Әнкәйнең утыз өч гәрәбәсе. № 3.

("Минем беренче гомерем" әсәреннән)

Вакытында кайтырсыңмы?
Тастымал япкан табакны әнкәй өстәлгә куя. Кулны пешерә — мичкә тәгәрәткән бәрәңге анда. Бераз парланганын көтәбез — кабыгын әрчергә уңай була. Әткәй бәрәңгене учтан-учка сикертеп, өф-өф итеп өргәләп ала. Көле булмаса да өрә — кулны пешермәсен дип. Идәнгә чәчрәгән күмерне әнкәй дә шулай учта чөйгәләп мичкә ташлый: бишташ уйнагандай... Эрмекле-ярмалы бәрәңге ясмык күпертмәсе, сөт белән тәмле. Ашап-эчеп алгач, әткәй кулларын баш астына куеп сәкегә сузылып ята, үрелеп газета ала:
— Ашагач ук эшкә тотынсаң, ризык, ярлы корсагына эләктем, дияр. Кырын ятып алыйк — бай корсагында дип белсен!

Аннары торып мич башыннан киез итеген ала, әнкәй бәйләгән ак йон күлмәген кия, озын ак шарфын урый да, елмаеп кулларын артка суза. Беләм инде, әнкәй әзер, көндәгечә дуплы тунын киертәчәк. Әзрәк көттергән-ялындырган итә дә, якасын рәтләп, аркасыннан сыйпап-сыпырып куя:
— Вакытында кайтырсыңмы, сиңайтәм?
— Кайтырмын, сиңайтәм, кызлар тоткарламаса! — дип әткәй мут караган була, сары кәрәздәй чыпта белән тышланган ишекне ача. Әнкәй дә елмайган итә, әмма елмаюы ишеккә кысылгандай, моңсулана. Сер бирмәсә дә, өнәп бетерми шул кызлар дип шаяртканны. Тәрәзәдән карап озата да, эшләрен караштырып, әткәйгә дип башлаган бияләйне кулына ала.
— Ә нигә уң кулга өч бармаклы бусы?
— Уенга баргач, мылтык атарга.
— Миңа да шундыйны бәйләрсеңме?
— Син үскәндә мондые кирәкмәсен инде. Уеннан да җаным курка — уймак чыга күрмәсен, ходаем.

Борчыла да тынычлана, тәрәзәгә карап әйтеп куя:
— Атаңның иреннәре салкында да кып-кызыл. Егет чакта да шундый иде.
— Борычлап ашагангамы?
— Юк, үзе шундый. Кыз чагымда күзем тамырлы кулларына да төште — беленеп торган тамырларын ярата идем.
— Минем андый түгел. Ә үзең атаңа охшагансың, дисең?
— Үскәч, булыр, бәбкәм, ашыкма. Атаңда гына түгел икән тамырлы кул, бүтәнне күрмәгәнмен. Сөйкемле сөяк — сөйкемле тамыр булган.

Яшь вакытларын хәтерләп, инде ничәнче кат сөйли, бу аңа рәхәт, шул көннәргә кайткандай алсуланып, күзләрендә сөенеч яктыра. Кинәт сагая кала:
— Ходаем, бәхетебезне күп күрмәсен, — дип тели башлый. — Илләр-көннәр тыныч булып, тигез гомер итеп, балаларыбызның рәхәтен күрергә насыйп булсын иде, йа раббым!

Әнкәйнең ихлас теләк-ялварулары кабул булырына бик ышана идем. Алай булып чыкмады. Пар канат булып унөч ел гына яшәп калдылар. Әнкәй бәйләгән бияләйне биштәренә салып өйдән чыгып киткәндә дә әткәй, гадәтенчә, кулларын ике җиңгә әзер тотып басты, тик елмаюы сагышлы иде.

“Вакытында кайтырсыңмы, сиңайтәм?” “Кайтырмын, сиңайтәм... дошман тоткарламаса...”
Бу сүзләрне ишетмәдем, сүзләр мәңгелеккә өзелгән иде, күз яше белән йөрәккә йотылган иде. Исән канатыннан гомер буе сагыш булып сарку өчен йотылган иде.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Балагызны үзем карап торам! - 1 Кызлары туганнан бирле Аида белән Тимурның иртәсе гел бертөрле башлана хәзер. Тимур иң беренче булып уяна да, нәни кызы белән төне буе бала караваты яныннан китмәгән хатынын уятмаска тырышып, аш бүлмәсенә чыга. Иртәнге ашны ашагач, кереп битләреннән генә пәп итеп ала да эшкә китә.  Подъез ишегеннән чыгуга телефоны пипылдаганына да ияләште ир. Ул беренче  катка төшеп җиткәнче, хатыныннан уңышлы көннәр теләп смс килеп җитә. Ә ул телефонын алып «Рәхмәт!» яза. Бүгенге иртә дә нәкъ шулай башланды.
    6220
    7
    110
  • Гафу итә алмыйм сине, әни! 2 Шулай да ул ЗАГСка килгән иде. Без машинадан төшүгә яныма килде. – Син ... монда? – гаҗәпләнүемне яшерергә дә теләмәдем.
    6529
    7
    91
  • Картаясың барын онытма! Килен кыз булмый. Бу әйтемне барыгызның да ишеткәне бардыр, мөгаен. Дөрес әйтә халык, берәү дә киленен дә, киявен дә үз баласы кебек ярата алмый. Кайнана белән кайната да үз әти-әниең кебек үк түгел, билгеле. Ләкин яратуга алмашка хөрмәт дигән хис тә бар бит әле.
    7073
    0
    62
  • 5361
    0
    49
Реклама
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 4 декабрь 2020 - 11:46
    Без имени
    Әсәр ошамады!!!! Банальная история, банальные мечты
    Кыланчык - 5
  • 4 декабрь 2020 - 14:48
    Без имени
    Иң җиңеле кешегә киңәш бирү. Үзеңә кагылмаганда бар да ап-ачык кебек. Үз башына төшкән кеше генә белә үз хәлен, бу хәлдән ничек чыгарга белми буталып бетә. Аллаһ ярдәменнән ташламасын.
    ​Алдап... һәм алданып
  • 3 декабрь 2020 - 09:12
    Без имени
    СубхәнАллаһ, субхәәнАллаһ, субхәәнАллаһ! Тагын да шундый әсәрләр көтеп калам.
    Кешегә килгән кайгы аның тирә-юнендәгеләрне дә сыный
  • 3 декабрь 2020 - 10:54
    Без имени
    Ахры яхшы тэмэмлэнгэн экият.
    Ай сылуы-5
  • 3 декабрь 2020 - 16:28
    Без имени
    Кыз ике институт бетерде, нык акыллы, надан анасына килеп йорми. Килсеннэр,, эни,, бер генэ була дип килуне кирэксенмилэр. Ин гажэбе бер района яшибез. Ойлэнгэч улым 3ел ботенлэй килмэде, Хэзер дэ санга сирэк кенэ килэ. Э кыз, узенэ кирэксэ шалтрата, кирэкмэсэ юк.
    «Ирне ташлап йөрү буламы?!» 
Реклама
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...