​26 июль

Бик иртә кузгалырга булдык. Мине бүген Альп тауларында сюрприз көткән икән.
– Швейцариядән тиздән чыгабыз, бу соңгы пункт, – диде Искәндәр.
«Димәк, хәзер Австриягә керәбез», – дип уйладым мин. Чиккә килеп җиткәч, юлкүрсәткечкә карыйм, ә анда Италия дип язылган! Ничек инде Италия? Ул бит безнең маршрутка кертелмәгән иде бугай? Шулай да мин бу хәбәргә нык куандым!
Менә без Италиянең төньягында – Альп тауларында. Монда горнолыжный курортлар күп, туристлар әле дә кимеми. Бу өлкәнең үзенчәлекле, үзенә җәлеп итә торган нәрсәсе – доломит таулар, алар кыяларны хәтерләтә. Рәт-рәт булып тезелгән таулар аша Олы Доломит юлы уза. Шушы тау юлы белән без Австрия тарафына хәрәкәт итеп, көнебезне уздырдык: тауларга карап хозурландык...
Австриянең Линц шәһәренә килгәндә инде караңгы төшә иде. Без монда озак тоткарланмадык, тизрәк Прагага китәргә ашыктык.