Сүнгән елмаю

Кыйсса

Күңелен тырнап алса да, регистратурада утыручы хатынның сүзләре кәефен кырмады. Аның ише мәгънәсез сүзгә генә бирешерлекмени Гөлгенәнең шатлыгы! Эченә сыймыйча, йөзләренә елмаю булып тарала. Авызны гел җыеп булмый — ерыласы гына килеп тора. Аягы җиргә әллә тия, әллә юк... Йөрәге артыннан көчкә җитешә. Йөрәк алдан йөгерә...
 
Гинекологка чират һәрвакыт күп. Гөлгенә йөри торган беренче кабинетка бигрәк тә. Йөгерүдән битәр, ашкынудан тынына капкан хатын: “Кем соңгы?” — дип сорады да, чиратының ал күлмәкле ханым артыннан икәнен белеп, почмактагы буш урынга барып утырды. Утырды да, кемгә сүз катарга белмичә, чираттагыларның йөзләренә күз йөртеп чыкты. Барысы да үлемгә хөкем ителеп, җәзасын көтеп утыручыга охшаган иде. Сүз юктан сүз булсын дигәндәй, кем кабул итүен яхшы белсә дә, берәүгә дә тәгаенләми генә: “Ахметзяновамы?” — дип ишеккә ымлады. Оеп утырган халык, кисәк йокысыннан уянгандай, кыймылдап куйды. Бик мәгънәсез сорау биргән кешегә карагандай, аптыраулы караш ташласалар да, җавап бирергә беркем ашыкмады. Хәйран тынлыктан соң, олырак бер ханым гына ишетелер-ишетелмәс: “Шул!” — дип куйды. Бернинди тойгысыз җаваптан югалып калды Гөлгенә. Ул, “Әйе, Ахметзянова. Бигрәк әйбәт табиб инде...” кебегрәк җавап ишетергә өметләнгән, шуңа кушылып үзе дә гинекологын мактап китәргә җыенган иде. Яшәү урыны үзгәрсә дә, ияләшенгән дип, һаман элекке адресы буенча йөри ул бирегә. Тагын нинди табибка эләгәсең... Гинекологларның да төрлесе бар. Ә Нура Бәдретдиновнаны Гөлгенә яхшы белә. Кызы белән авырлы чакта аңа йөргән иде. Аннан... Нәкъ менә шушы хатыннар төсле, үз кайгысына йомылып, күпме утырды ул бу ишек төбендә...
 
Авыр икеләнүләрдән соң, коточкыч тоелган адымга әзер булып килсә дә, табибы: “Нишлисез, авырыгызны саклыйсызмы, абортка әзерликме?” — дип сорагач, югалып калды. Кинәт күзләренә бәреп чыккан яшьне тыярга тырышып, “белмим” дигән мәгънәдә башын чайкады. Халәтен аңлап алган Нура ханым: “Тынычланыгыз. Уйлагыз. Тик озак түгел. Иртәгә җавап бирерсез. Йөклелекне өзәсе булсагыз, сузарга ярамый”, — дип озатты аны.
 
Еларга җитешеп килеп чыккан хатынга чираттагылар гаҗәпсенеп карадылар. Гөлгенә исә сораулы карашларның барысына берьюлы җавап биреп: “Минем балам кечкенә. Торыр урыныбыз юк. Кеше фатирында түләп тора идек, хәзер хуҗалар үзләре кайта. Фатирны тизрәк бушатырга кушалар...” — диде дә, озын урындыкның читенә чүмәшеп, елап җибәрде. Хатыннар, хәлне анлап, җиңел сулап куйдылар.
- Аборт ясатырга соң түгелдер бит? — дип сорады кабинетка керергә дип ишек тоткасына ябышкан хатын.
 
- Юк, — диде Гөлгенә борын тартып.
 
- И-и, алай булгач, — дип эләктереп алды икенчесе.
 
- Тапкансың елар нәрсә. Барасың да кайтасың.
 
- Мин... мин куркам... Теләмим дә...
 
Чиратка җан керде. Төрле яктан сорау, киңәш ява башлады.
 
- Ничә яшь соң сиңа?
 
- Егерме биш.
 
- Кит аннан, хәзер унөчтәгеләр дә шул юлда йөри.
 
- И-и, аборт ясатмаган хатын-кыз юк инде ул дөньяда.
 
- Нәрсәсе бар аның!
 
- Безнең күрше апа, унбишне ясаттым, ди.
 
- Әй, минем дә күп булды инде. Исәбен дә югалттым...
 
- Ирең ни ди соң? — дип, Гөлгенәнең хәленә керергә теләгәндәй, йомшаграк эндәште арадан өлкәнрәк бер ханым.
 
- Тап, урамда яшәмәбез, җае чыгар, ди.
 
Чират тагын гөж итте.
 
- И-и, алар сүзе белән йөрсәң!
 
- Ирләргә нәрсә... Ул табамени аны...
 
- Ике кечкенә бала белә-ә-ән!
 
- Шуның өстенә, ирләр үзләре дә бала кебек бит әле. 
 
- Әйтмә инде! Әз генә игътибар җитми башласа — хәзер читкә каералар...
 
- Минем ирем андый түгел, — дип авызын ачкан иде Гөлгенә, тиз яптылар.
 
- И-и, башта берсе дә андый булмый аларның.
 
- Ике бала апкайтып кара әле!
 
- Анда инде ир кайгысы калмый.
 
- Калырсың балаларыңны асып...
 
Гөлгенә табибына җавабын шул көнне үк биреп кайтты...
 
Соңыннан, аборттан соң дәваланып йөргәндә, шушы ишек төбендә утырып, нишләп ул вакытта бер генә, бер генә кеше дә: “Тукта, үкенерсең. Җан кыю гөнаһ бит!” — дип әйтмәде икән, дип өзгәләнде.
 
Хәер, кем генә, нәрсә генә әйтсә дә, Гөлгенә үзе генә гаепле. Ул аның тормышы, аның баласы, аның сәламәтлеге... һәм бу сорауны ул үзе, фәкать үзе генә хәл итәргә тиеш иде.
 
Әллә җаны-тәне белән каршы булып та, шул эшкә барганга, әллә болай очраклы гынамы, операция катлаулы үтте. Аналык кыскармады. Төнлә яңадан чистарттылар... Соңыннан ярты ел дәваланып йөрде. Ярты ел беркемне, үз-үзен дә күрә алмас хәлдә яшәде...
 
Фатирлары да булды. Кызлары да үсте. Бик теләсә дә, Гөлгенә яңадан балага узмады. Ә еллар үтә торды... Фасыллар алышынган кебек, гомернең дә җәйләре авышып бара... Әгәр яңадан бәби алып кайта алмаса, Гөлгенә үзен мәңге гафу итмәс иде. Аңа бәби кирәк! Аларга бала, кызларына, үзе әйтмешли, “бергә бер туган” кирәк!
 
Гөнаһысын күкләр кичердеме? Бүген ул — җир йөзендә иң бәхетле хатын. Регистратурада карточкасын эзләп маташкан ханымга: “Мин учетка басарга килдем. Бәби көтәм”, — диде. Бу сүзләрне әйткәндә балкып киткән күзләренә, тыела алмый елмайган иреннәренә сәерсенеп карады да, ханым: “Беренче балагызмени?” — дип сорады. “Юк, икенчесе!” “Бу авыр заманда икенчесенә узмасаң да ярар иде!”
 
Кабинеттан яшь кенә туташ чыкты. 16-17 яшьләрдә булыр. Йөзе балкыган! “О'кей! — диде өске киемнәрен күтәреп, үзен көтеп торган иптәш кызына. — Өлгерәм. 12 атна, ди. Нишләп йөрдең шушы көнгә кадәр дип ачуланган булды. Түләүлегә барсак, анализлар тиз була...”
 
Гөлгенә кош тоткандай канатланган кыз балага гаҗәпсенеп карап торды: “Нигә шатлана? Ни сөйләгәнен аңлыймы соң бу бала?!..”
 
— Тукта, нишлисең син! Җан кыю гөнаһ. Гомергә үкенерсең! — дип сикереп торып кычкырасы килде аның.
 
Чират элеккечә “үлем җәзасы” көтә иде. Кызыйның сүзләре колакларына керсә дә, берәүнең дә йөрәгенә тимәде. Гөлгенә дә, нишләптер, урыныннан кузгала алмады. Йөзендәге елмаюы гына сүнде...

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 21 гыйнвар 2021 - 11:24
    Без имени
    18 гыйнвар 2021 - 19:50 язган кешегә фикер әйтәсем килә. Белеп торыгыз, бөтен кеше бертөсле язмый, бу - беренчедән булса, икенчедән, сез әдәбият белгече, тел белгече, галим-тәнкыйтьчеме әллә? "Алсу күзлек" авторы - үзешчән. Шулай булса да кемнәрдер аны яратып укый икән, бу яхшы - язсын.
    Алсу күзлек
  • 21 гыйнвар 2021 - 11:19
    Без имени
    Чиста, пакь хатынга яла ягу - зинада гаепләү - олы гөнаһ. Аллаһ Тәгалә кичерми ирнең бу олы гөнаһасын - яла ягуын, сезне пычратуын нахактан яла ягуын. Әгәр дә ки ул сездән гафу үтенмәсә һәм сез аны бәхилләмәсәгез ул бит тәмугта кала мәңге. Мәңгелек Җәһәннәмгә төшүдән курыкмый микәнни? Бу хакта Коръәндә аять бар - бу точно. Ләкин кайсы сүрәдә икәнен оныттым. Менә шулай инде ул динсез яшәү үз хатынына, кыз булган көенчә бәла тага бит. "ПАКь хатынга яла ягу турында ничек әйтелгән Аллаһның Коръәнендә?" - дип укымышлы имамнан сорагыз әле. Аңлатып бирер, ин шәә Аллаһ. Ә күңелегезгә кергән теге начар уй - шәйтан вәсвәсәсе ул. Берүк сакланыгыз андый гөнаһтан.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 21 гыйнвар 2021 - 11:14
    Без имени
    Сенлем анлыйм хэленне бик авыр андый гонахсыз сузне ишетуе. Мин ирем белэн 33 ел яшэдем. Кыз булып кияугэ чыктым, 2 малай алып квйттык. Бик матур яшэдек, ул мине ормэгэн жиргэдэ утыртмады, бер кырын суз ишетмэдем, ожмахта яшэгэн мен икэн дип искэ алам, сагынам. Ул хэзер исэн тугел, бакыйлыкка кучте. Э азакы 3 елнында ул да мина кеше белэн йорисен диде кече малай минеке тугел дип тенкэмэ тиде. Эчмэгэн ирем эчэ башлады. Ходай дан сабырлык сорап яшэдем, и яшим. Ходай сабырлык, исэнлек бирсен сина. Балаларыннын кадер хормэтен куреп яшэргэ язсын. Язмыштан узмыш юк.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 21 гыйнвар 2021 - 22:45
    Без имени
    Дөньяда кеше бер генә мәртәбә яши. Балаларың үскән. Үзеңне мыскыл иттереп яшәмә, мөмкинлегең булса, аерыл. Балаларыңа аңлат. Тик хыянәт итмә. Үзеңә кыен булачак.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 21 гыйнвар 2021 - 22:59
    Без имени
    Узем дэ нэкъ сезнен кебек кияугэ чыктым, горур булдым, бик яраткан кешемэ ачу итеп чыктым, кеше сузен тынлады дип. Туйдан сон уянган кебек булдым, нишлэдем?! Бер убешмэгэн кешегэ чык эле. Ул вакытта аерылу оят, балага да уздым, саклана белмибез бит. Мине ярамыйсын, башка кешен бар дип, эшэке сузлэр бик озак ишеттем, хэзер генэ уйлыйм, мин яратмыйча яшэп, иремне дэ бэхетсез иткэнмендер дип. Хэзер олыгайдык, яраткан кешем 20 ел юк инде, иремэ дэ хыянэт итмэдем. Ике кызым, оныгымны яратам, балалар белэн соенеп яшим. Кинэшем шул, телэсэ кем белэн жанынны пычыратма, чиста булып кал, яшьлек узды инде, балалар белэн куанып яшик. Сабырлык бирсен ходай.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
Реклама
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...