Әбинең кошчыклары

(ТЕЛЕФОННАН СӨЙЛӘНГӘН ӘКИЯТ)

Болай да карт Ада түти бөтенләй олыгаеп киткәч картлар йортына күченеп килде. Аны бәләкәй генә бер бүлмәгә урнаштырдылар. Бүлмәдә өч карават бар иде. Икесендә Ада түти­нең үзе шикелле үк тәмам бөрешкән ике карчык йоклый икән. Өченче кара­ватны Ада түтигә бирделәр. Тәрәзә янындагы кәнәфи бер күрүдә әбинең күңеленә хуш килде. Ул печенье алып ваклады да тәрәзә төбенә сипте.
— Ни кылануың бу? — дип сукран­дылар карчыклар.— Кырмыскалар кереп тулачак бит хәзер.
Әмма тәрәзә төбендә кырмыскалар түгел, бер кошчык пәйда булды. Ул бик тәмләп печенье вакларын чукыды да, фырылдап очып та китте.
— Менә, күрдегезме инде,— дип мы­гырданды карчыклар.— Сез тырышкан булдыгыз, ә ул ашады-ашады да, койры­гын күрсәтеп, очты да китте! Рәхмәт тә әйтмәде хәтта! Нәкъ безнең балалары­быз шикелле. Үсеп тә җиттеләр, кайсы кая таралышып та беттеләр, әти-әниләрен искә дә төшермиләр.
Карт әби җавап кайтармады. Ә икенче көнне ул тагын тәрәзә төбенә печенье ваклап сипте. Һәркөн иртән шулай итә торган булды. Кошчык та һәркөнне бер үк вакытта очып килә башлады. Кайчакларда әби иртәнге сыйны беразга соңарта калса, кошчык тынгысызлана, борчыла башлый иде.
Күпмедер вакыттан соң кошчык үзе генә түгел, балаларын ияртеп килде. Чөнки, шул арада ул оя корып өлгер­гән һәм дүрт бала чыгарган икән. Әби ваклаган печеньены кош балалары да рәхәтләнеп, тәмләп чукыдылар. Шулай итеп, хәзер иртәләрен тәрәзә төбенә бер көтү кош килә торган булып китте. Иртәнге сый соңара калса, кошлар коточ­кыч шау-шу кубаралар — төрле-төрле тавышлар белән чыркылдашырга-чутылдашырга тотыналар.
— Сезнең кошларыгыз килеп җит­кән анда,— дип искәртә карчыклар Ада әбине. Ә үзләренең бераз көнләшкәннәре сизелеп тора. Ада әби шунда ук барлык эшен ташлап, хәленнән килгәнчә каударланып, кыштыр-кыштыр атлап, үзенең тумбочкасы янына ашыга. Кәһва кабы һәм әнис кәнфитләре янында яткан печеньене ала, үзе сөйләнә:
— Хәзер киләм, хәзер!
— һай-һай-һай...— дип көрсенәләр карчыклар.— Менә шулай печенье белән кызыктырып кына кайтарып булса иде балаларыбызны. Ада түти, ә сезнең балаларыгыз кайда соң?
Ада әби үз балаларының кайда икә­нен белми. Австралиядәдер, бәлки? Әм­ма ул моңа оялмый, уңайсызланмый. Кошларга печенье ваклавын һәм кыстый-кыстый сыйлавын гына белә:
— Ашагыз, ашагыз, очарга хәлегез җитмәс, югыйсә.
Кошлар сыйланып туйгач, тагын әй­теп куя:
— Ә хәзер очыгыз инде, очыгыз! Та­гын ни көтәсез? Сезгә канат очар өчен бирелгән бит.
Карчыклар баш чайкый, Ада түти­нең акылы сыекланган ләбаса. Күрче син аны — үзе шундый карт, шундый фәкыйрь, ә үзе һаман кемне дә булса сыйларга җай гына эзләп йөри. Рәх­мәт тә өмет итми хәтта.
Ә аннары әби үлеп китте. Балалары бу хәлне бик күп вакытлар узгач кына ишеттеләр. Җеназага кайтып йөрергә соң иде инде. Ә кошчыклар кыш буена тәрәзә төбенә очып килә тордылар, үзлә­ренә печенье ваклап куймаганы өчен һаман Ада әбигә үпкәләп, чыр-чу кил­деләр.


Зифа МӨХӘММӘТҖАНОВА рәсеме.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 9 апрель 2020 - 19:51
    Без имени
    Рәхмәт, миңа ошады
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    6025
    7
    61
  • Баллы кирпеч 1861 нче елда Болын-Балыкчы авылында урта хәлле крестьян гаиләсендә Ибәтулла исемле бер малай туа. Язмышына сынаулы еллар кичерәсе сабый чагыннан ук язылган була, күрәсең, Ибәтуллага өч яше дә тулмаган чагында кинәт кенә авырып әтисе үлеп китә. Ялгыз тормыш тарту ул чакта, хатын- кызга имана бае да бирелмәгән чорда, әнисенә авыр булгангамы, әллә инде башка сәбәпләр булганмы, сабыйның әнисе биш яшендәге Ибәтулланы әтисенең абыйсы Зиннурга калдырып, Кормаш авылындагы хатыны үлгән бер татарга кияүгә чыга.
    5413
    3
    47
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    3971
    0
    42
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2641
    4
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    8766
    6
    34
Реклама
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 25 ноябрь 2022 - 14:10
    Без имени
    Әссәләмүгаләйкүм. Үзебезнең татарлар арасында шушындый яшьләр булуына куандым һәм горурландым. Аллаһы Тәгалә теләсә без яшибез, татар теле дә бетми, иншаллаһ.
    Татар самурае
  • 25 ноябрь 2022 - 16:42
    Без имени
    Бу энине мин уйлар идем ике йэрекле булган диеп хазэрге яшьлер уз балаларында калдырып чыгалар эниене Алла хатегале озын гомер бирсен балаларынын жылы сузлерен ишетэп яшерге язсын
    ​Иң кадерле кеше!
  • 25 ноябрь 2022 - 10:55
    Без имени
    Монын кебек ирлэр аздыр ул. Бэхетегез озын гомерле булсын
    Кайгыда да, шатлыкта да бергә без
  • 25 ноябрь 2022 - 10:45
    Без имени
    Кеше бэхетенэ урелмэсеннэр иде, семьясыз ирлэр беткэн микэнни? Язмышлардан узмыш юк шул
    ​Ачы көнбагыш
  • 26 ноябрь 2022 - 22:55
    Без имени
    Дөп-дөрес сүзләр!
    Исламда хатын-кыз хокуклары нык саклана
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда