Тыныч йокла, әнием

—Үз-үземне белә башлаганнан бирле мин әниемне югалтудан куркып яшәдем. Аңарга күңелемнән гел исән­лек-саулык, озын гомер тели идем. Әмма язмыштан узмыш юк икән. Күзләрен мәңгелеккә йомганда әниемә нибары алт­мыш биш яшь иде. Аңардан соң яшәгән соңгы унбер елымның бер генә көнен әни­емне искә алмыйча уздыр­дыммы икән?! Мин аны гел исән көе күз алдыма китерәм, аның белән киңәшәм, аңа ба­гышлап шигырьләр язам, юл­да очраган ак яулыклы әбиләрдән аның чалымнарын эз­лим. Өзелеп-өзелеп сагынам әниемне!
Әтиебез үлгәндә әниемә утыз дүрт яшь була. Аның ку­лында өч бала һәм әбиебез (әтинең әнисе) кала. Олы абыйга бу вакытта — сигез, уртанчыбызга — биш, ә миңа ике яшь була. Безне күк­рәгенә кысып, кайнар яшь­ләрен аз түкмәгәндер әни. Бу олы хәсрәтен эш белән һәм... җыр белән басты ул. Әнием терлек-туар арасында да, кырда, басуда да, өйдә дә үзалдына гел моңланып, нин­дидер сагышлы көйләр көй­ләп йөри иде.
Сугыш вакытында ундүрт яшеннән хезмәт юлын башла­ган әнием эшне ирләр кебек батырып эшләде. Урман да кисте, колхоз эшен дә кал­дырмады, арба да тартты, ал­ты почмаклы йорт та җиткер­де. Әле дә хәтеремдә, бер­сендә яз көне сука башына кеше таба алмадык. Әни, сука башына басып, бөтен бакчаны сукалап чыкты. Соңыннан, эш беткәч, бакча читенә утырып, күз яшьләрен безгә күрсәт­мәскә тырышып, елады ул. Арыганнан гына түгел, әл­бәттә...
Колхоз эшеннән төшке ял­га кайткан арада да арба тар­тып кырга үлән җыярга чыгып китә иде ул. Бервакыт шулай кукуруз арасыннан чүп үләне җыйганда, бригадир килеп чыга да әнинең кул арбасы ның бер көпчәген салдырып китә. Нишләсен, әни дә күп уйлап тормый, бакча артын­нан гына бригадирның өенә төшә дә, ишегалларына кереп, кул арбаларының көпчәген салдырып ала һәм җый­ган үләнен барыбер өйгә алып кайта. Шулайлар итеп азапланмаса, сыерын ничек асра­сын соң ул?! “Соңыннан бригадир да бер сүз кузгатмады, мин дә, — дип көлеп искә ала иде әни. — Көпчәкләрне ал­маштык шулай”.
Намаз укымаса да, гомер буе Аллаһы Тәгаләнең барлы­гына, берлегенә ышанып яшәде әни. Кичләрен белгән догаларын укый-укый безгә бәхет сорар иде. Ә уразасын ул беркайчан да — борчак чапканда да, чөгендер алган­да да калдырмады. Берсендә, бездән егерме чакрымдагы Коланга станциясенә чөген­дер тапшырырга барганда, юлда, янында башка нәрсә булмагач, әрем белән авыз ачкан...
Иртә китәсен белгәндәй, назын, мәхәббәтен, йөрәк җылысын безгә кызганмыйча бирде ул. Җил-яңгыр тидерми безне саклап үстерсә дә, үзен генә саклый алмады әни... Аны җирләгәч, кәгазьләре арасыннан өчебезгә багыш­лап язган өч дәфтәр таптык. Дәфтәр тулы догалар! “Мин үлгәч, сагынсагыз шушы дога­ларны укыгыз, — дип язган әни, — еламагыз, һәркемнең үләсе бар. Ходай Тәгалә иманнан аермасын”. Кабергә кереп яткач та, һаман безне уйлаган, безне юатырга теләгән әни.
Мин кияүгә күрше авылга чыктым. Әниемнең туган көнендә һәр елны үзебезгә, Кече Кайбычка барам. Кабер өстендәге чәчәк таҗларында безнең күз яше кебек чык тамчылары ялтырый. Ә яфраклар исә әкрен генә искән җилдә әниемнең өзелеп калган җыр­ларын көйлиләр төсле. Мин күңелемнән кабат иң якын ке­шемә эндәшәм:

Тыныч йокла, әнием минем,
Нурлы булсын каберең.
Йөрәгемнең уртасында
Син булырсың, бәгърем.

Фәридә РӘХМӘТУЛЛИНА.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • Качу Туйды Гөлнара! Башка болай яшәргә теләге дә, көче дә юк. Үзе эшләп алган бердәнбер мөлкәте – кызыл төстәге ике ишекле генә машинасына утырды да, өстенә кигән киеме белән чыгып китте. Башка кайтмаска дип...
    11060
    1
    162
  • Яңа ел төне сере – Сәлам! Тагын бер ел үтеп китте. Очрашу төне җитте...  Телефон экранында көтелгән һәм таныш сүзләрне күрүгә Ләйлә  елмаеп куйды. Онытмаган! Быел да үзе беренче яза... Яңа ел төнен каршы алганда нәкъ төнге өчтә... Менә инде унынчы ел шулай...
    7206
    1
    56
  • Юлдаш Бүген – 2 гыйнвар. Алиянең генә туган шәһәрен инде өч ел күргәне юк. Күңел ярасы өч ел буе төзәлмәде... Төне буе елап чыкканнан соң кисәк кенә җыенды да, өч ел элек Мәскәүгә чыгып китте ул...
    5265
    0
    53
  • Ефәк яулык – Апам, менә сиңа тапшырырга куштылар, амәнәт диделәр. – Амәнәт? Марат үтә дә зәвыклы төргәкне Илсөягә сузды.
    5425
    1
    51
  • Тапкыр малай Әнисе тиз генә кайтмады. Ул, гомумән, кайтмады. Хәбәре дә юк, үзе дә. «Суга төшкәндәй югалды», – дип пошынып, елап-сыктап йөрде Фатиха апа. Әтисен госпитальдән кабат фронтка җибәргәннәр. «Хәдичә килеп җитә алмады», – дигән ул хатында. Ризык төягән Хәдичә, мөгаен, ач гидайлар кулыннан кичкәндер дигән уйда тукталдылар. 
    4695
    2
    49
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 13 гыйнвар 2022 - 18:17
    Без имени
    Билгесезлектэ яшэу бик авыр ,ни булса шул дип уртага салып сойлэш ,барлык авырулалар борчылудан килэ .
    55 яшемдә ирем хыянәт итте...
  • 13 гыйнвар 2022 - 16:43
    Без имени
    Если так продолжать, можно серьёзно заболеть, нервы уже не выдержат. Будьте наглее, ставьте условия, уважайте и любите себя, а не сватьев, типа, что скажут. У вас жизнь одна, ваше сердце вам правильно подскажет, думайте о своём здоровье!
    55 яшемдә ирем хыянәт итте...
  • 14 гыйнвар 2022 - 00:59
    Без имени
    Менэ шулай була шул, ат кебек эшлэсэн. Без бит, хатын кызлар, олы йорэкле. Ул сезне рэнжетмиме, эгэр сезне хормэт итсэ, сездэ ана, иргэ карата хис булса, ГАФУ ИТ, кичер.
    55 яшемдә ирем хыянәт итте...
  • 13 гыйнвар 2022 - 20:45
    Без имени
    Бик дорес, без кунак гына бу доньяда.
    ​Раил Садриев: «Безне театр коткарачак!»
  • 13 гыйнвар 2022 - 15:20
    Без имени
    Муллалар сэйляргя тиешле фикерляр, Эмма шигырьдяге Кузляр куллар аяклар Аллахы Тягалядян, !!!!
    ​Раил Садриев: «Безне театр коткарачак!»
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда