Блоги
25 июль
Кабат юлга кузгалдык...
Кабат юлга кузгалдык.
Бу юлы инде Альп тауларына таба хәрәкәт иттек. Штутгарттан Швейцариянең Цюрих шәһәренә нибары 230 чамасы чакрым барасы. 3 сәгать эчендә барып җитәрбез дип планлаштырдык. Цюрихта Искәндәр кайчандыр Казанда үзе кунак иткән Йорик исемле егет яши. Аның белән күрешеп чыгарга дип сүз куештык. Шәһәргә кергәч, шактый гына чиләнергә, адашып йөрергә туры килде. Машина белән йөрү – җәяү йөрү белән бер түгел шул. Әйе, шәһәрара юлларны машинада узу кулаерак, ә менә зур шәһәргә кергәч, башлана инде «мәхшәр»: ялгыш бер борылышны узсаң, әллә кайсы урыннарны урап йөрергә кирәк. Бу юлы да шулайрак булды, шуңа күрә юлда шактый тоткарландык. Йорикның өен таптык алай да. Әмма ишеген шакып-шакып карагач та, ачучы булмады... «Хәерлесе» дигән уй белән кабат юлга кузгалдык. (Соңрак Йорикның күрше фатирда яшәве ачыкланды).
Цюрих күле буеннан тауларга, Лихтенштейнга таба киттек. Лихтенштейн кенәзлеге – карлик ил, аның зурлыгы нибары 160 кв. км (мәсәлән, бездәге Биектау районыннан 10 тапкыр кечерәк) Моңа карамастан, илнең икътисади хәле яхшы. Аннан кабат Швейцариягә чыгып, Альп тауларының борма юллары аша уздык. Цернец курорт авылында кунарга калдык.
-
Проза
Кайту-2
Мин һаман да тынычлана алмый сулкылдап, бер кулыма төенчегемне тотып, икенче учымнан һаман да әбинең итәген ычкындырмыйча, аның белән янәшә атладым. Вокзалдагы теге кыз – бер миңа, бер әбигә аптырап карады:
-
Күңелеңә җыйма
«Мине картлар йортына илтегез...»
Булат бабай өчен һәр иртә газаптан башлана. Күптән уянса да, улы белән килене эшкә киткәнче тормый ул, «уралып йөрмим» дип уйлый. Бүлмә ишеген әкрен генә ачып: «Әти, без киттек», – дип, килене көн саен эндәшә, өстәл тутырып ашарга әзерләп калдыра. Әмма менә инде бер елдан артык Булат бабай үзен «артык кашыкка» санап, күңел интегүләре белән яши.
-
Күңелеңә җыйма
Ышанасыңмы?!
Күңелгә уелып кала торган очрашулар була кайвакыт. Еллар узгач та исеңә төшеп кат-кат уйландыра, йөрәкне сискәндерә торган сөйләшүләр була. «Бу ханым белән дә язмыш мине юкка гына таныштырмагандыр. Аның сөйләгән һәр сүзе күңелемдә юкка гына уелып калмагандыр», – дип, Әминә апа хатирәләр төенен сүтеп җибәрде. Мин аның авыр язмышы, кичергән кайгы-хәсрәтләре турында шактый ишеткән, хәбәрдар идем. Гомер уртасында япа-ялгыз калган бу бичара ханымның күңел яраларын актарып югалтулары турында сорашуым түгел. Юк... Әминә апа үзе теләгәнен, күп еллар берәүгә дә сөйләргә базмаган бер хатирәсе белән уртаклаша. Әйтерсең мине дә җитәкләп шул көнгә, шул тукталышка алып китә...
-
Проза
Вакыт караклары
«Котылган икән...» – дип уйлады Рәсмия. Фәһимнең «каты рәнҗегәнсең» дигәннәре исенә төшеп, адымнары салмакланды. «Бәхилләшмәдек тә», – дип күз аллары дымланды. Йөрәк авыр таш астында калган төсле иде.
-
Яшәеш
Яратасыңмы?!
Торалар да: «Син иреңне яратасыңмы?» – дип сорыйлар. «Әтәчегез йомырка саламы» дигән күк менә. Ирең булгач яратасыңдыр инде аны... Бервакыт шулай, эштә тагын бу темага сүз киткәч, мин сорауга җавап биреп тормадым. Башта иремнең үзеннән сорыйм әле, ул соң үзе мине ярата микән, аннары сезгә әйтермен, дидем.
Комментарий юк