Яратудан башка дөнья буш икән ләбаса...

Кырыс чын­барлык шушы икән инде. Мин монда — шау-шулы шәһәрдә, ә ул анда — тыныч авыл урамында. Берүзе. Юк, юк, хыялланма, ул инде берүзе түгел, түгел...
Мамык юрганыма чорналам да тәрәз каршына киләм. Дөньяны аклыкка, сафлыкка төреп, ябалак кар ява. Кыш җитә бит җиһанга, кыш... Әле дә хәтерлим, кышның бер аяз кичендә безның белән, үзебезгә-үзебез кызык ясап, юл буенда кыр тычканнары куып йөрдек. Тырыша торгач, тычканнарны бер-берсеннән аерып, икесен-ике якка җибәрдек. Ник, нигә аердык без аларны?! Бәлки мин бүген шуларның рәнҗешен татыймдыр? Менә бит әле дә кыр тычканы төсле кая барып бәрелергә белмичә тәрәз алдында басып торам.
Йә Ходаем, биш ел буе кичләрем тик аны уйлап, төннәрем аның белән саташып үтте бит. Авылга да, әти- әниемнән битәр (бала күңеле далада шул!), аны сагынып, аны күрер өчен кайта идем.
Тик беренче каникулга кайтуымда ук аңарда ниндидер бер салкынлык тойдым. Өшеп киттем. “Син хәзер минеке түгел инде”, — диде ул. Укыйсым, кеше буласым, тормышта үз урынымны табасым килгәнгә гаеплемени инде мин?! Ни әйтергә белми аптырап тордым да:
- Соң, әйдә, син дә шәһәргә кил. Укырга кер, укырга кермәсәң, эшкә урнашырсың, — дидем.
Ул дәшмәде, бераздан: “Әти-әнине кем карар?” — кенә куйды.
Шул кичтән соң без бер-беребездән ерагая төштек. Юк, без дошманнар түгел, әмма бер-берсенә гашыйк җаннарга да охшамый инде. Күбрәк дуслар идек бугай без хәзер. Әмма моңа артык кайгырмадым. Күрше группаның старомтасына күзем төшеп йөргән чак. Ул да миңа битараф түгел шикелле. Аның бер дустының туган көненә барырга, үбешергә дә өлгердек инде. Авылны, Азатны искә төшерсәм, йөрәгем еш-еш тибә башлый-башлавын. Әмма мин шунда ук үз-үземне акларга керешәм: “Азат белән без хәзер дуслар гына. Шулай булгач, мин ирекле кош, кем белән телим, шуның белән очрашам. Аннан... Азат инде ул минеке. Ни генә булса да, ул көтәчәк, кирәк икән — гомер буе”.
Быел яз Азат мине урманга алып менде. Янымнан берара югалып торды бу — чәчәкләр җыеп йөргән икән. Карыйм, бәйләмдә гел сары чәчәкләр генә. “Нигә болай?” дип сорарга өлгермәдем, “Кызылларын, акларын өзмәдем, аларны бер-берсен яраткан, уйлары бер булган кешеләр генә бүләк итешә”, — диде ул күземә карап. Мин урманны яңгыратып көлеп җибәрдем. Күзләре шунда ук моңсуланды.
- Хыялый син, — диде ул.
Мин тагын көлдем. Үзе җыйган сары чәчәкләрдән такыя үрдем дә аңа киерттем. Кайтканда, мотоцикл җиле белән башыннан очып төшеп, юлда аунап калды такыям. Азат туктамады, сизеп тә сизмәмешкә салышты бугай.
Соңгы күрешүебездә дә:
- Укып бетерерсең дә, кайтып миңа кияүгә чыгарсың әле, — диде ул зәңгәр күзләрен тутырып карап. Мин тагын дәшмәдем. Акыл йөрәгемне җиңеп килә, мин хәзер сине үземә тиң санамыйм, дип әйтә алмыйм лабаса. Биш ел уку дәверендә мин бик күпкә үзгәрдем, әллә ниләр белдем, әллә никадәр дөнья күрдем. Минем офыкларым шактый киң хәзер. Ә син... Син соңгы биш ел эчендә бер китап та укып чыкмадың! Сизмисеңмени, безнең бит сөйләшер сүзләр дә юк хәзер.
Әйе, акыл шулай, ди. Тик йөрәк тә җиңел генә бирешергә теләми шул. Бүгенгәчә төшләремдә син назладың, иркәләдең мине. Төннәрен мин синеке идем. Бүгенгәчә...
Ә бүген синең туең... Үз тиңеңне очраткансың әнә, ул да синең кебек “дөньяда иң зур бәхет — мәхәббәтеңне табу” дип уйлый торгандыр. Ике арада мәхәббәт булса, калганы үзеннән-үзе җайлана аның, дия идең бит. Мин шул башкача уйладым һәм... ялгыштым бугай.
Сиңа булган саф хисләремнең башка берәүдә дә кабатланмаячагын мин инде күптән беләм. Синең кочакта гына дөньямны онытам, синең иреннәр генә мине җиде кат күккә күтәрә...
Мин болардан башка да яшәп була дип уйлый идем. Яратудан башка дөнья буш икән ләбаса! Мин моны бүген таңда аңладым. Синең туең булачак көннең таңында...

Ләйлә

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (4)
Cимвол калды:
  • 24 октябрь 2020 - 10:53
    Без имени
    Син бит чеган кызыннын ахырын укымадым
  • 18 июнь 2020 - 10:52
    Без имени
    ... Яратудан башка донья буш икэн шул.... Бик дорес.
  • 9 март 2020 - 15:54
    Без имени
    Эле егет ойлэнмэсэ, собака на сене булыр иден Лэйлэ!Икегезген язмыш ике торле, син авылга кайтмыйсын, ул шэхэргэ бармас иде! Всё логично!
  • 7 март 2020 - 05:57
    Без имени
    Правильно сделала. Разный уровень.
Хәзер укыйлар
  • Юлдаш Бүген – 2 гыйнвар. Алиянең генә туган шәһәрен инде өч ел күргәне юк. Күңел ярасы өч ел буе төзәлмәде... Төне буе елап чыкканнан соң кисәк кенә җыенды да, өч ел элек Мәскәүгә чыгып китте ул...
    7858
    1
    76
  • Яңа ел төне сере – Сәлам! Тагын бер ел үтеп китте. Очрашу төне җитте...  Телефон экранында көтелгән һәм таныш сүзләрне күрүгә Ләйлә  елмаеп куйды. Онытмаган! Быел да үзе беренче яза... Яңа ел төнен каршы алганда нәкъ төнге өчтә... Менә инде унынчы ел шулай...
    8909
    2
    64
  • Тапкыр малай Әнисе тиз генә кайтмады. Ул, гомумән, кайтмады. Хәбәре дә юк, үзе дә. «Суга төшкәндәй югалды», – дип пошынып, елап-сыктап йөрде Фатиха апа. Әтисен госпитальдән кабат фронтка җибәргәннәр. «Хәдичә килеп җитә алмады», – дигән ул хатында. Ризык төягән Хәдичә, мөгаен, ач гидайлар кулыннан кичкәндер дигән уйда тукталдылар. 
    6026
    3
    58
  • Хат язучы Көтелмәгән хат Айдарның бөтен күңелен актарып ташлады. Кайтасы көнен минутлап санап көтә солдат. 
    4355
    0
    49
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 28 гыйнвар 2022 - 07:57
    Без имени
    Русчалап.Безумно люблю дигән шул була инде.Шулай тиеш диеп үскән инде ул эгоист булып.Бүген иртәгә ата анасы булмаса нишләр ул Ринат дигән әфәнде! Бер пример языйм әле.Улыбыз өйләнгәч первый взнос бирдек квартирага.Икенче ел үзебез диңгезгә киттек.Туган тиешле берәү аптырады,түләп тә беттегез мени ипотеканы диеп.Ир әйтте,15 ел мин ялда итмәсәм,ком кебек коелып бетәм бит,ярдәм иттек,хәзер инде үзләре диеп.Аллага шөкер тырышып эшләп улым киленем түләп беттерделәр 7 ел эчендэ.Универда түләп укыттык,әйдә инде дальше сами.....Икенче улыбызга да шулай ук, укыттык,ярдәм иттек квартира алганда...
    Үз сөягем үземә авыр түгел
  • 28 гыйнвар 2022 - 07:42
    Без имени
    Чишмә районы Сафар авылына кунакка кайтып йөри идем.Әңкәйнең икетуган апаларына.Шунда улы әйтте,клубка чыгабыз,минем яннан ерак китмә,бездә урлыйлар кызларны диеп.40 ел элек.Әле ничектер белмим.Башка район егетенә кияүгә чыктым.Бер белмәгән кешегә ярәшеп китүләр,ай һай авырдыр.Ә йөрегән егетенә чыкса бу инде урлау түгел,бу алдан уйланган сценарий гына.
    Минем карт әбиемне дә, әбиемне дә, әниемне дә урлаганнар
  • 26 гыйнвар 2022 - 21:41
    Без имени
    Хэзер куп инде андый гаилэлэр,балалар дип яшэуче,куплэре ипотека тули бит,чынлап та берэр башка эйбер алырга уйласалар,эти-эни узлэре ярдэм кулын суза,булыша алганнарына соенэ-соенэ.
    Үз сөягем үземә авыр түгел
  • 26 гыйнвар 2022 - 22:00
    Без имени
    Безнен аниебез гел шулай пешерер иде коймакны без торганчы мичка ягып тамле ислар боронны кытыклап уята иде . И гомерлар анида юк хазер андый мичта юк ...без исанбез
    Мич коймагы
  • 26 гыйнвар 2022 - 12:46
    Без имени
    Сез балалар кеше булсын дип яшэгэн очен алар шундый эгоистлар. Нишлэптер эчеп йоручелэрнен эти-энисе кадерле була, алар узлэре турында уйлыйлар. Ризалашыгыз, тик узегезнен кайтып керергэ урыныгыз булсын.
    Кызларым каршы булса да, кияүгә чыгаргамы?
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда