Хәния Фәрхи: «Эстрада – мәрхәмәтсез урын да, оҗмах урыны да.»

Һәрвакыт тулы заллар җыям, мин инде ничә еллар – сәхнәдә. Бу артист өчен искиткеч зур бәхет. 

  

Туган якларыңда үләргә иде. Тик мине Казанда күмәргә кирәк. Казандагы кебек мине беркайда да яратмыйлар. 

  

Кунакчыллык – ул минем балачак гадәтем, безнең авыл йортында хәтта чегәннәр дә туктап торды. Әти аларны кунакка дәште, ә әни аның сүзеннән чыкмады. 

  

Бу хәл тугызынчы сыйныфта булгандыр, мөгаен: иптәшем Венера белән бәрәңге чистартып утырабыз, танылган артистлар булуыбыз һәм еллар узгач туган авылыбызга әйләнеп кайтуыбыз турында хыялланабыз. Менә шулай урам буйлап барам: күз явын алырлык матур күлмәктән, ә башымда – эре бөдрәле прическа... Һәм бөтен авыл миңа сокланып карый! Барысы да тормышка ашты... Прическадан кала... озын бөдрә чәчем генә юк минем. 

  

Мин башкалардан аерылыбрак тордым. Холкым да кыргыйрак иде. Унынчы сыйныфны тәмамлауга туры Мәскәүгә элдердем – түтием янына. Ул чагында яшь иде әле ул. Аннан соңгы тормышымда да ул түтиемнең ярдәмен бик күп күрдем. Мәскәүгә барып урнашуга тукучы һөнәрен үзләштерергә булдым. 

  

Сочиларга барганым бар. Ләкин яратмыйм. Аннан, миңа кояш ярамый. Шул Габделхәйләр авылындагы ялдан да рәхәте юк. Мин анда рәхәтләнеп килен булып йөрим. 

  

Иремне, кызларым Алия белән Алсуны, әти-әниемне, туган халкымны яратам. 

Картадан югалган туган авылымда Батырлар заты дигән нәсел тамырларым калды. Мин шул авылның нигезен дә яратам. Мин шулар өчен җырлыйм. Тамашачым өчен җырлыйм. 

  

Үз яшемне яратам. Мин еллар узган саен яшәүгә сөенеп яши торган кешеләрнең берсе. 

  

Профессиональ сәхнәгә чыкканчы, шактый тормыш мәктәбен үтәргә туры килде. Ходай бик күп сынаулар бирде, әмма ул аларны яраткан балама бирәм, дигән. Шушы сынауларны дөрес кабул итәргә кирәк, шушы сынаулардан дәрес алырга кирәк. 

  

Тезләнгән вакытлар күп булды минем, тездән басып, башымны горур күтәреп, тагын бер баскычка күтәрелдем. 

  

Мин артка борылып карый торган кеше, ләкин артка карагач, әйбәт вакыйгаларны гына искә алам. 

  

Ярату мәгънәле булырга тиеш. Аның янында зур хөрмәт янәшә барырга тиеш. 

  

Габделхәй миннән җиде яшькә олырак. Кайсыбызны алдан озатырга туры килсә дә, калганына бу бик авыр булыр. Шушы сүзләрне әйткәндә күзләрем яшь белән тула. 

  

Үзеңне кимсетеп яшәргә кирәк түгел. Хатын-кыз үз бәясен, үз матурлыгын, үз урынын, үзенең акыллылыгын белеп яшәргә тиеш. Хатын-кыз үз-үзен карамаса, ир читкә китә ул. Ир хатын-кыз янында ир булып калырга тиеш. 

  

Гафу итәргә кирәк! Юктан гына аерылган гаиләләр бар, бу – гомергә төзәтелмәслек ялгышлык. 

Эстрада – мәрхәмәтсез урын да, оҗмах урыны да. Яратсаң – түзәргә кирәк. 

  

Артистка йокы да, дөрес ашау да мөһим, әмма иң мөһиме – күңелеңдә гармония булырга тиеш. 

  

Бәхетле язмышлы җырчы мин. 

  

Төрле елларда чыккан әңгәмәләргә нигезләнеп эшләнде. 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Син минем балам! – Нихәл, улым! – Айдар Фидаилевич ак биләүдәге бәбине күтәреп, битенә үк терәде. Үз гомерендәге иң шатлыклы көне бүген аның! – Рәхмәт сезгә, Ләйлә! Бу бәхетне бүләк иткәнегез өчен. – Ир баланы күтәргән килеш Ләйләгә борылды. Хатын елый иде. Башта яшерен генә тамган күз яшьләре тора-бара тоташ үксүгә әверелде.  – Ай-дар... Фи-даи-левич... ба-ла-ны бир-мим... Бирә... ал-мыйм... – Ләйләнең бу сүзләре иңрәү булып чыкты. 
    9999
    5
    126
  • Бозым Сихерчеләр, имчеләрне никтер картаеп-бирчәеп беткән карчыклар кыяфәтендә генә күзаллый иде моңарчы Галия. Аларның яшәгән йорты да каядыр бер читтә, аулакта булырга тиеш иде кебек. Ул йорт үзе үк күңелдә шик уятырга, шом кертергә тиеш...  Ачык йөзле, ак яулыклы апа каршы алды аларны.
    5825
    1
    78
  • 6971
    2
    49
  • Ялгыш очрашу Инде ничә ел үткән, әмма аны күргән саен, атлап барган җирдән адымнарын әкренәйтә, йөзенә иңгән гаепле елмаюын махсус җыерылган кашлары астына яшерергә тели. Оныта алмый бугай шул...
    8052
    1
    44
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 18 сентябрь 2020 - 10:15
    Без имени
    Бик матур хикэя !!! Укыйсы да бик кунелле булды !!! Эйдэ бергэлэшеп устерсеннэр инде сабыйларын .... Лэйлэ узе дэ югалтуны кичергэн бит !!!Бэхет елмайган димэк .... Бэхетлэре булсын барча балаларнын да .... Кеше бэхет очен туа,бэхетле булсын hэркем ....
    Син минем балам!
  • 18 сентябрь 2020 - 14:00
    Без имени
    Бик яхшы эсэр,бик азлар гына анлый шул язмышнын кисэтуен.Яшь чагымда ирем бн ачуланышкач,сойлэшмим дип уземэ-узем суз биреп,ярты кон сойлэшмэсэм,ике улымнын берсе нык итеп авырый башлый иделэр,температуралар бн.Шуннан сойлэшэ башлыйсын инде,уртак борчу килгэч.Купме сынадым,гел шулай була иде,аннары тэкэбберлегемне читкэ куеп,элэгешсэк тэ,сойлэшмичэ йормэдем,мин хаклы булсам,ярар,Аннан минем Бер жирем жэ кимеми дип,уземне тынычландыра идем.Бер тирэ,аерылыйм микэн эллэ дигэн уйлар да кергэлэде,аннары уйладым,этилэре балаларга минем шикелле ук якын,бигрэк тэ ир балага,этилэреннэн аерып алсам,барыбер мине гаеплэрлэр,алар да бит ир кешелэр,алга таба узем генэ доес тэрбия бирэ алырмынмы дип,барысын уйлап торып калдым.Аллага шокер,хэзер шуна соенеп бетэ алмыйм,инде 45-ел яшибез.Балалар да гаилэле,аларга гел тигезлектэ уз балаларын узлэренэ устерулэрен телим.Балалар бэхете эти-энидэн тора.
    Бала хакы
  • 18 сентябрь 2020 - 14:47
    Без имени
    Шуннан ни булды?
    Яңгыр 
  • 18 сентябрь 2020 - 15:05
    Без имени
    Фото, фото, купме хатирэ саклый. Ойгэ кайткач, экрен генэ фотоальбом алып, карап утырырга яратам. Менэ балачак, менэ усмер чак, менэ мин инде усеп житкэнмен. Бу ваеыт аралыгында ни генэ булмады, ни генэ тормышта алышынмады. Сагынып искэ аласын. Тагын бер кайтыр идем дип эченнэн генэ хыялланасын.
    Фотолар дәвалый? 
  • 17 сентябрь 2020 - 09:00
    Без имени
    БИК шэп кинэшлэр.Истэ калдырырга кирэк эле.
    Әни кешенең өйләнгән улына киңәшләре
Реклама
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...