Көткәннәр дәшми нигә?

Ут белән язу

М-кә

Мин шигырь язмакчы булам,
Ут камый кәгазь битен, –
Җаныңда уттан да гайре
Берни булмавы читен.

Мин сиңа хат язмак булам,
Каләм сыгылып китә.
Язу түгел, синең хакта
Хәтта уйлау да җитә...

Сиңа багышланган җырым
Җилләр болытка салды.
Авырайган болытларны
Җир ничек тартып алды.

Хис туфаны авырдыр шул,
Җир ыңгыраша, елый.
Туфан хисне кабул итәр
Җаннар бар диеп уйлый.

Миллиард еллар әйләнә җир.
Әйләндерә шул өмет.
Минем йөрәкне яшәткән
Зәррә мәхәббәт кебек.

 

Бу сүз

Бу сүз болай гадәти ул,
Тик әйтелми гадәти.
Аны әйтү-ишетүнең
Бар үзенең сәгате.

Бу сүз – үзе шундый кирәк,
Үзе шундый куркыта,
Күккә күтәрепләр чөя,
Кабат җиргә ыргыта.

Бу сүз, сүз генә түгелдер, –
Хыял, тылсым, әкият...
Ул сүзне көтеп гомер ит,
Йә булмаса үзең әйт!

Бу сүз шулкадәрле олы,
Бу сүз шундый кечкенә, –
Гомер буе тел очында, –
Әйтеп булмый һич кенә.

Бу сүз – зур да, кечкенә дә,
Бу сүз су да, ут та ул.
Чынлап яшәмәгәннәргә
Җир йөзендә юк та ул.

Бу сүз – тиңдәшсез наз да ул,
Бу сүз – сүнмәс ут та ул.
Йөрәккә иң тирән яра
Сала торган ук та ул.

Бу сүз... канатлар үстерә,
Әйе, бу сүз – «Я-ра-там!»
Минем җандагысы аның –
Бары сиңа ка-ра-та!

 

 

Бикли алмыйсың

Көн саен эндәшмисең син,
Атна, хәтта ай саен.
Әллә ялгыз калу өчен
Тапмыйсың инде җаен...

Көн саен эндәшә миңа,
Эндәшә әлләкемнәр, –
Телиләр хәерле иртә,
Иҗади матур көннәр.

Рәхмәт әйтеп кабул итәм
Аларның теләкләрен.
Теләкләрен кабул итәм,
Тик тоймыйм йөрәкләрен.

Сәер халәт: җанда сорау –
Көткәннәр дәшми нигә?
Дәшмәгәннәрнең тавышын
Көтеп җан газап чигә.

Бу минем хәл, әллә синдә
Бөтенләй башка халәт?
Һәр иртәдә эндәш диеп,
Мин бит итмимен таләп.

Эндәш атна-айга тик бер,
Кар да яумый көн саен.
Тик җирне туендырырга
Барыбер таба җаен.

Әллә нигә бер яуган кар,
Кыска вакытлы яңгыр
Булырдай гына җаннарга
Тәүлектә мизгел бардыр...

Шул мизгелне тоя җаным,
Бәргәләнә бит җаның.
Җаныңны биктә тотсаң да,
Бикли алмыйсың чаңын...

 

Син эндәшкәч

Син эндәшкәч,
Әллә нәрсә булды, –
Юкса ара шул ук, син ерак.
Гомерлек читлеген ташлап чыгып,
Әллә кая очтымы йөрәк...

Кар кызлары
Һаман ул чактагы, –
Синең белән бергә бииләр...
Ләкин миңа: «Син дә ул чактагы, –
Ул чактагы – япь-яшь», – димиләр.

Син эндәшкәч,
Борылдымы вакыт,
Борылдымы гомер атлары?
Борылмады атлар, вакыты да
Искә төшерделәр антларны...

Антлар дигәч,
Әллә нәрсә булды, –
Антлар бирешмәгән икән без.
Язгы сулар кебек ташканбыз да,
Ярларга да кабат кайтканбыз.

Син эндәшкәч,
Хәтер катламнарын
Язгы ташкын чыкты актарып...
Антлар бирмәгәнне белә ташкын,
Ярларына алды кайтарып.

Син эндәшкәч,
Юкса ара шул ук,
Йөрәге дә... шул ук күкрәктә.
Әллә нәрсә түгел, дөрләп китте, –
Очкын... тере булган йөрәктә.

 

Битәрләү

Бары җандагысы җылы
Сүзләрнең, хисләреңнең.
Көнемә кояш, ае һәм
Йолдызы кичләремнең

Буласың киләме синең? –
Каршы килмим – бул гына!
Әле йөрәк әйтеп тора:
«Миндә – бары ул гына!»

Ышанасы килә генә
Шул йөрәк ярсуына.
Акыл һаман әйтеп тора:
«Элгәре барсын уйла!»

Шул икенең тартышуы
Гомерләрне кимерә.
Төзелгән бәхет сараен,
Тәхетләрне җимерә.

Ә икесе бергә алар
Бер аяктан атламый.
Акылны – йөрәк, йөрәкне
Акыл бер дә якламый...

«Акыллым», – дисең дә миңа,
Мин тыңлыйм йөрәгемне.
Акыл – каршы, йөрәк кенә
Сиздерә кирәгеңне...

Сөйгәннәр айга карый шул,
Йолдыз илендә йөри.
Исәр икәнне белсәң дә,
«Акыллым», – дисең юри.

Йә акылга, йә йөрәккә
Һаман да алдалыйсың.
Син дә белмисең дөресен,
Шуңа да ялганлыйсың.
Ә мине... аңламыйсың.

«Сөембикә», №7, 2015.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Үги әнкәйнең җылы йөрәге «...Үги ананың бик әйбәтләре була. Гадәттә, алар турында гел яман сөйлиләр, ләкин алар турында юньле сүзне күбрәк сөйләргә кирәк. Чит канга ана булырга тырыша бит ул. Мәҗбүри яратып булмый бит. Ә ул рольгә кереп «уйнарга» тиеш. Бала исә рольгә керми, «уйнамый». Ике артистның берсе уйнап, икенчесе уйнамаса, спектакль туа алмый. Үги аналы гаиләдә әнә шуңа күрә җылы, уңай тормыш коруы бик кыен. Үги аналарны кызганырга, ихтирам итәргә кирәк...» Мөхәммәт Мәһдиев «Мәңгелек яз» әсәрендә үги әниләр турында әнә шундый уйлануларын язып калдырган. Үги тормышны үз башына төшкәннәр генә аңлыйдыр, мөгаен. Үги ананың да, үги баланың да үз хәле... Әмма гомер уртасына җиткән ир балачагын искә алганда «Үги әниләргә һәйкәл куярга кирәк», – ди икән, димәк, барлык үги әниләр дә, халык телендәге кебек, явыз түгелләр. Чит балаларны карап үстерә икән, димәк, алар олы йөрәкле... Үги әни белән үскән Татарстанның халык артисты Җәвит ШАКИРОВ үзе сөйләсен әле...
    9037
    10
    105
  • Бәхетле булырга хакым бар!  Мин кияүгә 25 яшемдә чыктым. Яратып чыктым...
    9106
    8
    74
  • Өч кенә көнгә... – Кирәкми. Кешечә түгел бу. Шалтыратмагыз. Өметләнеп көткәнче, алдан ук барысын да аңласын. Башка бер сүз дә әйтмичә, нянечка балалар янына кереп китте. Ишек тавышы йөрәкне сызып үткән кебек булды. Бар да тынып калды. 
    4842
    4
    57
  • Сөеп, сөелеп яшисем килә-2 «Таһирә өстеннән жалу язганнар» дигән хәбәр авылда таралганга да бер айга якын вакыт үтте. Тегеләй дә, болай да дип тикшергәннән соң: «Фактлар ачыкланмады», дигән.
    6067
    2
    26
Реклама
Соңгы комментарийлар
Реклама
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан