юкка гына таныштырмагандыр. Аның сөйләгән һәр сүзе күңелемдә юкка гына уелып калмагандыр», – дип, Әминә апа хатирәләр төенен сүтеп җибәрде. Мин аның авыр язмышы, кичергән кайгы-хәсрәтләре турында шактый ишеткән, хәбәрдар идем. Гомер уртасында япа-ялгыз калган бу бичара ханымның күңел яраларын актарып югалтулары турында сорашуым түгел. Юк... Әминә апа үзе теләгәнен, күп еллар берәүгә дә сөйләргә базмаган бер хатирәсе белән уртаклаша. Әйтерсең мине дә җитәкләп шул көнгә, шул тукталышка алып китә...
-
Проза
Вакыт караклары
«Котылган икән...» – дип уйлады Рәсмия. Фәһимнең «каты рәнҗегәнсең» дигәннәре исенә төшеп, адымнары салмакланды. «Бәхилләшмәдек тә», – дип күз аллары дымланды. Йөрәк авыр таш астында калган төсле иде.
-
Яшәеш
Яратасыңмы?!
Торалар да: «Син иреңне яратасыңмы?» – дип сорыйлар. «Әтәчегез йомырка саламы» дигән күк менә. Ирең булгач яратасыңдыр инде аны... Бервакыт шулай, эштә тагын бу темага сүз киткәч, мин сорауга җавап биреп тормадым. Башта иремнең үзеннән сорыйм әле, ул соң үзе мине ярата микән, аннары сезгә әйтермен, дидем.
Комментарий юк